Silikon Vadisi teknoloji çalışanları için üzülmek zor. Yüksek maaşlar ve cömert hisse senedi seçeneklerinden şekerleme bölmelerine ve sınırsız izinlere kadar, onlar dünyanın en ayrıcalıklı çalışan sınıfı arasında yer alıyorlar. Tersine, bu şımarık personelin tüm gezegene anlatılmamış ekonomik ve sosyal değer getiren bir teknoloji devrimi tasarladığı inkar edilemez.
Yine de, son birkaç aydır sektörü kasıp kavuran işgücü kesintilerine yönelik soğukkanlı yaklaşıma üzülebilecek bir insan kategorisi var: Onları kovan CEO’lar.
Verileri izleyen Layoffs.fyi’ye göre, yalnızca bu yıl yaklaşık 100.000 pozisyon elendi. Önümüzdeki birkaç yıl içinde bir noktada, bu boş işler geri dönecek. Bir yapay zeka patlamasının eşiğindeyiz, ağ hızları artmaya devam edecek, arabalar kendi kendine gidecek ve büyük teknolojinin ne yapacağını bilemeyeceği kadar çok veri toplanacak ve depolanacak. İşe alım görevlileri ve işe alma müdürleri, aynı personele geri dönmeleri için yalvaracaklar.
Yirmi yılın daha büyük bir bölümünde, FANG’ler – Facebook, Amazon.com, Netflix ve Google – genç bir mühendis veya kariyerinde yükselen bir yönetici için başarının somut örneğiydi. Microsoft ve Apple’ı ekleyin – onlara MAFANG’ler diyelim – ve büyük hisse senedi endekslerinde yüzde 25’lik bir düşüşten sonra bile 7,3 trilyon ABD Doları (kabaca 6,02,75,750 Rs) piyasa değerine sahip olursunuz. Daha da önemlisi, bir çalışanın özgeçmişine ekleyebileceği en değerli isimlerden biridir.
Bu şirketler performansı ölçmekten, kıyaslamaktan ve ödüllendirmekten gurur duyarlar. Ama haklı olsun ya da olmasın, son zamanlarda dünyaya gerçekte kim olduklarına dair bir fikir sundular: Görevlerin veya iş gezilerinin ortasında insanları çok az açıklama yaparak, meslektaşlarına veda etme fırsatı olmadan ve sahip oldukları tanınmadan terk eden duygusuz şirketler. maaşların ve bedava öğle yemeklerinin ötesine geçen ihtiyaçlar, bir haysiyet ve takdir duygusuna kadar uzanır.
Şirketlerin, çoğu zaman öyleymiş gibi yaptıkları gibi, bir tür ailevi değerler sergilemesi gerektiğine inanarak kendimizi kandırmamalıyız. Ancak yerinde masörler ve ücretsiz yoga dersleri gibi avantajların kullanılmasının bir nedeni var – bunlar, yeni ürünlere ilham vermek ve aşılmaz gibi görünen teknik zorlukları çözmek için gereken en parlak ve en yaratıcı zihinleri çekmeye ve elde tutmaya yardımcı oluyor.
MAFANG’ler, daha iyi bir şey için bir atlama taşı olarak görülüyordu – kendi girişiminiz, bir risk sermayesi şirketinde bir iş, daha küçük, daha hızlı büyüyen bir teknoloji şirketinde liderlik rolü.
Şirket liderlerinin, şirketlerinin yalnızca bir çalışanın kariyer basamaklarında bir basamak olması durumunda endişelenmesine gerek yoktur. Değillerse endişelenmeliler.
Daha iyi bir şeyin hayalini kuran, azimli ve girişimci ruhlu yetenekleri işe almak yerine, kendilerini daha da kötü bir senaryoyla karşı karşıya bulabilirler: İşçiler onları başlamak veya kariyer yapmak için bir yer olarak değil, bunun yerine emekli olacakları, yapabilecekleri bir yer olarak görürler. bir sonraki işten çıkarma döngüsü onlara büyük bir kazanç sağlayana kadar şirket bürokrasisinde güvenle gezinerek günlerini yaşıyorlar. Gidecek başka yeri olmayan ve aramaya bile niyeti olmayanlar için bir depo.
Bugün hiçbir teknoloji CEO’sunun istemediği şey, bir zamanlar kurumsal bataklığın ve düşük moralin sembolleri haline gelen inovasyon ve gücün yüksekten uçan kaleleri olan bir sonraki International Business Machines veya General Electric olmaktır.
Teknoloji çalışanları bu sefer işten çıkarmaların yükünü çekerken, finans alanındaki meslektaşları da baskıyı hissediyor. Goldman Sachs, halka arzlardaki yavaşlama ve birleşmelerin kazançları vurması nedeniyle 3.200, Morgan Stanley yaklaşık 1.600 ve Bank of New York Mellon yaklaşık 1.500 kişiyi işten çıkarmayı planladığını söyledi.
Ancak şimdi, aktivist yatırımcıları yatıştırma çabasıyla küçülme programlarını beceremeyen teknoloji şirketleri, yıllık partiye pop yıldızları getiren şirketler olarak değil, gecenin köründe kadınları doğum izniyle işten çıkaran şirketler olarak sonsuza kadar hatırlanma riskini alıyor.
Bu yaklaşım, kısa vadede kârlılığı artırabilir ve kurumsal şişkinlikten şikayet eden hissedarları rahatlatabilir. Ancak birkaç yıl içinde, çoğu pandemi ve gerileme sırasında ortaya çıkan yeni bir teknoloji isimleri grubuyla işe alma pazarında rekabet edecekler. Yerleşik liderler için, büyüklük ve miras bir cazibe olmaktan çıkıp boyunlarına asılan bir albatros gibi olacaktır.
Elbette, MAFANG’ler yine de yeni mezunları ve deneyimli elleri çekebilecek. Ama çok değil ve en iyisi değil. Ve bu acıtacak.
