Bir adam, bir köpek ve harap bir deniz feneri. çoğunluğu için Çoban, bunlar ekranı dolduran tek şeyler ve yine de film şimdiye kadar yapılmış en klostrofobik korku filmlerinden biri. Kredinin çoğu, her ikisi de yavaş yavaş aklını yitiren bir adamın tüyler ürpertici bir portresini yaratan yönetmen Russell Owen ve başrol oyuncusu Tom Hughes’a gidiyor… ya da yavaş yavaş onun gerçekten öldüğünü fark ediyor.
Digital Trends ile yaptıkları bir söyleşide Owen ve Hughes, onları korku türüne neyin çektiğini, İskoçya’daki ücra bir adada çekim yapmanın filmin karamsar atmosferini aktarmanın anahtarı olduğunu ve filmin hem bir korku filmi olarak birden çok düzeyde nasıl işlediğini anlatıyorlar. , psikolojik bir gerilim ve zorlayıcı bir karakter çalışması.
Dijital Eğilimler: Russell, seni yazıp yönlendiren şey ne? Çoban†
Russell Owen: Hikaye anlatmayı seviyorum. Bizi insan yapan özelliklerden biridir. Ve hayalet hikayelerini seviyorum. Kuzey Galler’de birçok geleneksel hayalet hikayesiyle büyüdüm, yerel hayalet hikayeleri nesilden nesile aktarılıyor ve bu da onlardan biri. Ve yaklaşık 20 yıldır takıntılı olduğum çok basit, geleneksel bir hikaye.
Ama film yapmak o kadar zor ki, onu hemen ekrana getirmemin hiçbir yolu yoktu. Sonunda birilerini yatırım yapmaya teşvik etmek için sinsi bir yol başardım ve başardım. Bazen, bir şeyle karşılaştığınızda ve hikayeler anlatmayı sevdiğinizde ve onunla daha fazla bir şeyler yapmak istediğinizde, denemek ve yapmak için her şeyi yapana kadar, ki ben yaptım.
Tom, sen nasıl dahil oldun? Çoban†
Tom Hughes: Senaryo menajerimden geldi ve gerçekten çok etkilendim ve hikayeden etkilendim. Russell’ın, karakterinin ruhunda yankılanan ve çok gerçekçi hissettiren bir geçiş ve hareket planladığını hissettim.
Diyalog gibi güvendiğiniz olağan şeyler olmadan duyguların karmaşıklığını aktarmaya çalışmanın zorlukları konusunda çılgınca heyecanlandım. Senaryoyu okumak, yaratıcı enerjimin akmasını sağladı. Sonra Russell ile tanıştım ve Eric’in konusu ve karakteri hakkında uzun bir sohbet ettik. Ve yaklaşık dört hafta sonra, uzak bir adada çekim yapıyorduk. Gerçek bir heyecandı.
Russell, bu filmi “yüksek korkugibi alt tür Kuzu veya Cadı†
fırın: Kesinlikle yüksek korku parametreleri içinde. Çoban daha çok karakterlerin psikolojisiyle ve özellikle bir adamın deliliğe düşüşüyle ilgili. Bu sizin geleneksel slasher filminiz değil ve içinde çok fazla zıplama yok. Bu, depresyonunun ve kederinin bir örneği olan ve onu bir tavşan deliğine nasıl deliliğe sürüklediğinin bir örneği olan atmosferle çok ilgili.
Çekimin en zorlu yönlerinden bazıları nelerdi? Çoban†
fırın: Muhtemelen anakara yerine uzak bir İskoç adasında çekim yapmaya karar veriyordu. Bu zordu. Tüm setleri – kulübe, deniz feneri ve her şeyi – yerinde inşa ettik. Ve Avrupa’nın en ücra yerlerinden biriydi, kesinlikle Birleşik Krallık’ta. Çok küçük hobbit köprüleriyle çok zor, çok küçük. Oradan kamyon veya başka bir şey alamazsınız. Ama orada çekim yapmak önemliydi çünkü Eric dışındaki en büyük karakter adanın kendisi.
Birinin şöyle dediğini hatırlıyorum, “Ah, Glasgow’un hemen kuzeyinde bir göl var. Sadece oraya yakın bir yerde çekebilirsin ve hepsini orada yapabilirsin. Orada olmana gerek yok.” Ama bence, aslında yolun uzak ucundaki o konumda olmadan Mulli Adası, film işe yaramazdı çünkü yine film atmosferle ilgili ve bir yer duygusuyla ilgili. Bu nedenle, havanın kötü olduğu 360 derecelik uzak bir adada olmak çok önemliydi.
Birbirinizle çalışmak nasıldı?
fırın: Tom harika. Tom, çok iyi eğitimli ve %110’unu koyan çok ciddi bir aktör. Ve bir adada yalnız olan ve deliye dönen Eric Black gibi bir karakter için bu, bir oyuncu için psikolojik olarak büyük bir yatırımdır. O harikaydı ve bilirsiniz, mükemmel bir oyuncu seçimiydi.
Hughes: Harikaydı dostum. Çekimlerin yüzde doksanı tek başımaydım, bu yüzden destek ağım kendim, Russell ve görüntü yönetmeniydi. Richard Stoddardkim olağanüstüydü. Tripod olduk sanırım, birbirimize yaslanalım diye. Kesinlikle bir yakınlık vardı çünkü bu filmde deneyimlerimiz çok paylaşılmıştı.
Russell ile kesinlikle uzun zamandır bir arkadaş edindim. Senaryoyla, Russell’ın bu adamın ruhunun parçalandığını gerçekten denemek ve gerçekten göstermek için işi koyduğunu hissettim. Okuduğumda bana çok gerçekçi geldi. Umarım izleyenlerde yankı bulur
İzleyicilerin filminizden ne almasını istiyorsunuz?
fırın: Umarım çıkıp Eric hakkında kendi teorilerine sahip olabilirler. Film için dört hikaye oluşturdum: Biri büyücülük yolunda ilerliyor, biri izleyiciye “Ölü mü? annesini öldürüp öldürmediğini ve balıkçı kadının gerçek olup olmadığını sorgular. İnşa ettiğimiz pek çok farklı katman var, bu yüzden umarım insanlar ayrıldığında, onlarla kalacak türden bir film olur ve daha sonra kendi teorileriyle tartışabilirler. Bence bu harika olurdu.
Hughes: Diğer insanların senaryoyu ilk okuduğumda hissettiğim gibi hissetmesini istiyorum. Eric’e karşı çok empatik hissettim ama aynı zamanda her şey beni rahatsız etti. Biraz onun pabuçlarına sürüklendiğim için, yaşadıklarıyla itilip kakılmış gibi hissettim. Bu deneyim bir an geri adım atmamı ve bir anlığına kendi dünyama bakmamı ve bir nefes almamı ve her şeyi düşünmemi sağladı. Hayatıma yeniden bakmamı ve bazı şeyleri takdir etmemi sağladı. Okuduktan sonra garip bir coşku ve yine de sakinlik vardı.
Umarım bir düzeydeki insanlar bunun sadece zamanlarına değer olduğunu hissederler. İnsanlar korku filmi olduğu için gidip izleyeceklerse, harika. ama benim param için, Çoban aslında bir karakter çalışması ve psikolojik bir gerilim. Olabildiğince sağlıklı ve kendimizin en iyi versiyonu olmak için elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz. Ve bu, bunun gibi bir korku türündeki filmde bile, bununla mücadele eden birini görmek için seyircide yankı uyandıracağını umduğum bir şey.
Çoban şu anda sinemalarda oynuyor ve dijital olarak yayınlanmaya hazır.
