Bu hafta duydum Birkaç yıldır kendisinden haber alamadığım eski bir meslektaşımdan. Ona Jeremy diyelim. Bana çok net hatırladığım bir ana değinen çok güzel bir e-posta yazdı. Sağlığımı sordu, yakın zamanda zatürre olduğumu gördüğünü söyledi. Bana biraz kendi hayatından bahsettikten sonra bana kesinlikle ihtiyacım olmayan bir danışmanlık hizmeti satmaya çalıştı.
Bu etkileşimde üç tuhaf şey vardı: Bu kişinin yazma stilini oldukça iyi biliyorum ve kendisi az konuşan bir adam. Bu e-posta ondan aldığım diğer birçok e-postadan çok daha anlamlıydı. Ondan birdenbire bir e-posta almak da biraz tuhaftı. Hiçbir zaman tam olarak arkadaş olamadık ama ayda birkaç kez kahve içen iyi iş arkadaşlarıydık. Ve son olarak, Jeremy’nin daha iyisini bildiğinden şüphelendiğimde kendisine satılmak tuhaftı; Ben bir gazeteci ve danışmanım ve kesinlikle dış kaynaklı yazılım geliştirmeye ihtiyacım yok.
Eski meslektaşım “Jeremy”den gelen ve beni çok uzun süre kandıran e-posta. Resim Kredileri: Gmail’den ekran görüntüsü
Bu e-postayı iki kez okuduktan sonra ne olduğunu anladım. Jeremy bana e-posta yazmak için yapay zeka destekli bir tür yazma aracı kullanmıştı. Bunu hemen fark etmemem yeterince iyiydi. İki kat öyle çünkü bu araç, hayatımda olup bitenlerin bir resmini oluşturmak için Twitter’ımı ve diğer halka açık veri kaynaklarımı okuyormuş gibi görünüyor.
İşte o zaman tam anlamıyla gerçekleşti: Satış e-postası, kimlik avı ve spam tamamen yeni bir seviyeye geçmek üzere.
Ve bu çok mantıklı.
Yapay zeka gelişmeye devam ettikçe insan benzeri metinler oluşturma konusunda daha ustalaşıyor. Bu, istenmeyen ifadeler veya bariz satış konuşmaları nedeniyle spam e-postaların kolayca tanımlandığı günlerin sona erdiği anlamına geliyor. Bunun yerine yapay zekanın, özellikle üretken yapay zekanın, bir insan tarafından yazılanlardan ayırt edilmesi zor olan ikna edici, kişiselleştirilmiş e-postalar oluşturabildiği bir çağa doğru ilerliyoruz.
