Ne zaman Yıldız Savaşları hayranlar Corellia’yı düşünür, Han Solo’yu düşünüyorlar. Qi’ra’yı düşünüyorlar. belki düşünürler Millenium Falcon’a orada pilotluk yapmak Hondo Onaka için. Düşünmedikleri şey, Jedi’ların sokaklarda dolaşması ama bu zamanla değişecek. Star Wars: The High Republic: Midnight Horizon Daniel tarafından José Older – ve içeriye bir göz attık.
Han’ın Solo olmasından yüzyıllar önce, gece yarısı ufku bir hikaye anlatan bir YA romanıdır. Yüksek Cumhuriyet Yıldız Savaşları zaman çizelgesi. 1 Şubat’ta çıkıyor ve kötü Nihil’in bir saldırısını araştırmak için Corellia’ya gönderilen iki Jedi Ustası, Cohmac Vitus ve Kantam Sy ve Padawan’ları Reath Silas ve Ram Jomaram’ı takip ediyor. Abunun ll olaylarla aynı zamanlarda meydana gelir. Claudia Gray’in düşen yıldız. Tabii ki, Padawanların yapma eğiliminde olduğu gibikendi başlarına gidiyorlar ve bu özel alıntı burada başlıyor.
“En eğlenceli kısımlardan biri gece yarısı ufku Jedi ve müttefikleri arasındaki kaotik, neşeli, bazen tehlikeli dostluktur, ”dedi Older io9’a e-posta yoluyla. “Bu sahnede Ram ve Reath’i, güvenip güvenemeyeceklerinden emin olmadıkları yeni bir arkadaşlarıyla Corellia’nın kötü sokaklarını öğrenirken buluyoruz. Muhtemelen anlayabileceğiniz gibi, bunu yazarken çok eğlendim.”
Ah, senkesinlikle yapabilirsin söyle – benT‘eğlenceli, esprili bir bölüm Yıldız Savaşları şaka, hem de tanıdık yaratıklar, yakalamakcümleler, ve dahası. Kapağın altında kontrol edin.
“Tamam, bekle.” İki iriyarı belediye görevlisinin tersane girişini koruduğu yere giden sapağa yaklaştıklarında Crash elini kaldırdı. Çocuklar olduğu yerde durup ihtiyatla etrafa baktılar. En azından belaya göz kulak olacak kadar bilgi sahibiydiler; bu bir şeydi. Ve genel olarak iyi kalpli mantıklı çocuklar gibi görünüyorlardı. Reçelde herhangi bir kullanımları olup olmadığı başka bir soruydu, ancak zaman gösterecekti. Onlara baktı. “Anlaşmamız var?”
Ram gülümsedi. “Abso-“
“Ram,” dedi Reath. “Devam etmek. Tam olarak anlamadığımız anlaşmaları kabul etmiyoruz.”
“Bu akıllıca,” diye izin verdi Crash.
“Anlaşma şudur: Bizi Ram’ın görmek için can attığı ünlü, girilmesi imkansız tersaneye götürürsünüz ve biz… . ” Reath elleriyle daireler çizdi.
“Benim kölemmiş gibi davran ki arkadaşımın -çalışanlarımın- ortadan kaybolmasını çözebilelim.”
“Ve Nihil’in sorumlu olup olmadığı,” diye ekledi Ram. “Çıkarlarımız aslında temelde örtüşüyor.”
“Sana yardım ediyorsak,” dedi Reath, “bizimle açık konuşuyorsun demektir. Bilgi paylaşıyoruz. Unutma, seninle daha yeni tanıştık.”
“Yine de beni tuhaf bir şekilde çekici ve güvenilir buluyor musun?” Kilitlenme önerdi.
“Yapıyorum,” diye itiraf etti Ram.
Konunun dışında, dedi Reath. “Ama evet.”
“Evet, anlaştık mı, yoksa evet, beni çekici ve güvenilir mi buluyorsun?”
