İnsanların yasal olarak ne zaman ölmekte tıbbi yardım almasına izin verilmelidir? Genellikle güçlü duygu ve şiddetli argümanı kışkırtan önemli bir sorudur.
ABD ve dünyanın dört bir yanındaki ülkelerde giderek artan sayıda devlet, hizmetçi olarak da bilinen ölmekte tıbbi yardım uygulamasını yasallaştırmaya veya genişletmeye başladı. Hizmetçi, tıbbi bir sağlayıcının bir hastaya ilaç reçete etmesine izin verdiği için tanımlanır, böylece kendi yaşamlarını sona erdirebilirler (bazen ötenazi ile karıştırılır, ancak ikisi farklıdır; ötenazi tipik olarak bir doktorun hayatını aktif olarak sona erdiren ve daha az yaygın olarak uygulanır). Hizmetçi programları, tipik olarak insanlara altı aydan az bir prognozu olan ciddi bir hastalık teşhisi konmasını gerektiren uygunluk için katı kriterlere sahiptir. Yaygın bir senaryo, geç evre kanseri olan birini içerebilir.
Ancak bu kriterlerin gevşemesi ve onunla birlikte gelebilecek tehlikelerden endişe duyan hizmetçinin eleştirmenleri var. Örneğin, Hollanda gibi ülkelerde, insanlar Yalnız zihinsel acı. Diğer durumlarda, insanlar acı çekmeye neden olan ancak terminal olarak kabul edilmeyen koşullar için hizmetçi almışlardır. Miyaljik ensefalomiyelit/kronik yorgunluk sendromu.
Eleştirmenler, bu programlar genişledikçe, bu davaların giderek daha normalleştiğini ve olacağını savundular. Bazı insanlar, hizmetçi onaylı ülkelerdeki tıbbi sağlayıcıların, bilmeden bile, onu olan insanlara itmek için teşvik edileceğini iddia edeceklerdir. Engelli, fakir ve/veya savunmasızsadece ölümcül hasta gibi bundan en çok yararlanacak kişilere seçenek sunmak yerine. Öte yandan, savunucular genellikle aşırı katı kuralların, böyle bir yolu seçme fırsatını makul bir şekilde hak eden birçok insandan Goekeep Hizmetçisi olacağını iddia ederler ( Engelli olanlar) ve kim aksi takdirde gereksiz yere acı çeker.
Kaygan bir eğim etkisinin korkularının somut bir etkisi olmuştur. Geçen yıl, Kanada hükümeti, daha önceki gecikmeleri takiben sadece akıl hastalığı olan kişilerin 2027’ye kadar başvurmalarına izin verecek planlanan hizmetçi genişlemesini erteledi. Hareketi açıklarken yetkililer İhtiyaç duyulan Ülkenin sağlık sisteminin bu karmaşık vakaları yeterince değerlendirebilmesini sağlamak için daha fazla zaman.
Geçen Aralık ayında, ABD, Kanada ve Avrupa’daki araştırmacılar yayınlanmış Bir çalışma Jama Dahiliye hizmetçinin olumlu ve potansiyel olumsuzluklarını anlamaya adanmıştır. Hizmetçinin uygulandığı 20 farklı yargı bölgesinden kayıtları analiz ederek, basit bir soruyu cevaplamaya çalıştılar: Tam olarak kimin seçip hizmet etmesine izin veriliyor?
Gizmodo, Ottawa Üniversitesi Tıp Bölümü’nde palyatif bakım bölümü başkanı olan bu çalışmanın yazarlarından James Downar’a ulaştı. Downar ile çalışmanın bulguları, daha büyük etkileri ve hizmetçinin geleceğinin nasıl görünebileceği hakkında konuştuk.
Aşağıdaki konuşma dilbilgisi ve netlik için hafifçe düzenlenmiştir.
Ed Cara, Gizmodo: Çalışmanız ne keşfetmeye çalışıyordu?
