100 mil karelik ormanın sıcaklığını, nemini ve maruziyetini izlemek istiyorsanız, teknoloji ağaçlarını bağlamak için çok zaman harcayacaksınız. Peki ya sensörlerinizi karahindiba ve karaağaçların tohumlarını saçtığı gibi dağıtabilseydiniz? UW araştırmacıları rüzgar tarafından taşınacak kadar hafif cihazları bir araya getirin.
Proje, küçük ölçekli ve amaca yönelik bilgi işlemin sınırlarını zorluyor ve hala bir prototip olsa da, gömülü elektroniklerin alması ilginç bir yön.
“Prototipimiz, bu cihazlardan binlercesini tek bir damlada serbest bırakmak için bir drone kullanabileceğinizi gösteriyor. Hepsi rüzgar tarafından biraz farklı bir şekilde taşınacak ve temelde bu bir damla ile 1000 cihazlık bir ağ oluşturabilirsiniz, ”diyor UW profesörü ve üretken cihaz yaratıcısı Shyam Gollakota.
Öncelikle, elektroniklerin kütlesini önemli ölçüde azaltan her türlü pilin çıkarılmasıyla mümkün olmuştur. Yalnızca birkaç küçük sensör, kablosuz bir alıcı-verici ve birkaç küçük güneş pili ile donatılmış olan cihazın kendisi 30 miligramdan daha hafiftir.
Rüzgar alıcı yapısına düzinelerce denemeden sonra ulaşıldı ve sonuçta bu bisiklet tekerleği şekline, hem cihazın başlangıç noktasından uzaklaşmasına hem de güneş panelleri zamanın %95’inde yukarı bakacak şekilde inmesine neden oldu. Drone ile dağıldıklarında, yerleşmeden önce yaklaşık 100 metre seyahat edebilirler.
Bir kez indiklerinde, sinyallerini çevreden ve birbirlerine sektirmek için radyo frekansı geri saçılımını kullanarak, bir kontrol cihazı tarafından toplanabilecek geçici bir ağ oluşturarak, ışık olduğu zaman çalışacaklar.
Tek bir miligram ağırlığındaki ve kilometrelerce seyahat edebilen mucizevi derecede hafif karahindiba tohumunun hareketliliğinin yakınında bile değil. Ancak doğanın tasarımlarını mükemmelleştirmek için çağları vardı, UW’deki ekip ise daha yeni başladı. Diğer zorluk, elbette, gerçek tohumların sonunda ya karahindibaya dönüşmesi ya da hiçbir şeye dönüşmemesidir – binlerce sensör, toplanıncaya ya da parçalanana kadar kalacaktır. Ekip, biyolojik olarak parçalanabilen elektronik alanı hala genç olsa da, bunun üzerinde çalıştıklarını söyledi.
E-atık açısını (ve muhtemelen onları yiyen hayvanların açısını) bulabilirlerse, bu, tehdit altındaki ekosistemleri yakından takip etmeye çalışan insanlar için çok yararlı olabilir.
“Bu sadece ilk adım, bu yüzden çok heyecan verici. Baş yazar Vikram Iyer, “Şimdi alabileceğimiz çok fazla yön var” dedi. Çalışmalarını anlatan kağıt Bugün Nature dergisinde yayınlandı.
