Ahsoka’nın fragmanından ve gelecekteki Star Wars filmlerinin haberlerinden kısa bir süre sonra gelen Mandalorian 3. sezon finalinin yayınlanmasıyla, imparatorun (bu durumda Kathleen Kennedy) büyük planları nihayet netleşiyor. Ve bu yaz başrolde Rosario Dawson’ın yer alacağı yeni dizi için heyecanlı olsam da, Star Wars’un Marvel Sinematik Evreni ile aynı tuzağa düşmek üzere olmasından da endişeliyim.
Uzun zaman önce, çok çok uzak bir galakside, ilk Iron Man filmi, Tony Stark’ın silah tüccarından süper kahramana uzanan beklenmedik yolculuğunu anlatan eğlenceli bir filmdi. O sırada Marvel Studios, bir hit olup olmayacağından ve herhangi bir devam filmi olup olmayacağından emin olmadığından, film düzgün bir şekilde kendi kendine yetiyor. Samuel L. Jackson ile kredi sonrası sahne neredeyse sonradan akla gelen bir şey gibi görünüyor.
Bununla birlikte, Iron Man’in ve sonraki her filmin başarısıyla Marvel’in planları, Thanos’un tasarımları kadar büyük ve aynı derecede şişkin hale geldi. Yenilmezler: Oyunsonu’na giden yolda, her film giderek daha fazla kendine atıfta bulunur hale geldi ve o zamandan beri daha da kötüye gitti. Spider-Man: No Way Home’dan hoşlanırken, başka bir şey anlamak istiyorsanız, art arda gelen her Marvel filminin ve TV şovunun izlenmesi gerektiğini hissettim. Ve birkaç istisna dışında (eğlenceli She-Hulk gibi), her yeni ürün yalnızca başka bir şey için bir kurulum gibi görünüyordu.
Kaderin İkilisi
Buna karşılık, son Star Wars filmlerinin ve şovlarının çoğu benzer bir kaderden kaçındı. Bunun büyük bir kısmı, her şeyi denetleyen bir Kevin Feige eşdeğerinin olmamasından kaynaklanıyor. Bu, The Last Jedi ve The Rise of Skywalker arasında kopuk bir hikaye ile sonuçlanırken, aynı zamanda her Star Wars özelliğinin kendi başına nefes almasına ve farklı bir görünüme ve hisse sahip olmasına izin verdi. Marvel filmlerinin çoğunda sıkıcı bir benzerlik var.
The Mandalorian gibi şovlar, Star Wars irfanını ve Paskalya yumurtalarını dokumayı başardı, her şeyi görmüş olanları ödüllendirdi, ancak The Clone Wars veya Rebels’ı izlemeyenleri cezalandırmadı.
The Mandalorian gibi şovlar, Star Wars irfanını ve Paskalya yumurtalarını dokumayı başardı, her şeyi görmüş olanları ödüllendirdi, ancak örneğin The Clone Wars veya Rebels’ı izlemeyenleri cezalandırmadı. Asiler’in ana karakterlerinden biri olan Zeb Orrellios, Mandalorian’da New Republic X-Wing pilotu olarak ortaya çıktı, ancak onun kim olduğunu bilmenize gerek yoktu.
En iyi Star Wars şovlarından biri olduğunu düşündüğüm Bad Batch, bazı harika Paskalya Yumurtaları da sunuyor. Wilhuff Tarkin ve Orson Krennic’in gizlice Ölüm Yıldızı’nı inşa ettiklerini bilmenize gerek yok ama Tarkin, Krennic’e Stardust Projesi’nin nasıl ilerlediğini sorduğunda bu bir zevktir.
Güç’te bir karışıklık seziyorum.
Andor da mükemmel bir diziydi ama Cassian Andor’un (Diego Luna) Rogue One’da yaptıklarına güvenmedi. 1. sezonun sonunda bilmeden Ölüm Yıldızı için parçalar yaptığının ortaya çıkması harika bir değişiklikti, ancak dahil edilmemiş olsa bile, yine de Andor 2. sezonu dört gözle bekliyor olacaktım.
Görünüm: Yeni bir film yeni bir endişeye yol açıyor
Ancak, Güç’te bir rahatsızlık seziyorum. Dave Filoni’nin (The Mandalorian, Obi-Wan Kenobi) The Mandalorian, Ahsoka, The Book of Boba Fett’in (ve potansiyel olarak diğer dizilerin) hikayelerini özetleyen yeni bir filminin duyurulmasıyla, sona ereceklerinden endişeleniyorum. kapalı bir döngüde ve herhangi bir eğlencenin Star Wars kanonunun talmudik bilgisine dayandırılacağı.
Ahsoka Tano, hem Klon Savaşları hem de Asiler’de çok öne çıktığı için, bu dizilerdeki diğer bazı karakterlerin de kendi dizisinde yer alması mantıklı. Ancak, izleyicilerin Büyük Amiral Thrawn, Sabine Wren ve Ezra Bridger’ın geçmiş hikayelerini bilmeden Ahsoka’ya gidebileceğini umuyorum.
Prenses Leia gibi, bir dizi küçük ekran Star Wars projesini başarıyla yönettiği için Filoni filminden umutluyum. Umarım film izlemenin ev ödevi değil, eğlenceli hissettirmesi gerektiğini hatırlar.
