Solar Orbiter’ın güneş resimleri, umduğunuz kadar dramatik

26 Mart’ta ESA’nın Solar Orbiter’ı şimdiye kadar güneşe en yakın yaklaşımını yaptı. Merkür’ün yörüngesine girdi ve Dünya’dan güneşe olan mesafesinin yaklaşık üçte biri kadardı. Sıcaktı ama buna değdi.

Solar Orbiter’ın birincil görevi, güneş ve onun heliosferi arasındaki bağlantıyı anlamaktır ve yakın yaklaşımdan elde edilen yeni görüntüler bu anlayışın oluşturulmasına yardımcı olmaktadır.

ESA’ya göre Solar Orbiter, şimdiye kadar güneşe gönderilen en karmaşık bilimsel laboratuvardır. Bir manyetometre, Extreme Ultraviolet Imager, Solar Wind Plazma Analizörü ve diğerleri dahil olmak üzere sağlam bir alet takımı taşır. Geniş enstrüman yelpazesi, güneş olaylarını çeşitli şekillerde gözlemlemesine olanak tanır.

Uzay aracı, güneşe olabildiğince yaklaşmaktan yararlanır. Ancak yakın yaklaşımlar Solar Orbiter’ı sıcak yapar. Uzay aracının ilk savunma hattı ısı kalkanıdır. Bu, ısıyı dağıtmak için tasarlanmış karbon fiber kaplamalara sahip, petek yapılı bir alüminyum destek üzerine monte edilmiş çok katmanlı bir titanyum cihazdır. Tüm bunlar ve uzay aracının gövdesi arasında 28 katman daha yalıtım var. Bu yaklaşım sırasında, ısı kalkanı 500 santigrat dereceye (932 derece Fahrenheit) ulaştı.

Isıdan korunan Solar Orbiter, yaklaşımında birçok veri topladı. Bilim insanlarının onunla çalışmak ve anlamak için daha fazla zamana ihtiyacı var, ancak görüntüler ve videolar hemen ilgi çekici. Herkesin dikkatini çeken bir güneş özelliği, “uzay kirpi” dir.

Biraz şans sayesinde güneş, Solar Orbiter’ın yaklaşması sırasında bir gösteri yaptı. Güneş patlamaları ve hatta Dünya’ya yönelik bir koronal kütle atımı (CME) vardı. Solar Orbiter’ın birkaç uzaktan algılama aleti var ve bilim adamları onları CME’nin Dünya’ya ne zaman ulaşacağını tahmin etmek için kullandılar. Tahminlerini sosyal medyada yayınladılar ve 18 saat sonra, Dünyalı gözlemciler ortaya çıkan auroraya tanık olmaya hazırlandılar. ESA, bunun nasıl oynandığını açıklamak için bir grafik yayınladı.

Aşağıdaki video, Solar Orbiter’ın üç cihazından gelen parlamaların ve CME’nin görüntülerini içerir: Extreme Ultraviolet Imager, Metis koronagraph ve SoloHI, Solar Orbiter Heliospheric Imager.

Yörünge aracı ayrıca bize güneşin güney kutbunun en yüksek çözünürlüklü görüntüsünü verdi.

Bilim adamları, güneşin manyetik alanlarının nasıl çalıştığından dolayı güneşin kutuplarıyla ilgileniyorlar. Manyetik alanlar, güneşin yüzeyinde güçlü ama geçici aktif bölgeler yaratır ve alanlar tekrar güneş tarafından yutulmadan önce kutuplara doğru yukarı ve aşağı doğru süpürülür. Bilim adamları, bir şekilde bir sonraki güneş aktivitesi için tohum görevi gördüklerini düşünüyorlar. Güneşin güney kutbundan alınan ayrıntılı görüntüler, araştırmacıların tüm bunların nasıl çalıştığını anlamalarına yardımcı olmalıdır.

Güneşin güney kutbunun videosunda, daha açık bölgeler çoğunlukla güneşin içinden yükselen manyetik halkalardır. Parçacıklar onları geçmekte zorlandıkları için kapalı manyetik alan çizgileri olarak adlandırılırlar. Bunun yerine, parçacıklar hapsolur ve Solar Orbiter’ın Aşırı Ultraviyole Görüntüleyicisinin (EUI) yakalamaya hazır olduğu aşırı ultraviyole radyasyon yayar.

Videodaki daha koyu bölgeler, güneşin manyetik alan çizgilerinin açık olduğu yerlerdir. Gazlar, partiküllere kapatılıp onları hapsetmek yerine, bu karanlık bölgelerden uzaya kaçabilir. Bu güneş rüzgarı yaratır.

Yörünge aracı ayrıca 2 Mart güneş patlamasının görüntülerini ve verilerini de yakaladı. Uzay aracının Aşırı Ultraviyole Görüntüleyicisi (EUI) ve X-ışını Spektrometresi/Teleskopu (STIX) aletleri, güneş atmosferik gazları yaklaşık bir milyon derece C (1.800.000 F) sıcaklığa ulaştığında ve aşırı ultraviyole enerji ve X yayarken parlamayı yakaladı. -ışınlar.

Aşağıdaki gifte, düşük enerjili X-ışınları kırmızı, yüksek enerjili X-ışınları mavi olarak gösterilmiştir.

Solar Orbiter’dan gelecek çok şey var. Önümüzdeki dört yıl içinde uzay aracı, dördüncü ve beşinci kez Venüs ile karşılaşacak. Bunu her yaptığında, eğimini artıracak ve ona güneşin kutuplarını daha doğrudan bir şekilde görebilecek. Aralık 2026’ya kadar, uzay aracının “yüksek enlem” görevinin başlangıcını işaret ederek yörüngesel olarak 24 derece eğimli olacak.

Bu yüksek enlem gözlemleri, bilim adamlarına kutupların görüş açısını sunacak. ESA, bu görüşlerin güneşin karmaşık manyetik kutup ortamını çözmek için çok önemli olduğunu söylüyor. Bu, güneşin 11 yıllık döngülerinin gizemini çözmeye yardımcı olabilir.

Solar Orbiter için ESA Proje Bilimcisi Daniel Müller, “İlk günberimizdeki verilerin kalitesinden çok heyecanlıyız” dedi. “Bunun sadece görevin başlangıcı olduğuna inanmak neredeyse zor. Gerçekten çok meşgul olacağız.”