Uber ve Lyft, ücret hırsızlığı şikayetlerini çözüme kavuşturmak için New York’taki sürücülere toplam 328 milyon dolar ödemeyi kabul etti. Anlaşma eyalet başsavcısının sonucudur Letitia James’in soruşturması şirketlerin belirli ücret ve vergileri yolculardan ziyade sürücülerden alıp almadıkları araştırıldı.
Soruşturma ayrıca şirketlerin sürücülere ücretli hastalık izni sağlayıp sağlamadığını da araştırdı.
Anlaşma, yalnızca çalındığı iddia edilen ücretler için geriye dönük ödeme sağladığı için değil, aynı zamanda eyalet çapında asgari ücret hakkını güvence altına aldığı ve ücretli hastalık yardımları sağladığı için sürücüler için bir kazançtır.
Cornell Üniversitesi Endüstri ve Çalışma İlişkileri Okulu’nda yardımcı doçent olan Andrew Wolf, “Şirketler, bu sürücülerin aslında diğer tüm çalışanların hak ettiği istihdam haklarını hak eden çalışanları olduğunu neredeyse resmen kabul ediyor” dedi. Wolf ayrıca anlaşmanın, iş şirketlerinin tarihsel olarak istihdamla ilgili tüm riskleri nasıl sürücülerin üzerine yüklediğini gösterdiğini belirtti.
James açıklamasında, “Araç paylaşımı sürücüleri, insanları gitmeleri gereken yere götürmek için gece gündüz her saat çalışıyor” dedi. “Yıllar boyunca Uber ve Lyft, zorlu koşullarda uzun saatler boyunca çalışan sürücülerini sistematik olarak yüz milyonlarca dolarlık maaş ve sosyal haklardan mahrum bıraktı.”
Uber 290 milyon dolar ödeyecek ve Lyft, New York Eyaleti’nde dava açmaya uygun yaklaşık 100.000 mevcut ve eski sürücüye tazminat taleplerini ödeyecek iki fona 38 milyon dolar ödeyecek.
Hiçbir şirket herhangi bir hata yaptığını kabul etmedi. Lyft’in baş politika sorumlusu Jeremy Bird, anlaşmanın “sürücüler için bir kazanç ve New York Başsavcılığı ile elde etmekten gurur duyduğumuz bir kazanç” olduğu konusunda hemfikir olacak kadar ileri gitti.
Bird, “New York sürücülerine Kaliforniya ve Washington gibi diğer eyaletlerdeki sürücülere sağlanan bağımsızlığı ve tüm avantajları sağlamak için bu çalışmaya devam etmeyi sabırsızlıkla bekliyoruz” diye devam etti.
Uber de benzer şekilde yanıt vererek James’in çabalarını övdü ve söyleyerek Anlaşma “New York’taki sınıflandırma sorununu gidermeye yardımcı oluyor ve insanların giderek daha fazla çalışmayı tercih etme şeklini yansıtan bir modelle bizi ileriye taşıyor.”
AG’nin duyurusundan birkaç saat sonra Vali Kathy Hochul, Uber’in New York’un işsizlik sigortası programına düzenli ödemeler yapmaya başlayacağını da söyledi. ayrı yerleşim eyaletin çalışma departmanıyla.
New York, iş işçilerinin çalışma haklarını kazanmak için bir savaş alanı eyaleti haline geldi ve bu yerleşimler, araç dolusu sürücülerine geleneksel çalışanlara borçlu olunan avantajlardan daha fazlasını sağlıyor. Ancak işçi aktivistleri hâlâ yapılacak daha çok iş olduğunu savunuyor.
Hiçbir anlaşma New York Eyaleti veya New York City’deki iş işçisi statüsünü değiştirmiyor; sürücüler hâlâ bağımsız yükleniciler olarak sınıflandırılıyor.
Ücret hırsızlığı anlaşmasının gelecekteki faydaları
AG’nin ofisi ile yapılan anlaşma, sürücülere yılda 56 saate kadar çalışılan her 30 saat için bir saat hastalık maaşı veriyor. Uber ve Lyft’in, sürücülerin uygulamalar aracılığıyla hastalık izni talep etmesine izin vermesi gerekecek. Uber, sürücülerin 29 Şubat 2024’te hastalık izni almaya başlayacağını söyledi. Lyft, konuya açıklık getirmek için zamanında yanıt vermedi.
