Tuna Deltası’nın kıyı şeridi dinamiklerini ortaya çıkarmak

Avrupa’nın en büyük ikinci nehir deltası olan Tuna Deltası’nın evrimini göstermek için 30 yıla yayılan yüzlerce uydu görüntüsü derlendi. Bu bulgular bugün ESA’nın bu hafta Almanya’nın Bonn kentinde gerçekleşen Yaşayan Gezegen Sempozyumu’nda sunuldu.

Kıyı bölgeleri yoğun kentleşmeye ve nüfus artışına maruz kalmıştır ve en çok etkilenen deltalar gibi alçak alanlardır.

UNESCO Biyosfer Rezervi olarak kabul edilen Tuna Deltası, türünün en önemli ekosistemlerinden biridir ve dünyadaki diğer birçok delta bölgesi gibi, son on yılda insan baskısından payını almıştır. Kıyı bölgelerindeki azalan tortu girdileri, dikkatle izlenmesi gereken erozyonun kırılganlığının ve genişlemesinin artmasına neden olmuştur.

ESA tarafından finanse edilen Space for Shore projesi, Dünya gözlem ürünlerini kullanarak kıyı erozyonunu izlemek için çeşitli araçlar sağlar. Konsorsiyum, beş Avrupa ülkesinden teknik uzmanlardan oluşmaktadır. Projenin ilk aşamasında, önemli ilgi alanlarından biri Tuna Deltası sulak alanı ve kıyı şeridinin araştırılmasıydı.

Terrasigna, Sfântu Gheorghe Deniz ve Akarsu Araştırma İstasyonu ile işbirliği içinde, Copernicus Sentinel-2 misyonu ve ABD Landsat 5 ve Landsat 8 misyonlarından alınan veriler dahil olmak üzere 200’den fazla bireysel uydu görüntüsünü işledi ve analiz etti.

Bu uzun zaman serisi, 1990’dan 2020’ye kadar 30 yıllık bir süreyi kapsıyordu ve 130 km’lik bir kıyı şeridini kapsıyordu.

Mevcut çok sayıda gözlem sayesinde ekip, deltadaki değişim modellerinin karmaşık dinamiklerini tespit edebildi. Bazı bölgelerde sürekli erozyon dönemleri yaşanırken, bazı bölgelerde 30 yıl boyunca değişen büyüklüklerde erozyon ve birikim yaşandı. Ekip ilk kez stabil olan veya tam tersine erozyon oranlarını hızlandıran bölümleri tespit edebildi.

Sonuçlar, Sulina ve Cape Midia arasındaki Tuna Deltası’nın temel olarak erozyon süreçleriyle karakterize olduğunu göstermektedir. Bu kısmın sadece yaklaşık %38’i birikimli, geri kalanı ise aşındırıcıydı. Gözlenen maksimum kıyı şeridi gerilemesi 330 m idi ve bu da yılda yaklaşık 11 m erozyon anlamına geliyor. Karşı tarafta, maksimum yığılma oranları yılda 4 m’yi ancak geçmektedir.

Bu nedenle, en yüksek kıyı şeridi ilerlemeleri, plajın 30 yıl boyunca 120 m’den fazla ilerlediği bölgenin güney kesiminde gözlendi.

Tuna Deltası boyunca erozyon ve birikim alanlarının dağılımına başka faktörler katkıda bulunsa da, ekip tarafından erozyon oranları ile batık kum setlerinin stabilitesi arasında iyi bir korelasyon gözlemlendi.

Çok sayıda gözlem, ekibin, standart ölçüm teknikleri kullanılarak mümkün olmayan farklı kıyı tortul dinamikleri ve davranışları modellerini karşılaştırmasına izin verdi. Bunlar, 2005-2006 tarihi nehir taşkınlarının neden olduğu birikim oranlarının kapsamını, yüksek enerjili fırtınaların etkisini ve bu olaylardan sonra sahil toparlanmasını içerir.

Bu sonuçlar daha sonra yerinde ölçümlere ve çok yüksek çözünürlüklü görüntülere dayalı olarak doğrulanır ve sonuçlar her iki gösterge için de yüksek doğruluk gösterir ve bu tür çalışmalar için Dünya gözlem verilerinin kullanımını destekler.

Terrasigna’daki Dünya gözlem veri bilimcisi Sorin Constantin, “Uydu misyonlarının sunduğu bu tür yetenekler ve geliştirilen araçların sağladığı incelik, yalnızca Tuna Deltası bölgesinde değil, aynı zamanda daha iyi kıyı bölgelerinin daha iyi yönetimi için değerlidir. Romanya’nın güneyindeki turistik yerler Burada, erozyonun yoğunlaşması nedeniyle plaj alanı kaybıyla mücadele etmek için önlemler alındı.

“Geçtiğimiz yıllarda birden fazla sektör için kapsamlı beslenme faaliyetleri yürütüldü. Yer gözlem uyduları yardımıyla yetkililere kıyı dinamikleri ile ilgili ayrıntılı analizlerin sunulması, umarım kıyıların korunması açısından daha iyi kararlar alınmasına yol açacaktır.”

ESA’nın Yer Gözlem Programları Müdürlüğü kıdemli danışmanı Olivier Arino şunları ekledi: “Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli’nin son raporu, yüzyılın sonuna kadar deniz seviyesindeki yükselmenin yarım metreden bir metreye çıkacağını öngörüyor. Bu, sadece bu çalışma kapsamında kıyı bölgelerinin erozyonunu artırıyoruz ve dünya çapında birçok başka alanda mevcut uydu verileri ve Space for Shore projesi sayesinde erozyonun boyutu hakkında kanıta dayalı güncel bilgiler sunabiliyoruz. Bölgedeki kıyı yöneticileri için.”