SpaceX, araç geliştirme programında uzun zamandır beklenen ve merakla beklenen bir kilometre taşı olan tam entegre bir Starship fırlatma aracını ilk kez Perşembe sabahı fırlattı.
Yörünge test uçuşu birçok beklentiyi aştı. Araç, araç üzerinde en fazla aerodinamik basıncın uygulandığı nokta olan Max Q’yu geçti ve 33 roket motorundan 8’i arızalanmasına rağmen yaklaşık üç dakika uçtu. Roket neredeyse 40 kilometrelik bir yüksekliğe, aşama ayrımı noktasına ulaştı, bu sırada üst aşama güçlendiriciden ayrılamadı, bu da kontrolsüz bir yuvarlanmaya ve havada muhteşem bir patlamaya yol açtı.
Ateşli kaderine rağmen test başarılı oldu: SpaceX, gelecekteki Starship ve Super Heavy prototiplerini bilgilendirecek tonlarca değerli veri aldı. Ancak tüm galibiyetlere rağmen test, Starship görev zaman çizelgelerinin sıfırlanması gerektiğinin kesin bir hatırlatıcısıydı.
Temperleme beklentileri
Starship’in yörüngeye fırlatma girişimi etkileyici bir ilerleme gösterdi, ancak aynı zamanda şirketin süper ağır fırlatma hedeflerine ulaşması için daha kat etmesi gereken çok yol var.
Roketin kendisiyle ilgili teknik sorunların ötesinde, kalkış sırasında Raptor motorlarının katıksız gücü, yörüngesel fırlatma yuvasının altında devasa bir krater oluşturdu. Siteyi onarmak için ne kadar çalışma gerekeceği veya kurtarılıp kurtarılamayacağı belli değil. Her iki durumda da, yer altyapısı sorunları sonraki testlerde önemli gecikmelere neden olabilir – belki de bir sonraki testi aylarca geciktirebilir.
SpaceX’in şu anda Starship manifestosunda üç özel insanlı uzay uçuşu görevi var. Bunlar arasında Japon milyarder Yusaku Maezawa’nın Ay etrafındaki DearMoon uçuşu, milyarder Jared Isaacman’ın Polaris Programındaki üçüncü görev ve bu on yılda girişimci Dennis Tito ve eşi Akiko’nun iki koltuk satın aldığı ayrı bir Ay görevi yer alıyor.
Bunlardan yalnızca DearMoon’un bir lansman tarihi var: bu yıl daha sonra. Bu, 2021’de duyurduklarında başlamak için iyimserdi, ancak şimdi düpedüz gülünç görünüyor.
SpaceX, Artemis’in aya iniş programında çok önemli bir rol oynayan NASA ile de kazançlı sözleşmeler kazandı. Artemis III, astronotların bir Uzay Fırlatma Sistemi aracının üzerindeki bir Orion’un içinde uzaya fırlatıldığını görecek ve ardından bir Starship insan iniş sistemi ile buluşacaklar. Oradan ay yüzeyine seyahat edecekler ve geri dönecekler – ancak bunun 2025’te planlandığı gibi gerçekleştirilip gerçekleştirilemeyeceği şüpheli.
Şimdi ve o zaman arasında, NASA’nın aracı astronotları taşımaya hazır olarak kabul etmesi için SpaceX’in en az bir mürettebatsız Starship uçurması ve onu ay yüzeyine indirmesi gerekiyor. Artemis III planı ayrıca, SpaceX’in birden fazla yeniden kullanılabilir tanker ve bir itici gaz depolama deposu göndermesini ve görev için gerekli tüm yörünge yanıklarını yapabilmeyi sağlamak için Starship’in yörüngede yakıt ikmali yapmasını içerir. Misyonun tüm bu bileşenleri, temel Starship test programındaki gecikmelerden etkilenir.
Söylemeye gerek yok, plan son derece karmaşık. SpaceX’in Starship’i yörüngeye bir kez değil, tekrar tekrar göndermesi gerekecek. NASA astronotların üzerinde uçmasına, yörüngede yakıt ikmali yapmasına ve yeniden kullanılabilirliğe ulaşmasına izin vermeden önce yüksek derecede güvenlik kanıtlaması gerekecek. Bu hızda, Artemis III’ün 2030’dan önce gerçekleşmesini ummak daha gerçekçi.
Bu, NASA’nın insan iniş sistemi için SpaceX’i seçmekle yanlış bir seçim yaptığı veya Maezawa ve Isaacman’ın yanlış ata bahse girdiği anlamına mı geliyor? Hiç de bile. Ancak bu, hepimizin bu on yılın geri kalanında insanlı uzay uçuşu için neler getirebileceği konusundaki beklentilerimizi yumuşatması gerektiği anlamına geliyor.
SpaceX’in başarılı başarısızlığı, ilk olarak TechCrunch’ta yayınlanan Aria Alamalhodaei tarafından Starship’in zaman çizelgesi için bir uyandırma çağrısıdır.
