Süper kütleli kara delik yıldız oluşumunu etkiler

Atina Ulusal ve Kapodistrian Üniversitesi’nden Profesör Kalliopi Dasyra liderliğindeki Avrupalı ​​bir gökbilimciler ekibi, Köln Üniversitesi’nden Dr. Thomas Bisbas’ın katılımıyla Atacama Büyük Milimetre Dizisi (ALMA) ve Çok Büyük Teleskop’ta (VLT) birkaç emisyon hattı modelledi. ) hem jet çarpmalı bulutlardaki hem de ortam bulutlarındaki gaz basıncını ölçmek için gözlemler. Yakın zamanda yayınlanan bu benzeri görülmemiş ölçümlerle Doğa Astronomijetlerin yollarındaki moleküler bulutların iç ve dış basıncını önemli ölçüde değiştirdiğini keşfettiler.

İki basınçtan hangisinin en çok değiştiğine bağlı olarak, aynı galakside hem bulutların sıkışması hem de yıldız oluşumunun tetiklenmesi ve bulutların dağılması ve yıldız oluşumunun geciktirilmesi mümkündür. Profesör Dasyra, “Sonuçlarımız, galaksilerin merkezinde yer alsalar bile süper kütleli kara deliklerin yıldız oluşumunu galaksi çapında etkileyebileceğini gösteriyor” dedi. “Bulutların kararlılığındaki basınç değişikliklerinin etkisini incelemek, bu projenin başarısının anahtarıydı. Bir rüzgarda gerçekten birkaç yıldız oluştuğunda, genellikle diğer tüm yıldızların sinyalinin üzerindeki sinyallerini tespit etmek çok zordur. rüzgara ev sahipliği yapan galaksi.”

Süper kütleli kara deliklerin, evrenimizdeki çoğu galaksinin merkezinde yer aldığına inanılıyor. Bu kara deliklere düşen parçacıklar manyetik alanlar tarafından tutulduğunda, dışarıya fırlatılabilir ve muazzam ve güçlü plazma jetleri şeklinde galaksilerin çok içlerine gidebilirler. Bu jetler genellikle galaktik disklere diktir. Ancak, 156 milyon ışıkyılı uzaklıktaki bir gökada olan IC 5063’te jetler, soğuk ve yoğun moleküler gaz bulutlarıyla etkileşime girerek diskin içinde yayılıyor. Bu etkileşimden, jet çarpmalı bulutların sıkıştırılmasının mümkün olduğu ve yerçekimsel kararsızlıklara ve nihayetinde gaz yoğunlaşması nedeniyle yıldız oluşumuna yol açabileceği teorik olarak ortaya konmuştur.

Deney için ekip, karbon monoksit (CO) ve formil katyon (HCO) emisyonunu kullandı.⁺) ALMA tarafından sağlanan ve VLT tarafından sağlanan iyonize kükürt ve iyonize nitrojen emisyonu. Ardından, çıkıştaki ve çevreleyen ortamdaki çevresel koşulları belirlemek için gelişmiş ve yenilikçi astrokimyasal algoritmalar kullandılar. Bu çevresel koşullar, yıldızların uzak ultraviyole radyasyonunun gücü, göreceli yüklü parçacıkların gazı iyonize etme hızı ve jetler tarafından gaz üzerinde biriken mekanik enerji hakkında bilgi içerir. Bu koşulların daraltılması, bu gökadanın daha sonra basınç sağlamak için kullanılan farklı kısımlarını tanımlayan yoğunlukları ve gaz sıcaklıklarını ortaya çıkardı.

Köln Üniversitesi’nden DFG Üyesi ve Atina Ulusal Gözlemevi’nde eski doktora sonrası araştırmacı olan ortak yazar Dr. Thomas Bisbas, “IC 5063’te var olabilecek çok çeşitli olasılıkları kapsayacak şekilde binlerce astrokimyasal simülasyon gerçekleştirdik” dedi. . Çalışmanın zorlu bir kısmı, her bir parametrenin sahip olabileceği incelenen aralık için mümkün olduğunca çok sayıda fiziksel kısıtlamayı titizlikle belirlemekti. Ortak yazar Bay Georgios Filippos Paraschos, Ph.D., “Bu şekilde, galaksinin farklı konumlarındaki bulutların fiziksel parametrelerinin optimal kombinasyonunu elde edebiliriz,” dedi. Bonn’daki Max Planck Radyo Astronomi Enstitüsü’nde öğrenci ve Atina Ulusal ve Kapodistrian Üniversitesi’nde eski Yüksek Lisans öğrencisi.

Aslında, basınçlar IC 5063’te sadece birkaç konum için ölçülmedi. Bunun yerine, bu ve bu galaksinin merkezindeki diğer niceliklerin haritaları oluşturuldu. Bu haritalar, yazarların jet geçişi nedeniyle gaz özelliklerinin bir konumdan diğerine nasıl geçtiğini görselleştirmesine izin verdi. Ekip şu anda bu projenin bir sonraki büyük adımını dört gözle bekliyor: sıcak H tarafından incelendiği gibi dış bulut katmanlarındaki basıncın daha fazla araştırılması için James Webb Uzay Teleskobu’nu kullanmak.₂.

Profesör Dasyra, “JWST verilerini almaktan gerçekten heyecan duyuyoruz, çünkü jet-bulut etkileşimini mükemmel bir çözünürlükte incelememizi sağlayacaklar” dedi.