Webb teleskopu, Satürn’ün uydularından birinden kaçan yükselen su tüyü buldu

İki Güneybatı Araştırma Enstitüsü bilim insanı, Satürn’ün uydusu Enceladus’un yüzeyinden fışkıran 6.000 milden daha uzun (kabaca ABD’den Japonya’ya olan mesafe) uzun bir su buharı bulutu gözlemleyen bir James Webb Uzay Teleskobu (JWST) ekibinin parçasıydı. Bu NASA JWST Döngü 1 keşfinin ışığında, SwRI’den Dr. Christopher Glein, bu okyanus dünyasının potansiyel yaşanabilirliğini daha iyi anlamak için yüzeydeki önemli kimyasal bileşiklerin yanı sıra dumanı da incelemek üzere bir Döngü 2 tahsisi aldı.

Cassini uzay aracı, Satürn sisteminin 13 yıllık keşfi sırasında, Enceladus’un bir yeraltı sıvı su okyanusuna sahip olduğunu keşfetti ve Cassini, ayın buzlu yüzeyindeki çatlaklardan uzaya püsküren buz taneleri ve su buharı bulutları olarak örnekleri analiz etti.

Dünya dışı oşinografide önde gelen bir uzman olan Glein, “Enceladus, güneş sistemindeki en dinamik nesnelerden biridir ve insanlığın Dünya’nın ötesinde yaşam arayışında birincil hedeftir” dedi. Yakın zamanda Nature Astronomy tarafından kabul edilen bir makalenin ortak yazarıdır. “NASA’nın Cassini uzay aracının Enceladus’a ilk bakışından bu yana geçen yıllarda, bu olağanüstü uyduda neler olup bittiğine hayret etmekten asla vazgeçmedik.”

Webb’in Near InfraRed Spectrograph ile yaptığı son gözlemler bir kez daha dikkat çekici sonuçlar verdi.

NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden Geronimo Villanueva, “Verilere baktığımda, ilk başta yanılıyor olabileceğimi düşündüm, ayın 20 katından daha büyük bir bulutun haritasını çıkarmak çok şok ediciydi” dedi. ve son makalenin baş yazarı. “Tüy, hayal edebileceğimizin çok ötesine uzanıyor.”

Webb’in hassasiyeti, Enceladus ve Satürn’ün tüm sistemi ve halkaları için su kaynağını nasıl beslediği hakkında yeni bir hikaye ortaya koyuyor. Enceladus, gaz devinin etrafında sadece 33 saatte dönerken, ay su fışkırtıyor ve arkasında neredeyse çörek gibi bir hale bırakıyor. Tüy sadece çok büyük değil, aynı zamanda su Satürn’ün yoğun E-halkasına da yayılıyor. JWST verileri, suyun kabaca yüzde 30’unun ayın ardından kaldığını, diğer yüzde 70’inin ise Satürn sisteminin geri kalanını beslemek için kaçtığını gösteriyor.

Güneş’teki buzlu cisimlerin bileşimsel analizinde uzman olan SwRI’den Dr. Silvia Protopapa, “Webb gözlemleri, ilk kez, ayın su buharı tüylerinin torus oluşumunda nasıl bir rol oynadığını görsel olarak gösteriyor” dedi. Cycle 1 takımında da yer alan sistem. “Bu, Webb’in olağanüstü yeteneklerinin çarpıcı bir kanıtı olarak hizmet ediyor. Enceladus’ta yaşanabilirlik ve tüy aktivitesine ilişkin yeni göstergeler arayışımızı başlatırken, Döngü 2 ekibinin bir parçası olmaktan heyecan duyuyorum.”

Webb’in Enceladus’u ilk kısacık bakışından elde ettiği inanılmaz bulgulardan güç alan Glein, önümüzdeki yıl JWST ile birlikte Enceladus’u tekrar gözlemleyecek olan aynı ekibe liderlik ediyor.

Glein, “Organik imzalar ve hidrojen peroksit gibi belirli yaşanabilirlik göstergelerini arayacağız” dedi. “Hidrojen peroksit özellikle ilginç çünkü daha önce tanımladığımızdan çok daha güçlü metabolik enerji kaynakları sağlayabilir. Cassini, Enceladus’ta bu kadar güçlü oksitleyicilerin mevcudiyeti konusunda bize net bir yanıt vermedi.”

Yeni gözlemler, 1. Döngü ile karşılaştırıldığında sinyal-gürültü oranını 10 katına kadar artırarak, yüzeydeki yaşanabilirlik göstergelerini aramak için en iyi uzaktan fırsatı sağlayacaktır. tüyü hedef alan gelecekteki gezegen bilimi misyonları için plan yapın.

Glein, “Webb, Cassini ile önerilen yaşam arama görevi Orbilander arasında bir köprü görevi görebilir” dedi. “2. Döngüden sonra, okyanus örneklerinin Enceladus’un hemen güney kutbu yakınında değil de yüzeyinde yaygın bir şekilde dağılıp dağılmadığı hakkında daha iyi bir fikrimiz olacak. Bu sonraki gözlemler, Orbilander’ın ekvatora yakın okyanus örneklerine erişip erişemeyeceğini belirlememize yardımcı olabilir. Enceladus’a daha çabuk döneriz.”

Takımın sonuçları 17 Mayıs 2023’te yayınlanmak üzere kabul edildi. Doğa Astronomisive bir ön baskı pdf mevcuttur.