Sayesinde artan bolluk nın-nin garip ve tehlikeli havagörmezden gelmek zorlaşıyor kasvetli gerçeklik nın-nin iklim değişikliği– bu pek çok insanı durdurmasa da, özellikle iktidardaki insanlarvarlığını tasasızca inkar etmekten. 2006 yılında piyasaya sürüldü, Larry Fessenden‘s son kış Bugün daha da acil olan bir soru sordu: Ya Dünya, nesiller boyu dikkatsiz insanlardan kurumuş ve zarar görmüşse geri yumruk atmak?
Alaska’nın çok uzak bir bölgesinde, dünyanın bir ucu gibi hissettiriyor, bir vahşi yaşam sığınağı (kırmızı bayrak!) içindeki bir kuyuya girmek için kongre onayı almış bir petrol sondaj şirketi için çalışan küçük bir ekibin iki büyük sorunu var. . Birincisi, sıcaklık o kadar tuhaf ki, ağır ekipmanlarını getirmek için ihtiyaç duyacakları buz yollarını inşa edemiyorlar. İkincisi, hükümet anlaşmalarının gerekli bir bileşeni olan sahadaki çevre uzmanları imzalamayı reddediyor. toksik maço ekip şefi Ed Pollock’un (büyük Ron Perlmankim bu rolde mükemmel) “sormak” yerine “sipariş vermek” yolu.
Bu barikatlar, bu tür işlerle birlikte gelen beklenen tehlikelerin (can sıkıntısı, yalnızlık, kabin ateşi) üstüne yığılıyor, ancak kampın içine sızmaya başlayan başka bir sorun daha var: Arazinin kendisi, onlara kesinlikle olumsuz bir tepki veriyor. mevcudiyet. Bunu ilk anlayan, çizemediği bu değişkenle olduğu kadar yükselen sıcaklıklarla da ilgilenen lider çevreci Jim Hoffman’dır (James LeGros). “Burada bir şeyler ters gidiyor,” diye mırıldandı. “Rakamlarda var… ama ben de hissedebiliyorum.” Diğerlerini, özellikle genel tavrı “bu hippi saçmalığını siktir et, yapacak bir işimiz var” olan geveze Ed’i ikna etmekte zorlanıyor. son kış ilerledikçe işaretleri görmezden gelmek son derece zorlaşıyor.
Boyunca yükselen gerilim son kış alanına çok tanıdık geliyor karlı hayatta kalma korku. Düşünmek Şey, Parlamaveya temel olarak, izole bir grup insanın, diğer dış korkuların üzerine paranoya, güvensizlik ve diğer davranış değişikliklerine neden olan doğaüstü bir güç tarafından ayarlandığı herhangi bir film. (Bu durumda, pek çok göz agresif kuzgunlar tarafından gagalanır ve bu sadece bir örnektir.) Ve “çevresel intikam” filmler – Ben Wheatley’in son filmi gibi düşünceli varoluşsal orman kabuslarından Dünya’da Yakın tarihli başka bir Retro İncelemenin konusu gibi daha histerik olarak saçma örneklere: kirlilik kaynaklı mutant-ayı destanı Kehanet.
son kışBu iki türün karışımı, petrol sondajı temalarıyla (petrol kuyusu yangınlarının gerçek görüntüleri ve petrol kuyusu yangınlarının gerçek hayattan söz edilen görüntüleri ile desteklenir) baştan sona etkilidir. Exxon Valdez dökülme) merkezi çatışmasına ekstra ağırlık veriyor. İnsanlara sempati duymamız amaçlanmış olsa da, onların da bu hikayenin düşmanları, istilacıları ve saldırganları oldukları açık. Fessenden—bir indie kült ve korku armatürü senaryoyu Robert Leaver ile birlikte yazan ve ekranda Ed’in kaba patronu olarak kısa bir rolü olan son kış‘ teknik öğelerine yönelik intikam dolu tehdit, bize, bir noktada aşağı inip insanlara bakıyormuş gibi binaları çevrelese bile, yerleşkenin üzerinde ve çevresinde dönerken uğuldayan rüzgarın POV’sinden geliyormuş gibi düşen çekimler veriyor. pencerelerin arkasında.
Kötü hisler küçük dalgalar halinde gelir, ancak kısa süre sonra her şeyi ve herkesi içine çekmeye başlar. Maxwell (Gece Yarısı AyiniMürettebatın en genç üyesi olan Zach Gilford, garip davranmaya başlayan ilk kişidir, herkesin deneyimsizliğiyle tebeşirlendiği bir şeydir – özellikle de çocuğun babasını onu Kuzey Kutbu’na göndererek onu sertleştirmeye teşvik eden Ed. Jim’in asistanı Elliot (Jamie Harrold), filmin başlarında bir futbol maçı sırasında burnu kanıyor ve kanaması asla durmuyor. Rastgele tuhaf, ani fırtına patlamaları ve kimsenin kabul etmek istemediği tuhaf, bedensiz nal seslerinin ısrarlı sesi var. Mürettebatın iki yerli üyesi, Lee ve Dawn (Pato Hoffman ve Joanne Shenandoah), Chenoo veya Wendigo gibi mitolojik bir karanlık ruhun yakında geleceğinin bir alamet olup olmadığını merak ediyor (bir not olarak, Fessenden daha önce bir film denilen Wendigo 2001’de, bu yüzden açıkça onun için bir hayranlık konusu).
Jim’in bu özel görevi tamamlama tutkusu dalgalanmaya başlasa da – belli bir noktada yorgun Ed gibi insanları bilimsel gerçeklere ikna etmeye çalışmaktan ve sosyal medyanın dezenformasyon tsunamisinin hüküm sürmeden önceki bir zamanda yaşadığından memnunsunuz – gizeme yaptığı yatırım sadece daha acil hale geliyor. Hem sohbetlerinde hem de özel günlüğünde bunun “herkesin kararını etkileyen atmosferik bir anormallik” olup olmadığını merak ediyor. Ya da belki eriyen permafrosttan sızan ekşi gaz ya da 10.000 yıldır donmuş olan dünyadan çıkan bir tür virüs, spor veya başka bir bulaşma? Ya da belki “bilimin ötesinde bir şey”? Diyelim ki, “yerden çıkarmak için burada olduğumuz şey”, “bizimle yüzleşmek için isteyerek yükselmek” mi? Olanları intikam olarak görmeyi reddediyor çünkü doğa bu şekilde çalışmıyor – ama öyle düşünmemek bizim için zor.
son kış kıyamet temalarını zorlamak incelikli değil ve son perdesine girdiğinde, artan vücut sayısı lehine buzlu gerilimi ve ensedeki karıncalanmaları bir kenara iten tam bir korku filmi haline geldi. Bazen biraz ağır gelebilir, ancak mesajı hala zamanında ve değerli bir mesajdır ve insanları ekosistemden tamamen atmaya hazır bir gezegen tarafından tamamen çöküşe sürüklenen bir mikrokozmosu gösterir. Gerçekten, suçlayabilir misin?
son kışaynı zamanda yıldızlar Amerikan korku hikayesiConnie Britton ve her yerde bulunan bağımsız aktör Kevin Corrigan (Long Island Kralı)şimdi Shudder’da yayınlanıyor.
RSS beslememizin nereye gittiğini merak ediyor musunuz? Yapabilirsiniz yenisini buradan al.
