Ghostwire: Tokyo çok fazla düğmeye basıyor. Dövüş sanatlarını sihirle karıştırarak, sürrealist bir görüntü dokunuşu ekleyerek, bunun altında doğaüstü korku unsurlarıyla ve her şeyi yarı açık dünya anlatılı bir macerada bir araya getiren PS5 konsoluna özel, iş oymacılık söz konusu olduğunda ortalığı karıştırmıyor kendine bir alan çıkar. Bu, vaadi için olduğu kadar kombinasyonu için de cezbedici bir kavram karmaşası.
Adı üstünde bir şehirde geçen Ghostwire: Tokyo, isteksiz kahraman Akito’yu şeytani ruhların işgal gücüne karşı karşıya getiriyor. Bu ‘Ziyaretçiler’, nüfusu bir gecede yok olan metropolde ikamet etmeye başladılar. Tabii ki, hiçbir işe yaramazlar ve sahiplenme operasyonlarının beyni olan Hannya’yı, oyunun tanıtım görüntülerini süsleyen maskeli kötü adamı takip edip yenerek durdurulmaları gerekiyor.
Tüm bunlar olurken, kurtarılacak sevdikleriniz, yanınızda toplanacak potansiyel müttefikler ve sizi saran karanlıktan kurtarmak için şehir bölgeleri var. Oh, ve Akito’nun kendisi de bir ruh tarafından ele geçirilmiştir – yine de arkadaş canlısı bir ruh ve o kovayı tekmelemeden önce Hannya’yı takip eden eski bir ‘hayalet avcısı’. Yarım saatlik uygulamalı demoda, hepsinin zaman zaman sürükleyici bir sim’e yaklaşan sürrealist yarı doğrusal bir macera olarak oynandığını gördüm.
Ethereal dokuma ve ham karate
Ön izlemesini yaptığım bölüm oyunun başlarında geliyor. Kahramanı Akito, Tokyo’nun terkedilmiş sokaklarında tökezleyerek yeni şeytani sakinleriyle ilk kez karşılaşırken, kafasının içinde yaşayan ruhla arkadaş olur. Bu ilk kısımlar büyük ölçüde doğrusaldır ve oyuncu, kısa birinci şahıs platform segmentlerinde ölçeklendirmek için boşluğa veya enkaz yığınlarına geri göndermek için düzenli olarak kötü Ziyaretçi gruplarıyla karşılaşır. Bazı düşmanlar çarpık gülümsemeler takan eğri büğrü hayalet figürlerdir, diğerleri ise cehennemin hizmetçilerinden çok sıkıcı Japon maaşlılara daha yakın görünen meçhul takım elbiselerdir.
Bununla birlikte, hepsi, Akito’nun karate-sihirle buluşan büyü yetenekleri veya geliştiricilerin dediği gibi ‘ruhani dokuma’ kullanılarak parçalanmalıdır. Ghostwire’da Savaş: Tokyo, dövüş sanatlarından çok parmaklarınızın ucundan büyüler yapmak için karmaşık el işaretleri yapmakla ilgili değildir. Havada yumruklama, tekmeleme veya vahşi takla atma olmadan, biraz şekerleme ve tam gelişmiş bir kavgacıyı umut edenler onu burada bulamayacaklar. Önizlemenin çoğu için, oyuncu gelen saldırıları atlatmak için geri adım atmadan önce el işaretlerini bıraktığından, dövüş yavaş bir ileri geri.
“Burada mistisizm iş başında, oyunun tuhaf yaratıklarını ve onları yenmek için kullandığınız sihri neredeyse saykodelik gibi gösteriyor”
Yine de görsel olarak daha az etkileyici değil. Bana gösterilen üç ana yetenekten biri, oyuncunun düşmanlara hasar vermek ve tökezlemek için ellerinden bir enerji cıvatası atmasını içerirken, bir saniye, onların gelen ruhları saran sarı şimşek dallarını saldığını ve onları parçalamadan önce sıkıca sıktığını görüyor. onları küçük parçalar halinde. Üçüncüsünde Akito, gelen darbeleri engellemek için koruyucu bir güç alanı çağırır. Hepsi renkli, büyük ve hiç de ince değil.
