Bugünlerde uzaktan iletişim kurmanızı sağlayan hemen hemen her yeni yazılım çözümüne “işbirliği ürünü” deniyor. Ancak video konferans tabanlı seçeneklerin çoğu iletişime odaklanırken, karma gerçeklik platformları artık meta veri tabanını keşfetmeye başlarken aslında işbirliği için daha iyi olabilir.
İkisi arasındaki fark? Nasıl kullanılırlar. Karma gerçeklik, insanların sanal olarak manipüle edilebilecek ortak bir ürün veya hizmet üzerinde işbirliği yapmasına yardımcı olabilir. Video konferans, temel olarak, sınırlı sayıda kişinin daha geniş bir kitleye sunum yaptığı toplantıları sanallaştırır. Katılımcılar arasında gerçek konuşmaların olmaması ve birden fazla iletişime odaklanma eğilimi nedeniyle işbirliği için ideal değildir.
Her iki seçenekte de neyin eksik olduğuna ve bir dizi sağlayıcı tarafından neyin üzerinde çalışıldığına bakalım.
Birden çoğa video konferans
Pandemi sırasında çoğumuzun kullandığı şey video konferanstır. Belirtildiği gibi, sınırlı sayıda insanın birbirine veya bir izleyici kitlesine sunum yapması gerektiğinde iyi çalışır. Genellikle yüzlerce kişiye ölçeklenebilir, ancak genellikle küçük ekip işbirliği için iyi çalışmaz çünkü aynı anda birden fazla kişinin aynı şey üzerinde çalışmasına izin vermez. Eski bir bilgi işlem terimini kullanırsak, etkileşimli olmaktan çok “toplu” olma eğilimindedir ve işbirliğinin gerçekten başarılı olması için yüksek düzeyde etkileşim gerekir.
Eksik olan üç şey var: otomatik özetler, entegre takip ve etkili izleyici katılımı ölçümleri. Otomatik özetler, yalnızca konuşmacıların söylediklerinin konuşmadan metne aktarılması değildir; bunlar, ana noktaları net bir şekilde listeleyen ve ilgi çekici unsurları gösteren özet belgelerdir (her katılımcı için özelleştirilmiştir). Otomatik olarak oluşturulmuş bir taahhütler ve eylem öğeleri listesine sahip olmak, katılımcıların gelecekteki etkinlikleri planlama ve yürütmeyi iyileştirme yeteneklerini önemli ölçüde geliştirecektir.
Entegre takip, kendini döngünün dışında hisseden insanlar için kritik öneme sahiptir. Bir izleyici üyesinin ne zaman kaybolduğunu bilmek – ve onları meşgul etmek için otomatik olarak takip etmek – o kişinin gerçekten nelerin paylaşıldığını anlamasına yardımcı olur. (Görüntülü sohbetlerde bağlanmak için emojilerin kullanılması, faydadan çok dikkat dağıtır. Ancak, izleyicinin ilgisini çekebilecek yapay zekaya bağlı olsaydı, bir konuşmacı soruları yanıtlamak veya içeriği izleyiciyi tutmak için değiştirmek için dönebilirdi. Sistem hatta herhangi bir katılım eksikliğini veya karışıklığı gidermek için geçmiş deneyimlere dayalı önerilerde bulunabilir.
İzleyici katılımı bu alanda büyük bir sorun olmaya devam ediyor, çünkü insanlar konuşmayı beklerken başka şeyler üzerinde çalışabilirler. Ayrıca, gönderilen sorular bazen hiçbir zaman yanıtlanmamakta, bu da katılımcıların benzer etkinliklere olan ilgilerini zamanla kaybetmelerine neden olmaktadır. Kitlenizi kaybedip kaybetmediğinizi söyleyebilmek, soruları yanıtlayabilmesi için sistemi önceden yüklemek ve katılımı göstermek (ve katılımcıların memnun ayrılmasını sağlamak) için bir toplantının sonunda bir rapor sağlamak, olduğundan daha yüksek bir öncelik olmalıdır. Neyse ki, tüm bunları yapmak için seçenekler geliyor.
Meta veri tabanı ve gerçek işbirliği
İşbirliği için sanal gerçeklik (VR) ve metaverse araçlarını kullanan, Facebook dahil olmak üzere çeşitli şirketlerden çok yakında birkaç araç geliyor. Bu araçlar daha yenidir (video konferansın geçmişi 1980’lere kadar uzanır) ve şu anda gerçek görünen ve hissedilen gerçek zamanlı ortamlar yaratamama nedeniyle engellenmektedir. Onlar ne vardırÖzellikle iyi olan, bir ekibin aynı yerdeymiş gibi aynı anda aynı proje üzerinde çalışmasına izin vermektir. Bunlarda da şu anda üç şey eksik: daha iyi, daha doğal etkileşim araçları, tutarlı donanım ve kapsamlı.
Çoğu VR tabanlı teklif, oluşturdukları sanal dünyalarla etkileşim kurmak için denetleyicilere güvenir. Oyuncular kontrolör becerilerine sahip olsa da, gerçek dünyada herkes oyuncu değildir – kontrolörlerle etkileşim kurmazsınız; ellerinizi ve standart aletlerinizi kullanırsınız. En etkili olmak için, bu sanal araçlarla gerçek dünyada yaptığımız gibi etkileşime geçebilmemiz gerekir. Bir oyun kumandası kullanmak, benzersiz bir zorluk seviyesi ekler ve işbirliğini azaltır.
Tutarlı donanım, kullanıcıların ortamlar arasında sorunsuz bir şekilde hareket edebilmesi için önemlidir. Şu anda araçlar arasında çok fazla ortak nokta yok, bu da farklı VR platformlarındaki iki şirketin işbirliği yapmasını veya çalışanların aralarında hareket etmesini çok zorlaştırıyor. Bunun düzeltilmesi gerekiyor.
Karma gerçeklik işbirliği söz konusu olduğunda, daldırma kutsal kâsedir. Başarılı bir uzaktan işbirliği için (düşük kaliteli bir oyunda sıkışıp kalmak yerine) kelimenin tam anlamıyla çevrede olduğunuzu hissedebilmek çok önemlidir. İdeal olarak, şahsen işbirliği yapmak ile sanal olarak işbirliği yapmak arasında deneyim açısından hiçbir fark olmamalıdır. Bu araçlar, kendimizi sanal ortama gerçekten kaptırmadıkça asla potansiyellerini karşılamayacak.
İşbirliğine karşı iletişimi ayırma
Video konferans ve karma gerçeklik araçları genellikle farklı türde işbirliği araçları olarak görülse de genel olarak video bire çok iletişim aracıdır, karma gerçeklik ise daha gerçek bir işbirliği seçeneğidir. İkisini ve her birinin en iyi yaptığı şeyi karıştırmamak önemlidir.
Her zaman olduğu gibi, elinizdeki görev için en iyi aracı seçin ve video konferansın nispeten olgun olmasına rağmen işbirliği için zayıf bir araç olduğunu anlayın. Karma gerçeklik potansiyel olarak daha iyi olsa da, çözülmesi gereken daha büyük sorunlarla emekleme döneminde kalıyor.
Her iki aracın da hala karşılaştığı bir sorun, birlikte çalışabilirlik eksikliğidir. İletişim ve işbirliği ürünleri, potansiyellerine ulaşmak için birlikte çalışmalıdır. Bu düzeltilene kadar, ikisinin de üretkenlik üzerinde mümkün olan olumlu etkisi olmayacaktır.
Telif Hakkı © 2022 IDG Communications, Inc.
