Fırsat mı yoksa geriye dönük çılgınlık mı? Yapay Zeka (AI) hakkındaki tartışma İtalya’da merkez sahneye çıkıyor: kafeteryadan arkadaşlarla akşam yemeğine, grup sohbetlerinden televizyondaki talk şovlara kadar. Olumlu bir işaret, ilerleme vaadi ve geleceğin kilit teknolojisine yönelik farkındalık gibi görünebilir. Ancak rahatsız edici ve ısrarcı olan gerçek şu ki, kamusal söylem korku ve şüphenin hakim olduğu bir anlatıya karışmış durumda ve Bel Paese’yi dönüştürebilecek gerçek bir dijital devrimi yavaşlatıyor. Yapay zekayı istihdama, mahremiyete ve bireyin onuruna bir tehdit olarak gören arka koruma pozisyonları tarafından sıklıkla kirletilen bir vizyon. Bu kolektif kaygılar için, dijital beceriler açısından Avrupa’da son sıralarda yer alan ve dijital inovasyon kültürünün Avrupalı ortaklarının gerisinde kaldığı bizim gibi bir ülkeden daha verimli bir zemin hayal etmek zor. Fırsatlardan ziyade risklere odaklanma konusunda doğuştan ve yerel bir eğilim vardır. Elbette yapay zeka ve yapay zekanın etik ve sosyal etkileriyle ilgili endişeler dikkate alınmayı hak ediyor. Ancak tartışma her zaman risk çerçevesinde çerçevelenirse yapay zekanın ülkemizin ekonomik ve sosyal kalkınmasına gerçekten katkıda bulunabileceği bir gelecek inşa etme girişiminden kendimizi alıkoymuş oluruz. Yapay Zeka, gelecekte PC’ler, cep telefonları ve son yüzyılda hayatımızı, toplumlarımızı, ekonomilerimizi dönüştüren her şey kadar vazgeçilmez hale gelecek yeni bir altyapı, bir unsur olarak görülmelidir. İtalya’daki gelişimini engellemek aynı zamanda Made in Italy’yi ölümcül bir çıkmaza sokmak anlamına da geliyor. Açık ve ortak bir stratejinin yokluğunda, önde gelen sektörlerimizin kendilerini eski araçlarla giderek daha şiddetli ve küresel rekabetin peşinde bulma riski vardır. Yapay zekayı İtalyan endüstriyel geleceğinin ayrılmaz bir parçası olarak kabul etmek, tüm değer zincirinin yeniden düşünülmesi anlamına geliyor. Bugüne kadar üretim kimliğimiz mükemmellik ve malzeme kalitesine dayanıyorduysa, bugün artık yeniliğin yalnızca hammaddeden veya bitmiş üründen gelmediğini kabul etmeliyiz. Yapay zeka teknolojileri, geleneksel olana paralel, ancak verilere dayalı, değerin yalnızca fiziksel üretimden değil, aynı zamanda kararlar almak ve eylemler oluşturmak için bilgi toplama, analiz etme ve kullanma yeteneğinden de kaynaklandığı ikinci bir operasyonel döngünün önünü açıyor. gerçek zamanlı. Ancak bu geçiş, İtalyan kurumsal zihniyetinden hâlâ çok uzak olan bir kültürel sıçramayı zorunlu kılıyor. Endüstriyel ortamımızda çoğu zaman, rekabet gücünü korumak için sezginin yeterli olduğu konusunda kendimizi kandırırız. Ancak köklü bir dijital dönüşüm olmadan şirketlerimiz, kendilerini bugüne kadar eşsiz kılan mükemmelliği kaybetme riskiyle karşı karşıya kalacak. Asıl zorluk, geleceğin “know-how”ının, verileri, Made in Italy ürününü küresel ölçekte geliştirebilecek değerli ve stratejik bir kaynak olarak nasıl ele alacağını bilmeyi de içerdiğini anlamaktır. Veri altyapısı geleceğe giden yolumuzdur. Tıpkı savaş sonrası dönemde ülkeyi fiziksel olarak birbirine bağlamak ve mal ve insan alışverişini kolaylaştırmak için Autostrada del Sole’yi inşa ettiğimiz gibi, bugün de dijital bir altyapıya, veriler için bağlayıcı bir sisteme ihtiyacımız var. Üretim yapımızın bizim spesifikasyonlarımıza göre eğitilmiş algoritmalar geliştirmesine olanak sağlamak için İtalyan verilerini merkezileştirme, geliştirme ve koruma (seçim sektörüne göre organize edilmiş) ile ilgilenen bir enstitü olan bir “Ulusal Yapay Zeka Vakfı” hayal edelim. Bu teknolojik bir hile değil, bağımsızlığımızı korumak ve üretim kapasitemizin muazzam potansiyelinden yararlanmak için temel bir adımdır. Tüm ülke sistemine hizmet eden bu tür bir altyapı olmasaydı, başka yerlerde eğitilmiş, bizimle pek ilgisi olmayan kültürler ve ekonomik ihtiyaçlar üzerine tasarlanmış sistemleri ithal etmek zorunda kalırdık.
İtalya her zaman dünyada farklı ve rekabetçi konumunu korumaya çalıştı: Yapay zeka için ulusal bir altyapıdan vazgeçmek, teknolojik ve kültürel bağımlılığın olduğu bir geleceğe teslim olmak anlamına geliyor. Meselenin özü korkuyu yenmek ve değişimi kucaklamaktır. Yapay zekanın zorluğu aynı zamanda güven ve vizyona da meydan okuyor.