Şehir dışındaki sürücüler saatte en az 26 dolar kazanacak, ancak bunu yalnızca bir sürücüye giderken veya araçta bir sürücü varken yapacaklar. Bu ayrım, iş aramak için harcanan zamanın aynı zamanda ücretli zaman olması gerektiğini savunan işçi aktivistleri için de bir anlaşmazlık noktası oldu.
NYC’deki sürücüler, Taksi ve Limuzin Komisyonu tarafından 2019’da belirlenen düzenlemeler uyarınca halihazırda asgari sürücü ücreti alıyordu.
Uber, ek maliyetlerin yolculara yansıtılacağını söyledi. Lyft konuyu açıklığa kavuşturmak için zamanında yanıt vermedi.
AG’nin ofisi, 2020’den bu yana New York Taksi İşçileri İttifakı tarafından yapılan ücret hırsızlığı iddiasını araştırıyor. Soruşturma, Uber’in satış vergilerini ve Black Car Fund ücretlerini sürücü ödemelerinden düşürdüğü 2014 ile 2017 arasındaki döneme odaklandı. AG’den yapılan açıklamaya göre bu vergi ve ücretlerin yolcular tarafından ne zaman ödenmesi gerektiği.
Black Car Fund, taksi, limuzin ve dolu araçlar için işçi tazminatı sigortası sağlayan bir New York kuruluşudur. Uber ve Lyft, 2019’da eyalet yasasının bir parçası olarak bu ödemeye başladı.
Lyft ayrıca New York’ta sürücülerin ödemelerinden, sürücüler tarafından ödenmesi gereken satış vergisi ve Black Car Fund ücretlerine eşit olan %11,4’lük bir “idari ücret” kesmekle suçlanıyor.
Her iki şirket de New York City ve New York Eyaleti yasaları kapsamında sürücülere çalışanlara sunulan ücretli hastalık iznini sağlamamakla suçlanıyor.
Uber iş sigortası primlerini ödeyecek
Uber’in New York çalışma bakanlığıyla yaptığı anlaşma, gelecekteki istihdam sigortası katkılarını kazanmanın yanı sıra, araç dolusu devinin 2013 yılına kadar geriye dönük ödemeler yapmasını da sağlayacak. Anlaşmanın toplam tutarı bilinmiyor.
Devlet, Uber sürücülerinin ve teslimat çalışanlarının işsizlik yardımı toplamak amacıyla çalışan olarak nitelendirildiğini savundu. Bu, New York’taki diğer işverenler gibi Uber’in de eyaletin İşsizlik Sigortası Güven Fonu’na üç ayda bir ödeme yapmaya başlaması gerektiği anlamına geliyor. Bu, New York’u, Uber’in hem geçmiş hem de gelecekteki işsizlik sigortası sorumluluğunu ödemeyi kabul ettiği ülkedeki ilk eyalet haline getiriyor.
Vali Hochul, “Uber ile yapılan bu benzeri görülmemiş anlaşma, çalışan insanlara güçlü bir mesaj gönderiyor: New York arkanızda” dedi. ifade.
Uber ve Lyft gibi konser şirketlerinin sürücüleri ve teslimat çalışanları bağımsız yükleniciler olarak sınıflandırılıyor; bu da çoğu eyalette asgari ücret koruması, sağlık hizmeti veya işçi tazminatı gibi yardımlara erişimlerinin olmadığı anlamına geliyor. Bu aynı zamanda tüm masraflarını kendilerinin karşılaması gerektiği anlamına da geliyor.
Uber ve Lyft, sürücülerin bu sistemi tercih etmelerinin nedeninin iş yerinde esneklik sağlaması olduğunu savundu. İşçi aktivistleri, şirketlerinin başarısı için işçilerin sağladığı hizmetlere bağımlı olsalar bile, bunun şirketlerin maliyetleri düşük tutmasının şaibeli bir yolu olduğunu söylüyor.