Oyuncu daha sonra, envanterine bir miktar menzilli, sessiz ateş gücü eklemek için bir yay alır. Düşmanları gizlice öldürme yeteneği ile birleştiğinde, ruh gruplarının etrafında gizlice dolaşabilir veya onları birer birer çıkarabilirsiniz. Ancak çoğunlukla, aynı şey size yapılmadan önce eterik örgülerinizi serbest bırakarak mücadeleye tam gaz yükleyeceksiniz gibi görünüyor.
gerçeküstü psychedelia
Ghostwire: Tokyo’nun gerçekten hayat bulduğu yer, ancak kendi ortamında. Bu Tokyo, genellikle gördüğümüz dumanlı ve hareketli taşıtların metropolü değil, yıkılmış bir şehir. Sokak lambaları bir girip bir çıkıyor, motosikletler 10 metre havada uçuyor ve posta kutuları kendi etrafında dönüyor. Bunların çoğu tematik amaçlar için oynanır, dünyayla etkileşime girmenize izin vermek yerine dünyayı renklendirir, ancak bu aksaklıklar ve diğer dünya olayları da ilerlemenizi dikte ederek sizi sokaklarda yönlendirir.
Bir bölümde, oyuncu, kendisini Akito’nun kafasında evde yapan hayalet avcısı ruhunun eşyalarını almak için bir apartman binasına girmekle görevlendirilir. Daireye girerler, biraz etrafa bakınırlar ve kapıdan çıkarlar ve kaçmalarını engelleyen büyülü bir güç alanıyla çevrili binayı bulurlar. Onları tuzağa düşüren ‘bariyer taşlarını’ yok etmek için binayı keşfederken, tüm kompleks ‘yeraltı müdahalesi’ ile şekil değiştirir. Nesneler hızla kaybolmadan önce rastgele bir şekilde ortaya çıkıyor, koridorlar etraflarında dönüyor, tüm duvarlar yok oluyor ve koridorların yerini tüm şehir manzarası alıyor.
Ön izlemenin daha bariz şekilde lineer bölümlerinden biri ama Ghostwire: Tokyo’nun nereye gittiğine dair iyi bir fikir veriyor. Bu düz bir fantezi oyunu değil, önceki pazarlama materyallerinin önerebileceği kadar siberpunk da değil. Burada mistisizm iş başında, oyunun tuhaf yaratıklarını ve onları yenmek için kullandığınız sihri neredeyse saykodelik gibi gösteriyor.
açık bir dünya
Ama hepsi lineer değil. Oyuncular, kendilerini kontrol eden düşman gruplarını öldürerek Tori kapılarını yolsuzluktan arındırarak keşfetmeleri için daha fazla alan açarak dünyayı özgürce dolaşabilirler.
Ubisoft’un açık dünya oyunlarında tekrar tekrar oynanan tanıdık bir vuruş, ancak önizleme sırasında gösterilen dünya haritasına kısa bir bakış, bu oyunun temizlenmesi gereken ileri karakollarla veya bulunacak ara noktalarla dolu olduğunu göstermedi. En azından gördüğüm bölümde, oyuncu Tori kapılarından birini aramak yerine doğal olarak buldu.
“Ghostwire: Tokyo, Dishonored gibi sürükleyici simlere benzerlik göstermeye başladı”
Ara sıra yan görevler de oluyor. Bir noktada, Akito, yalnızca zihni dinlenirse yeraltı dünyasına girebilen, arkadaş canlısı yaşlı bir kadının ruhuyla tanışır. Terk edilmiş bir evde kısa bir mola, ardından evi işgal eden uğursuz ev sahibinin kısa bir şeytan kovması ve oyuncunun dileğini yerine getirerek sıkıntıları için bir ödül kazanması.
Bu yan içeriği oyunun yarı açık dünyası, yeni yetenekler için ilerlemek için basit bir karakter beceri ağacı ve mağazalardan yükseltme satın alma seçeneği (ki bunlar yüzen kediler şeklini alan ruhlar tarafından çalıştırılır) ile birleştirin. ve Ghostwire: Tokyo, Dishonored gibi sürükleyici sims’lere benzerlik göstermeye başlar. Bu türdeki birçok oyunun övündüğü özgürlüğe veya dikeyliğe sahip görünmüyor, ancak gösteri boyunca bu hareket özgürlüğünün ipuçları var.
Gelmek için daha fazla
Birkaç büyük soru hala havada. Ghostwire’ın derinliği: Tokyo’nun savaşı tam olarak keşfedilmedi ve kullanacağınız yeteneklerin çeşitliliğinden de pek bahsedilmedi. Seviyeleri de hala bir gizem – tamamen açık bir dünya mı olacak yoksa ayrı keşfedilebilir bölümlere mi ayrılacak?
Yine de oyunun yarım saatlik bir demosunu izlemekten heyecanlandım. Gerçeküstü ortamları ve tutkusu arasında Ghostwire: Tokyo, önümüzdeki birkaç hafta içinde kesinlikle PS5 ve PC’ye gelecek daha cesur oyunlardan biri.