Ram ve Reath bakıştılar. Sonra büyük çocuk gözlerini kıstı. “Evet, seni çekici buluyorum. Güvenilir kalıntılar görülecek.” Elini uzattı. “Ve evet, bir anlaşmamız var.”
“Sihirbaz!” diye bağırdı Ram yumruğunu bir kez sallayarak. Crash ona göz kırptı. “Bunun iyi bir şey olduğunu anlayacağım.” Reath’in eline bir kredi ve Ram’ın eline bir kredi koydu. “Yani burada. Haydi Yapalım şunu!”
Ram sıçrayıp onu ısıracakmış gibi gözlerini kıstı. “Bu nedir?”
“Para,” dedi Crash. “Bir şeyler satın almak için.”
“Biliyorum ki!” Ram homurdandı. “Fakat demek istediğim-“
Bize ödeme yapamazsınız, dedi Reath, krediyi ona geri vererek. “Biz Jedi’ız. Olurdu . . . tuhaf.”
Crash zaten köşeye doğru gidiyordu. “Bu bir kredi. Bırak onu, umurumda olan her şey için. Ama benim için çalışıyorsan, benim için çalışıyormuş gibi yapsan bile maaş bordrosunda olmalısın. Açıklık adına, başka bir şey değilse.” comlink’ini çıkardı. “On Kayt mı?”
“İşte, Master Crash.”
“İki yeni çalışanımız olduğunu dosyalara not edin lütfen. Sadece koy”—onlara baktı—“Yıldız Işığı A ve Yıldız Işığı B. Ücret: her birine bir kredi.”
“Tamamlandı.”
Köşeyi döndü ve hemen alçak bir inilti çıkardı.
“Bu ne?” Ram, Reath’le birlikte onun yanında adım atarken sordu.
İki gardiyan, biri Gamorralı ve biri de sıkılmış görünüşlü iriyarı bir insan, belediye polisi üniformaları içindeydi, ama tanıdığı kişilerden değillerdi. Tabii ki değildiler. En son işe alınanların çoğu özellikle Santhe Tersanelerini korumak için getirilmişti ve Crash’in duyduğuna göre bunlar, hiç kimsenin, hatta Bottoms’ın çeşitli serserileri ve sokak haydutlarının bile hakkında bir şey bilmediği bir grup rastgele kişilerdi.
“İşler asla olabileceği kadar basit değildir” dedi. Belki bir zamanlar bir şeyin kolay olabileceğini ummuştu. Ama hayır. “Önemli değil. Hadi.”
“Selamlar, mükemmel domuz!” İlk muhafız onlara doğru koşarken, zaten bir kavga arayışı içindeyken Crash, Gamorrean dilinde homurdandı.
Gamorrean’a Giriş’te kesinlikle öğretmediklerine dair bir dizi küfür yayınladı. Neyse ki, tersanelerin kötü sokaklarında öğrenmişti, bu yüzden adamın büyükannesi, ataları, onun bir hınç poodoo yığınından nasıl çıktığı ve ona nasıl baktığı hakkında daha da renkli, destansı bir destanla aynı şekilde cevap verdi, ve tüm yeğenleri ve yeğenlerinin nasıl kustukları cenin kanlarıydı. Güzel bir dil gerçekten.
Muhafız kısa bir an için domuzcuk gibi küçük gözleriyle ona göz kırptı.
Ah, dedi Reath sessizce. Çocuk muhtemelen her ihtimale karşı ışın kılıcına uzanıyordu.
Sonra muhafız muazzam, aptal bir kahkaha attı ve Crash’i kucaklamak için koştu. Şimdiye kadar aldığı en hoş sarılmalardan biriydi ama yüzünü adamın büyük süngüsüyle ikiye bölmekten daha iyiydi. Terli kolunu onun omzuna attı ve Gamorrean’ı nasıl bu kadar renkli konuşmaya başladığını ve ailesi hakkında nasıl bu kadar çok şey bildiğini sorarak ona ve diğerlerine kapıya kadar eşlik etmeye başladı.