James Downar: Artık hizmetçinin iki düzineden fazla yargı bölgesinde yasal olduğuna göre, dünya çapında hizmetçi alan insanlar hakkında çok fazla verimiz var. Hizmetçi muhalifleri, hizmetçinin zorlama, kötü hizmet mevcudiyeti ve yapısal kırılganlık gibi dış faktörler tarafından yönlendirilme potansiyeli konusunda endişelerini dile getirdiler. Bununla birlikte, hizmetçi alıcıları hakkında veri yayınlayan her yargı yetkisi, büyük çoğunluğun kanser veya amyotrofik lateral skleroz (ALS; motor nöron hastalığı olarak da bilinir) olan insanlar olduğunu göstermiştir.
Bu çalışmada, doğal olarak ölmek yerine hayatın sonunda hizmetçi alan farklı hastalık türlerine (örneğin kanser, kalp hastalığı, ALS) sahip insanların oranına bakmak istedik. ALS’li insanların (%17) hizmetçi alma olasılığı en yüksek olan, ardından kanser (%3-4) ve daha sonra diğer koşulların (örneğin kalp hastalığı) hizmetçi alma olasılığının daha düşük olduğunu bulduk (örn.
Gizmodo: Kanada da dahil olmak üzere dünyanın belirli bölgelerindeki hizmetçi yasalarının kaygan bir eğime neden olup olmadığı konusunda ateşli bir tartışma var, burada tıbbi müdahalelerden hala büyük fayda sağlayabilecek insanların gittikçe ölmeye teşvik edildiği. Genel veriler bunun işaretlerini gösteriyor mu?
Downar: Araştırmamız, altta yatan hastalık veya hastalığa bağlı faktörlerin, birisinin hizmetçi alıp almadığını belirlemede en önemli faktörler olduğunu göstermektedir. Bu, ALS ve kanser gibi hizmetçiler için hizmet veren hastalıklar için özel olan ve bu tür bir acı veya durumun diğer koşullar için çok daha az yaygın olduğunu göstermektedir. ALS ve kanser, yörüngelerinden başka hastalıklar olarak çok az ortak noktaya sahiptir – her ikisi de yüksek bir temel fonksiyon seviyesine sahip olma eğilimindedir, ancak daha sonra son haftalarda veya yaşamın kısa aylarında nispeten hızlı, ilerleyici ve hızlandırıcı bir fonksiyon kaybına sahiptirler. Diğer koşullar (kalp hastalığı ve kırılganlık) daha yavaş ilerler ve genellikle sadece fonksiyonda yavaş bir düşüş olduktan sonra teşhis edilir.
Bu önemlidir, çünkü genel olarak, kanser ve akciğer veya kalp hastalığı olan insanlar, yaşamın sonuna yaklaştıklarında benzer semptom şiddetine ve yaşam kalitesine sahiptir, ancak kanserli kişilerin genellikle daha düşük destek ihtiyaçları ve hizmetlere kalbi olan insanlardan çok daha iyi erişimi vardır. akciğer hastalığı. Dolayısıyla, yüksek destek ihtiyaçları veya kötü hizmet erişimi hizmetçi kullanıyorsa, akciğer ve kalp hastalığı olan kişilerin kanserli insanlardan çok daha fazla hizmetçi aldıklarını görürüz – aslında gördüğümüzün tam tersi. Dahası, eğer Exportizm gibi toplumsal tutumlar hizmetçiyi sürüyorsa, akciğer ve kalp hastalığı arasında çok daha yüksek oranlar göreceğiz, çünkü bu koşullar kanserden çok daha uzun ve daha fazla sakatlığa neden olur.
İnsanların hizmetçi lehine faydalı tedavilerden haberdar olduklarına dair hiçbir belirti görmedim. Hizmetçi alan çoğu insanı zaten hizmetçi talep etmeden ve almadan önce bir süre palyatif sağlayıcılar takip ediyor ve yaşamın son haftalarında ve aylarında olduğu düşünülmektedir. İnsanların yaşamı uzatma potansiyeline sahip tedavileri reddettiği kesinlikle durumlar vardır, çünkü tedavilerin kişinin dayanmak istemediği veya yaşam uzatma derecesinin yan etkileri yan etkilere dayanmaya istekli olmayacak kadar küçüktür. veya onları almak için hastaneye gelmeniz gerekiyor. Bu aslında insanlar için palyatif bakım sağlayıcılarının ardından oldukça yaygın bir senaryo ve hizmetçi istemeyen birçok kişi tarafından alınan bir karardır.
