Süpernova, Barnard’ın Döngüsü’nün oluşmasına yardımcı oldu mu?

Samanyolu galaksisinin yapısını inceleyen gökbilimciler, Orion yıldız oluşum bölgesinin en yüksek çözünürlüklü 3D görüntüsünü yayınladılar. görüntü ve etkileşimli şekil Bugün Amerikan Astronomi Derneği tarafından düzenlenen bir basın toplantısında sunuldu.

Astrofizik Merkezi’ndeki araştırmacılar tarafından yönetiliyor | Harvard & Smithsonian tarafından yürütülen çalışma, yıldız oluşum bölgelerinden oluşan Orion kompleksi etrafındaki genç yıldızlar ve yıldızlararası gaz hakkındaki 3 boyutlu verileri birleştiriyor. Teorik modellemenin yanı sıra 2D ve 3D görüntülerin analizi, son 4 milyon yıldaki süpernova patlamalarının Orion ile ilişkili yıldızlararası malzemede büyük boşluklar oluşturduğunu gösteriyor.

Ekibin keşfettiği belirli bir boşluk, gece gökyüzünde ilk kez 1894’te gözlemlenen ünlü ve gizemli bir yarım daire olan Barnard’s Loop’un kökenini açıklamaya yardımcı olabilir.

3D ve ötesine

Ön baskı olarak sunulan çalışma, yazar, Avrupa Uzay Ajansı tarafından işletilen bir uzay teleskopu olan Gaia kullanılarak elde edilen genç yıldızlar ve yıldızlararası bulutlar için 3 boyutlu konumlara ve hızlara dayanır. Ekip, yıldız oluşum tarihini bir araya getirmek için Gaia’dan türetilen 3B verileri Orion bölgesinin mevcut 2B gözlemleriyle birleştirdi.

Araştırmayı yöneten Astrofizik Merkezi’nde (CfA) yüksek lisans öğrencisi Michael Foley, “Orion’a ilk büyük ölçekli 3D bakışımız bize çok şey anlatıyor” diyor. “Bu çalışmadan önce, Orion’un çoğu çalışması gökyüzünde yukarı-aşağı ve sol-sağ olmak üzere iki boyutla sınırlıydı. gaz ve toz boşlukları veya çok ilginç hareketlere sahip yıldız kümeleri.Yıldızlararası gaz ve yıldızlardan gelen bilgileri birleştirmek, boşlukların son birkaç milyon yılda bir dizi süpernova tarafından üretildiğine inanmamızı sağlıyor.”

“Orion’un oldukça heyecan verici bir geçmişi var” diye ekliyor.

Suçluyu yakalamak: Barnard’s Loop için bir kaynak bulmak

Ekip tarafından tespit edilen boşluklardan biri, gökbilimcilerin yüz yıldan fazla bir süredir üzerinde çalıştığı Orion bölgesindeki ünlü, dev bir sıcak gaz yayı olan Barnard’ın Döngüsü ile örtüşüyor gibi görünüyor. Yayın kökeni tartışılıyor, ancak yeni çalışma, bir veya daha fazla süpernova üreten belirli bir yıldız kümesinin Barnard Döngüsü’nün oluşumunda çok büyük bir rol oynadığına dair kanıtlar sunuyor.

Orion kompleksindeki yeni yıldız oluşumunun çoğu, bölgede ortaya çıkan ve biri yaklaşık 500 ışıkyılı genişliğinde olan dev boşlukların kenarlarında gerçekleşiyor gibi görünüyor ve bu, boşlukları oluşturan süpernovaların nihai olarak sorumlu olduğunu düşündürüyor. yeni nesil yıldızların oluşumu.

her yerde süpernova

Yeni bulgular, ekibin Güneş çevresindeki Per-Tau Süper Kabuk Yerel Kabarcık üzerindeki önceki çalışmasıyla tutarlı.

Harvard profesörü, CfA, Alyssa Goodman, “Galaksinin daha fazla haritasını çıkardıkça, yıldızlararası ortamın, deliklerin kenarlarında yıldızların oluştuğu bir ‘İsviçre peyniri’ resmini göreceğimiz açık görünüyor” diyor. astronom ve çalışmanın ortak yazarı.

Foley, “Orion, Per-Tau kabuğu ve Yerel Kabarcık’taki kabukların ve halkaların, yeni yıldız oluşumunu eski süpernovalarla ilişkilendiren birçok keşfin ilki olduğuna inanıyoruz” diyor. “Süpernova, gaz ve tozu yoğun kümeler halinde süpürerek yeni yıldızlar için mükemmel doğum yerlerine yol açar. Hem yıldız oluşumu hem de süpernova açısından zengin olan Orion bölgesi bunun en son örneğidir.”

Yeni Orion sonuçları, büyük kütleli yıldızların yaşamlarını süpernova patlamaları olarak sonlandırdıklarında, yeni yıldızların oluşumu için olgunlaşmış koşullar yarattığı teorisini desteklemektedir. Ekip, süpernova güdümlü yıldız oluşumunun gerçekte ne kadar yaygın olduğunu görmek için Samanyolu galaksisindeki diğer bölgeleri 3 boyutlu olarak analiz etmek ve sayısal simülasyonlar kullanmak için çok çalışıyor.

Foley, “Birçok inanılmaz bilim insanının çalışmaları sayesinde, 3B veriler galaksimizdeki yıldız oluşumu anlayışımızı değiştirecek” diyor. “Hayal ettiğimizden çok daha patlayıcı olabilir!”

3D olarak görme ve yayınlama

Orion çalışmasını sunan bilimsel makale, esasen bu ekibin son yayınlarının tümü gibi, bulguları sergileyen 3 boyutlu etkileşimli figürler içeriyor. Takımın son birkaç yılda ortaya çıkan etkileşimli figürleri Doğa, Astrofizik Dergisive Astrofizik Dergi Mektuplarıkullanılarak üretildi”zamkJames Webb Uzay Teleskobu’ndan gelen verileri keşfetmek için kısmen NASA tarafından oluşturulan görselleştirme yazılımı.

Rakamlar, herhangi bir yazarın rakamlarını etkileşimli bir grafik ortamına aktarmak için Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü’nden yardımcı yazar Catherine Zucker tarafından yazılan bir yapıştırıcı eklentisinden yararlanıyor. Eklenti, yazarların sıradan bir web tarayıcısında rakamları değiştirmesine ve verilerini daha fazla keşfetmesine olanak tanır.

Açık kaynaklı tutkal yazılımının ve web sürümlerinin kullanımı şu anda astronomiden bilimin diğer alanlarına doğru ilerliyor. Tutkalın kurucusu Goodman, “yakında tüm bilim adamlarının kendi ‘evrenlerini’ 3 boyutlu olarak keşfedeceklerini ve bugün astronomların yapabildiği kadar kolay bir şekilde yayınlarda bulgularını paylaşacaklarını” umuyor.