“Tut şunu,” diye talepte bulunan insan muhafız, bir elini kaldırarak ve hala ayakta durmaya bile zahmet edemiyormuş gibi görünüyordu. “Borgar, ne arkadaş ediniyorsun? Kimse içeri girmiyor. Nokta. Jedi bile değil.”
Adamın omzunda büyük bir blaster tüfeği asılıydı. . . bir muni için alışılmadık. Crash bunun hakkında küçük bir not aldı ve sonra işe koyuldu. “Arkadaşlarım şehir dışından ilaç almak için geliyorlar efendim, görüyorsunuz – onlar kaynakları olmayan çok küçük bir gezegendenler ve ölmekte olan sevgili annelerine onlara Coronet’in ünlü tersanelerini göstereceğime dair söz verdim. Başucuna dönmeden önce şehir!”
“Doğru,” dedi Ram beceriksizce. Yine de iyi bir çabaydı; en azından birlikte oynamaya istekliydi.
Muhafız, “Benim sorunum değil,” dedi. “Onların sorunu.”
Borgar, Crash’i serbest bıraktı ve homurdanarak ve ciyaklayarak diğer muhafızın kişisel alanına girdi.
“Domuz konuşamıyorum!” Adam sert bir sol kancayla çenesini kırmadan hemen önce bağırdı. Hızla düştü ve Borgar onu nöbetçi kulübesine çekmek için işe koyuldu.
“Teşekkürler, mükemmel domuz!” Crash, çocuklara onu avluya kadar takip etmelerini işaret ederek Gamorreanca bağırdı. “Büyükbaban tam bir iltihaplı çöp torbası!”
Borgar cevap olarak el salladı ve homurdanarak neşeli bir küfür savurdu ve sonra işine devam etti.
“Bizi Corellia’da gitmek istediğimiz herhangi bir yere götürebileceğini söylediğinde,” dedi Reath, biraz içeri girip bir deponun arkasına çömeldikten sonra ona dik dik bakarak, “arkanda olduğunu kastettiğini sanmıştım… sahneler geçer ya da başka bir şey! Çaresiz bir Gamorralı’yı iş arkadaşına saldırması için kandırmayacağından değil.”
Crash neredeyse Reath’in çenesine ulaşmak için parmak uçlarında yükseldi ve bir parmağını kaldırdı. “Aslında çaresiz değildi.” Sonra bir başkası. “Bu kesinlikle onun arkadaşı değildi.” Sonra bir üçüncü. “Ve kısmen bilmediğim için nasıl içeri gireceğimizi asla söylemedim. Nereye gitmek istediğinize ve o gün kapıda kimin olduğuna bağlıydı. Peki?”
“Oldukça büyücü olduğunu düşündüm,” dedi Ram, aralarında ama güvenli bir mesafede durarak. “Şahsen.”
“Planların hakkında bizimle açık konuşmana ne oldu?” Reath istedi.
“Buna doğaçlama denir. Gerçekleşene kadar bilmediğim planlar hakkında sana karşı açık olamam. Bir dahaki sefere koca savaş domuzundan ortaklarıma onun kafasını nasıl karıştıracağımızı açıklarken biraz beklemesini isteyeceğim. Serin?”
“BENCE-“
“Her neyse, kim aldatıcı, güçlü Jedi Şövalyeleri?”
Bu, Reath’i suratına bir tokat gibi durdurdu, tam olması gerektiği gibi. Crash gülümsemesini içeride tuttu – ovalamanın bir anlamı yoktu.
Ah, evet, bu benim hatamdı, dedi Ram.
Reath döndü, ama bunun için çok geçti. “Teknik olarak Starlight Beacon’ın Jedi’larıyız, istediğiniz de buydu.”
