Bu, 2022 Toronto Uluslararası Film Festivali’nden üç gönderiden üçüncüsü. İlkini buradan okuyabilirsiniz ve ikincisi burada.
Her zaman olduğu gibi, festivalin son günleri, basının büyük bir kısmı ayrılmış ve hareketli filmlerin çoğu gösterilmiş olduğu için, onlardan önceki günlerden önemli ölçüde daha sakindi. Bununla birlikte, ev sahibi, birkaç gösterimde hatırlatıldığı gibi, düşük profilli mücevherlerin sıklıkla keşfedildiği zamandır.
Belgesel özelliğinin dünya prömiyeri Ateşe Özgürlük: Ukrayna’nın Özgürlük Mücadelesi (hala ABD dağıtımını arıyor), Evgeny Afineyevski2015 Oscar adaylığının devamı Yanan Kış: Ukrayna’nın Özgürlük Mücadelesi, şimdiye kadar Ukrayna’da devam eden Rus vahşetinin – ve onlara karşı dikkate değer direnişin – kesin portresi olduğunu kanıtladı. Rusya’da doğan Afineevsky, filmin tamamını son altı ayda yaptı ve zamanın büyük bir bölümünü Ukrayna’da yerde geçirdi. Ve eleştirmenler ve izleyiciler, Venedik Film Festivali’ndeki dünya prömiyerinden ve ardından TIFF’deki Kuzey Amerika prömiyerinden sonra onu güçlü ve rahatsız edici olarak nitelendirdiler.
Tıpkı birçok Rus ve Ukraynalının TIFF’in açılışına katılması gibi. Ateşte Özgürlükbirçok İranlı festivalin açılışına geldi Kutsal Örümcek (Ütopya). İranlı yönetmenden son film Ali Abbasi bir seri fahişe katilinin karanlık, gerçek hikayesini anlatıyor (Mehdi Bayestani) ve onu takip eden kadın gazeteci (Zar Amir-EbrahimiFilm dünyasının prömiyerini yaptığı Cannes’da en iyi kadın oyuncu ödülünü günümüz İran’ında kazanan . İran, toplumsal eleştiriye açıklığıyla tam olarak bilinmiyor, bu yüzden film aslında bu ulus tarafından değil, önemli miktarda finansman aldığı Danimarka tarafından en iyi uluslararası uzun metrajlı Oscar yarışına sunulmak üzere değerlendiriliyor (Danimarkalılar’ın finalinde üç, yakında bir karar bekleniyor). Abbasi’nin bir önceki filmi, 2018’ler Sınırİsveç tarafından sunuldu.
Bu arada, Netflix’in en çok beklenen oyunlarından biri iken, Alejandro G. Inarritu‘s bardoVenedik ve Telluride’de flopped, aynı flamadan daha radarın altında bir resim, Sebastian Lelio‘s harika, Telluride’de ve ardından Toronto’da en çok beklenenden daha fazla çıktı. Bir İngiliz hemşire hakkında sessiz film (Oscar adayı) Floransa Pugh) yemek yemeyi bırakan 11 yaşındaki bir kızı izlemek için işe alındı (Kila Lord Cassidy) 19. yüzyılda İrlanda’dan uyarlanmıştır. Emma DonoghueDonoghue’nin (daha önce 2010 romanını uyarlayan) aynı adlı 2016 romanı Oda Oscar adayı bir senaryoya dönüştürdü), Lelio (2017’nin yönetmeni Fantastik Bir Kadınen iyi uluslararası uzun metrajlı Oscar’ı kazandı) ve alice huş ağacı. Film hakkında övülecek çok şey var, ancak her zaman harika olan ve bu film için ödüllerin tanınmasında filminden çok daha güçlü olan Pugh’un performansından başka bir şey değil. Olivia Wildetartışmalı Endişelenme Sevgilim. (Ayrıca aklıma geldi harika ve Martin McDonagh‘s Inisherin’in Ölüm PerileriVenedik’te dünya prömiyerini yapan ve ardından Toronto’ya gelen, kendilerine zarar vermeyi seçen tuhaf İrlandalılar hakkında harika bir çift özellik yapacaktı.)
Bir Netflix filmi için en iyi kadın oyuncu Oscar yarışında çokça yer alan başka biri Ana de Armasonun tasviri için Marilyn Monroe içinde Andrew Dominik‘s Sarışın. Filmin dünya prömiyeri Venedik’te yapıldı ve ardından Kuzey Amerika prömiyeri LA’da yapıldı, 16 Eylül’de sınırlı gösterime ve 28 Eylül’de yayın platformuna düşerken Telluride ve Toronto’yu atladı – ancak Netflix, Toronto’da özel bir gösterim düzenledi. LA galası için zamanında geri dönemeyenler, bu yüzden size çok kusurlu bir film olduğunu söyleyebilirim (çok uzun ve şüpheli bir zevk), ama aynı zamanda de Armas’ın gerçekten cesur bir performans sergiliyor. saygı duymak (Küba aksanını tamamen kaybetmese bile). Üstelik, de Armas ve Monroe arasındaki benzerlik şaşırtıcıdır. Marilyn ile Haftam‘s Michelle Williams ve Monroe, Williams’ın en iyi kadın oyuncu adayına giderken) ve filmin stok görüntüleri kullanıp kullanmadığını gerçekten merak ettiğim bazı sahneler ve sekanslar var (öyle değildi).
TIFF’in 2022 baskısı Pazar günü bir ödül töreniyle sona erdi. Steven Spielberg‘s Fabelmanlar (Evrensel) zirveye ulaşmıştı Sarah Polley‘s Konuşan kadınlar (UAR) ve Rian Johnson‘s Cam Soğan: Bir Bıçak Gizemi Çözdü (Netflix), genellikle en iyi film Oscar’ının başarısının habercisi olan gıpta edilen TIFF İzleyici Ödülü’nü kazanmak için (bkz: Ateş Arabaları, Amerikan güzelliği, kenar mahalle milyoner, Kralın konuşması, 12 yıllık kölelik, Yeşil Kitap ve göçebe diyarı). Bu, daha önce TIFF’e hiç film getirmemiş olan ve tamamen ailesiyle ilgili olan bu filmde kendini gerçekten ortaya koyan Spielberg için harika bir haber. Ama aynı zamanda, benim ve diğerlerinin, filminin bu kadar yüksek bir yere yerleştirilemeyecek kadar bölücü olacağını düşündüğümüz Polley ve filminin, geçmişte diğer filmlere engel olan, daha büyük sosyal öneme sahip olma iddiası olmayan bir komedi olan Johnson için de oldukça cesaret verici.
