Sanatçılar önümüzdeki birkaç yıl içinde yapay zekanın etkilerini hissedecek birçok grup arasında yer alıyor ancak bu herkes için bir felaket ve kasvet değil. Bir grup sanatçı, üretken yapay zekanın o kadar da kötü olmadığını ve daha da önemlisi, teknolojinin nasıl düzenlenmesi ve tanımlanması gerektiği konusundaki görüşmelere yaratıcı topluluğun dahil edilmesi gerektiğini savunarak Kongre’ye açık bir mektup düzenledi.
Mektubun tamamı ve imzacıların listesi burada; İşin özü şu; yapay zeka, makine öğrenimi ve algoritmik veya otomatikleştirilmiş araçlar müzikte, sanatta ve diğer medyada onlarca yıldır kullanılıyor ve bu sadece başka bir araç.
Bu nedenle, ister yazılım mühendisi ister ressam olsun, araçları kullananlara, bunların geliştirilmesine ve düzenlenmesine rehberlik etme sürecinde danışılmalıdır.
İşte mektubun düzenlenmiş bir pasajı:
Tıpkı önceki yenilikler gibi, bu araçlar da sanat yaratmanın önündeki engelleri azaltıyor; bu, geleneksel olarak hatırı sayılır mali imkanlara, engelli bedenlere ve doğru sosyal bağlantılara sahip kişilerle sınırlı olan bir kariyer.
Ne yazık ki, bireysel sanatçıların bu çeşitli, öncü çalışmaları yanlış tanıtılıyor. Bazıları bunun yalnızca istemleri yazmakla veya mevcut çalışmaları yeniden canlandırmakla ilgili olduğunu söylüyor. Diğerleri ise ‘çalmak’ ve ‘veri hırsızlığı’na dayanan yöntemlerimizle ve sanatımızla alay ediyor. …pek çok bireysel sanatçı, bu önemli yeni araçlara dokunmaları halinde tepki almaktan korkuyor.
Senatör Schumer ve Kongre Üyeleri, devam eden oturumları, ‘İçgörü Forumlarını’ ve üretken yapay zeka sistemlerini düzenlemeye odaklanan diğer girişimleri takdir ediyoruz ve amacınızın bir dizi ‘bilim insanı, savunucu ve topluluk liderinden yararlanarak kapsayıcı olmak olduğunu’ ifade ediyoruz. ‘ Alanla aktif olarak ilgilenenler. Sonuçta bu bizim gibi sanatçıları da dahil etmek anlamına gelmeli.
Şu anda üretken yapay zekanın gelişimini sorumlu bir şekilde şekillendirmek için eşsiz bir fırsat görüyoruz. Günümüzde insanın sanatsal emeğine ilişkin dile getirilen geniş endişeler göz ardı edilemez. Çoğu zaman büyük şirketler ve diğer güçlü varlıklar teknolojiyi sanatçıların emeğini sömürecek ve geçimimizi sağlama yeteneğimizi baltalayacak şekilde kullanıyor. Üretken yapay zekanın devrim niteliğindeki yörüngesinin bir bütün olarak insanlığa fayda sağlamasını sağlamaya çalışırsanız, toplumumuzda onun potansiyeli ve sınırlamaları dahilinde çalışan kişileri dışlamak büyük bir ihmal olur.
Bu sözlerde kesinlikle mantık ve bilgelik var ve hükümet, yapay zeka konusundaki müzakerelerinde tavsiyelerde bulunacak çeşitliliğe sahip ve temsili bir grup oluşturmayı planlıyorsa, yaratıcı topluluğu tehlikeye atarak görmezden geliyor.
Ancak mektup, himayesinde yayınlanmasına rağmen Genel yaratıcı, sanatçıların karşı çıktığı yapay zeka sistemlerine yönelik en ciddi eleştiriyi bariz bir şekilde yanlış tanımlıyor: bunların, şu anda bile sanatçıların çalışmalarını ticari kazanç için, onların rızası olmadan ve kesinlikle ödeme yapmadan kullanan toptan fikri mülkiyet hırsızlığı yoluyla yaratıldığı yönünde. Dijital telif hakkı ve lisanslamanın karmaşık dünyasında gezinmeye kendini adamış bir kuruluş için bu garip bir gözden kaçırma.
Yapay zeka destekli sanatı öznel olarak basit bir mühendislik olarak ya da başka bir şey olarak küçümseyenler olsa da, bu araçları yaratan şirketlerin bunu sanatçıları sömürecek şekilde yapması nedeniyle buna itiraz edenlerin çoğu var. Bu tür sistemlerden ortaya çıkan sanat, ister türev olsun ister orijinal olsun, onu zehirli bir ağacın meyvesi olarak düşünmek mantıklıdır.
Tıpkı yazarların bazı büyük dil modellerini açıkça kendi çalışmaları üzerinde eğitildikleri gerekçesiyle kınamaları gibi, sanatçıların da Kongre’deki herhangi bir duruşmaya veya foruma getirebileceği ve muhtemelen sunacağı şikayetler arasında, şirketlerin etik olmayan ve belki de yasa dışı bir şekilde telif hakkıyla korunan çalışmaları başkalarının istekleri ve refahı dışında alması gerekir. onların yaratıcıları.
Yapay zekadan etkilenen sanat ve endüstri çağının henüz başındayız, dolayısıyla hem anlaşmazlık hem de işbirliği için bolca alan var. Bu açık mektup yalnızca bir bakış açısı olsa da değerli bir mektuptur ve muhtemelen kendi çalışmalarının veya konumlarının yanlış temsil edildiğini düşünen diğer sanatçılardan da önemli ölçüde geri dönüş alacaktır. Ve gelecek yılın bu zamanlarında, dünya ve buna bağlı çatışmalar, günümüzün modelleri ve yöntemleri terk edilerek bir kez daha ilerlemiş olacak. Bu konuyu uzun uzun konuşacağız.