Açık olmak gerekirse, iki ayrı karar vardır: (1) tedaviye devam etmek isteyip istemediklerine dair bir karar; ve (2) doğal bir ölüme izin vermek veya hizmetçi almak isteyip istemediklerine dair bir karar. Yaşam süren bir muameleden ziyade hizmetçiyi takip etmek asla bir karar değildir.
Ben de insanların “ölmeye teşvik edildikleri” konusunda çok şüpheliyim. Medyada bunun gerçekleştiği iddiasının farkındayım, ancak bu etkileşimden transkript (hasta kaydetti) açıkça gösterildi Personel kişinin kişinin kendi hayatlarını sona erdirmesini cesaretlendirdiğini. Kanada’dan elde edilen veriler, yeni kemoterapi ile ölçüldüğü gibi, yaşamın sonlarında veya yaşamın son haftalarında devam eden kemoterapi ile ölçüldüğü gibi, yaşam sonunda kanser gibi hastalıkların tedavisinin saldırganlığında çok az düşüş göstermektedir. Bu, dünyanın her ülkesinde yıllarca azaltmaya çalıştığımız bir metriktir – kötü bakımın bir belirteci olarak kabul edilir. Palyatif bakım sağlayıcıları dünyanın her yerinde bunun aşağı inmesini istiyor ve bunu olumlu bir sonuç olarak yorumlayacağız.
Gizmodo: Mevcut hizmetçi sistemlerinde geliştirilebilecek şeyler var mı? Artık veya potansiyel olarak gelecekte istismar veya sömürü sorunlarını önlemek için daha fazla güvenceye ihtiyacımız var mı?
Downar: Kanada’nın önlemlerinin uygun olduğuna ve sahip olduğumuz tüm verilere göre çok iyi çalıştığına inanıyorum. Hizmetçiye erişen insanlar, palyatif ve engellilik desteklerinin inanılmaz derecede yüksek kullanımı ve erişimi ile herhangi bir yapısal önlem (varlıklı, eğitimli, beyaz/çoğunluk kültürü) ile orantısız bir şekilde ayrıcalıklıdır. Uyum raporları, önemli prosedür ihlallerinin veya uygunluk endişelerinin çok nadir olduğunu göstermektedir (Ontario’daki 23.000 vakanın sekizi, her bir davanın koroner ofisi tarafından gözden geçirildiği). Herhangi bir sistemdeki zorluk, güvenliği erişimle dengelemektir ve birçok yargı alanında, insanların hizmetçiye erişmekte büyük zorluk çektiği konusunda neredeyse evrensel bir şikayet vardır. Bu bir başarı işareti olarak düşünülmemelidir.
Gizmodo: Hizmetçinin buradan nereye gittiğini görüyorsunuz? Ve hayatlarının sonunda olabilecek insanlar için en iyi bakım kalitesini nasıl sağlayabiliriz?
Downar: Birçok ülkede olduğu gibi Kanada’da uygunluk kriterleri hakkında devam eden tartışmalar vardır. Bence yasadaki her değişiklik, bu yargı yetkisinin verilerine ve uygulama ve değerlerine dayanarak kendi esasları üzerinde dikkate alınmalıdır. Her yargı yetkisi için “doğru” yasa yoktur. Ana odak noktası, hizmetçi yasalarına bakılmaksızın, insanların tedavi edilemez hastalıkları, semptomları, psikolojik/varoluşsal sıkıntı – bu sorunların çoğu için tedavilerimizin etkinliği için deneyimledikleri acı türü için daha iyi tedavilerin keşfedilmesini ve desteklenmesini desteklemelidir. mütevazı. Bu sadece mevcut yaklaşımların mevcudiyetini iyileştirme örneği değildir.
