Femke, Hollanda’nın önde gelen günlük gazetelerinden birinde gazeteci ve köşe yazarıdır. Her şeyden ve hiçbir şeyden bahsediyor ve medyaya biraz maruz kalan herhangi bir kadın gibi, “nefret edenlerden” nasibini alıyor.
beceriksiz bir pençe
Serial Blogger, Ivo Van Aart’ın ilk filmi değil ve yine de dokunuş biraz beceriksiz, neredeyse akademik. Bir buçuk saatten az süren film karşısında sıkıldık diyemeyeceğiz ama ritmi düz. Suç hikayede mi, ana karakterde mi, yoksa Femke’yi temsil eden oyuncuda mı?
Diyelim ki: onu sallamak istiyoruz. Filmin başında kendisine kötü davrananlara karşı genel tavrı küçük bir kız çocuğu tavrıdır. Spor ayakkabılarını kötü giydiği belli olan kırk yaşındaki biri rolünde onu inandırıcı bulmak zor. Sanki herkes ayak parmaklarının üzerine basabilirmiş gibi. Bu duygu, kendisini televizyona itmekten çekinmeyen bir yazarla aşk ilişkisi başlatmasıyla pekiştirilir.
Ayrıca onun “bağımlılığını” da anlamıyoruz: Twitter’da kendisiyle ilgili tüm kötü şeyleri okuyor – çünkü öne sürülen esas olarak bu sosyal ağ. Engellemek veya gizlemek yerine – gizleme işlevi bu sosyal ağın en güzel yeniliklerinden biridir – pis olan insanları pasif kalmak, okumak vb. Cevap vermiyor. Onu herkesin önünde küçük düşürmek, örnek olmak için almaz. İşte kalemiyle yaşayan, kefili olmayan biri.
Onunla kötü konuşan adamların işini bitirmeye başladığında rahatladık: sonunda bir tepki. Sonunda bir şey olur. Filmin genel kurgusu biraz düz ama yine de izlemenizi sağlıyor.
Gerçekçi dikişler
Filmde iki unsur son derece gerçekçi ve biz yazarların ne hakkında konuştuklarını bildiklerini hissediyoruz: polisin tavrı ve Femke’nin nefret edenleri kolaylıkla bulması.
Kendini kilitlemek isteyeceğin kadar geveze olan en iyi arkadaşı tarafından yönlendiriliyor Valak ile bir manastır – Femke şikayette bulunmak için karakola gitmeye karar verir. Onu dinleyen polis, “neden beni rahatsız ediyor? », «Madam, internete girmeyi bırakın» diye yanıt verir. Çevrimiçi tacizle karşılaşan herkes bu yanıtı aldı. Bunun sadece Fransa’da olduğu düşünülebilir. Sosyal ve toplumsal konularda Hollanda kadar gelişmiş bir ülkenin, bu kadar aptalca cevaplar veren polis temsilcilerine sahip olduğunu görmek neredeyse bizi rahatlatıyor.
Diğer tamamen gerçekçi unsur, Femke’nin nefret edenleri kolaylıkla temizlemesidir. Web’de ve sosyal ağlarda nasıl saklanacağını hemen hemen bilen insanlar olsa da, gerçek şu ki çoğu gerçek kimliğini verecek kadar aptal. Dahası, Femke tarafından kızartılan ilk nefretçi, çığlık atacak kadar doğru. Bundan şüpheniz varsa, Nahel’in ölümünden sonra meydana gelen isyanlar sırasında ortaya çıkan çeşitli tweet’lere veya diğer biraz hassas konulara bir göz atın.
Nefret söylemi bugün çok serbest. 80’lerde ve 90’larda bildiğimiz sosyal gelenekler ortadan kalktı. Bugün artık ırkçı, cinsiyetçi, homofobik bir söylem, kısacası nefret söylemi söz konusu değil. Bunun çok “hoş” olmadığına işaret eden herkesin vay haline. İfade özgürlüğünü kısıtlamak ve politik doğruculuk taraftarı olmakla suçlanacak.
Katarsis
Kabul edelim: Femke’nin yaptığını hepimiz hayal ettik. Özellikle kadınlar. Erkeklerin internette tacize uğramadığını söyleyecek kadar ileri gitmeden, kamu otoritelerinin laissez-faire sayesinde kadınların sokakta olduğu gibi daha fazla maruz kaldığını söyleyeceğiz. Kadınları aşağılamayı normal buluyoruz.
Bir gizem romanında, bir kahraman, kadınların maruz kaldığı tüm şiddet nedeniyle, teraziyi dengelemek için her birimizin yaşamı boyunca üç erkeği öldürme hakkına sahip olması gerektiğini söyledi. Esprili bir tonda söylense bile bunun biraz aşırı olduğunu kabul edeceğiz.
Gerçek şu ki, sosyal ağlarda hayatımızı mahvetmelerine izin veren erkeklere karşı acımasız olmak çok baştan çıkarıcı. Bu yüzden Serial Blogger karşısında biraz hayal kırıklığına uğradık. Femke’nin daha şiddetli, daha acımasız, daha sadist olmasını isterdik. Aleyhtarlarını çok çabuk tamamlıyor, neredeyse bir utanç. Belki de bu, üretim kaynaklarının eksikliğinden kaynaklanıyor, ancak Hunt veya The Purge gibi bir sahneleme isterdik.
Genel olarak, Serial Blogger, sonu biraz düzmece olsa da izlenmesi gereken bir film. Bu yargının ciddiyetini, korku filmlerinin çok fazla izlenmesine bağlıyoruz. Oldukça fazla kanlı sahne var ve gerçekten rahatsız edici sahneler yok.
Seri Blogger, Amazon Prime’da mevcuttur.