“HI-hı. Son duyduğumda, atlayarak yalan söylemek hâlâ yalandır,” diye karşılık verdi Crash.
“Nasıl bildin?” diye sordu Reath, sönük.
Crash gözlerini kocaman açarak başını iki yana salladı. “Jedi Konseyi’nin sonsuz bilgeliğiyle, Nihil akıncılarının galaktik Çekirdeğe hiç olmadığı kadar derinlere olası bir saldırısını araştırmak için iki aptal çocuğu tek başlarına göndermediğini nasıl bildim?”
“Aptal mı?” Ram şikayet etti.
“Tamam, o kısmı geri alıyorum,” diye izin verdi Crash. “Konu kaldı. Ayrıca, ben gelmeden önce diğer iki Jedi’ın ayrıldığını gördüm ve açıkça ikinizden daha yaşlıydılar. Ve sizin giydiğiniz o sevimli küçük örgüler de yoktu.”
Ram, padawan örgüsünü topuzuna soktuğu yerden çıkardı ve yüzünün önünde tuttu. “Sence sevimliler mi?”
Reath, “Sen gelip bizi dolandırmadan önce kendi başımıza kalmamızı bekliyordun” dedi.
“Bu bir aleyhte değil!” Kaza ısrar etti. “Sana bunca zamandır tam olarak ne yaptığımı söyledim!” O, başını salladı. “Svi’no’ya şunu söylemeliyim ki, insanlara karşı açık sözlü olmak hiç de fena değil.”
“Kim hayır?” Ram sordu.
Çok önemli bir şarkıcı, dedi Reath, pek etkilenmiş görünmeyerek. “Ve burada Crash açıkça isim düşüyor.”
Crash, “Galaksinin tanıdığı en büyük müzik sanatçısı” dedi. “Arkadaşlarım çok önemliyse, yardım edemem. Aynı zamanda kıçımda asil bir ağrı. Mesele şu ki – biz eşitiz, tamam mı? Evet, yetişkinler gidene kadar bekledim, çünkü zaten işte yeterince şeyle uğraşıyorum ve onların tek yaptıkları, sen onlardan daha akıllı olduğunu kanıtlayana kadar seni hafife almak ve sonra başından beri söylediklerinin doğru olduğuna şaşırmış gibi davranmak. Bu çok yorucu. Yakın çevremde çok küçük, seçilmiş bir grup tutuyorum ve hepsi maaş bordrosunda. Ve her neyse: yetişkinler çok fazla kuralla gelir. Dürüst olmak gerekirse, Usta Surly Ponytail ve Master Muttonchops’un bu son küçük gösteride bizimle birlikte yuvarlandığını hayal edebiliyor musunuz?”
“Usta Kuzu pirzolası!” Ram ciyakladı, kıkırdamaları susturmak için ağzını kapattı.
Reath, çatlamamak için elinden gelen her şeyi yapıyor gibi görünüyordu. Crash, yoluna biraz sapmış olsa bile, ondan hoşlandığına karar verdi. Ve Ram açıkçası galaksideki en harika çocuktu; sadece oyunculuk becerileri üzerinde biraz çalışması gerekiyordu.
Her şey düşünüldüğünde, sonunda oldukça iyi bir potansiyel ortaklar grubu elde ettiğini kabul etmek zorundaydı. “Yani,” dedi kollarını göğsünde kavuşturarak. “Öyleyiz. ateşkes?”
Reath, hala gülmemeye çalışarak ağzının kenarıyla gülümsedi. Başını salladı. “Ateşkes.”
“Şimdi gidip şu starshiiiiipleri görelim!” Ram bağırdı, çoktan kaçtı.
Star Wars: The High Republic: Midnight Horizon 1 Şubat’ta çıktı ve mevcut buradan ön sipariş vermek için.
RSS beslememizin nereye gittiğini merak ediyor musunuz? Yapabilirsiniz yenisini buradan al.
