Yeni harita, Gaia uzay görevinden gelen verileri kullanarak Samanyolu’nun dış diskinin yeni bir altyapısını ortaya çıkardı. Kredi: C. Laporte ve ark. (MNRAS, 2021)
Barselona Üniversitesi Kozmos Bilimleri Enstitüsü’nden (ICCUB-IEEC) araştırmacı Chervin Laporte liderliğindeki uluslararası bir gökbilimciler ekibi, dünyanın yeni bir haritasını ortaya çıkardı. SamanyoluGaia uzay görevinden gelen verileri kullanan dış disk. Bulgular dergide yayınlandı Kraliyet Astronomi Derneği’nin Aylık Bildirimleri.
Makaleyi ilk imzalayan Chervin Laporte, “Tipik olarak, Samanyolu’nun bu bölgesi, Galaktik orta düzlemin çoğunu ciddi şekilde gizleyen araya giren toz nedeniyle zayıf bir şekilde keşfedildi” diyor. “Toz, yıldızların parlaklığını etkilerken, hareketlerine hiçbir etkisi yoktur. Sonuç olarak, galaksinin en dış bölgelerinin tomografisini yapmak için yıldızların hareketi kullanılabilir” diye ekliyor ICCUB araştırmacısı. Ekip, tutarlı yapıları belirlemek için Aralık 2020’den itibaren mevcut olan Gaia hareket verilerini analiz etti.
Harita, diskin kenarında daha önce bilinmeyen, tutarlı bir şekilde dönen birçok filamentli yapının varlığını ortaya koyuyor. Ayrıca önceden bilinen yapıların daha keskin bir küresel görünümünü verir. Sayısal simülasyonlar, geçmiş uydu etkileşimlerinden dış diskte bu tür filamentli yapıların oluşacağını tahmin ediyor, ancak bu haritanın ortaya çıkardığı çok sayıda altyapı beklenmiyordu ve bir sır olarak kalıyor.
Yeni harita, Gaia uzay görevinden gelen verileri kullanarak Samanyolu’nun dış diskinin yeni bir altyapısını ortaya çıkardı. Kredi: C. Laporte ve ark. (MNRAS, 2021)
Bu ipliksi yapılar neler olabilir?
Galaksimiz elli uydu galaksiyle çevrilidir ve geçmişinde çok sayıda galaksiyi yutmuştur. Şu anda Samanyolu’nun Yay cüce gökadası tarafından rahatsız edildiği düşünülüyor, bu da Laporte’nin daha önceki teorik modellerini doğrulayan bir gerçek. Bununla birlikte, daha uzak geçmişinde, artık kalıntılarını yıldız halesine dağıtan başka bir davetsiz misafir olan Gaia Sausage ile etkileşime girdi. Araştırmacılar, bu ipliksi yapıların, çeşitli uydu galaksiler tarafından farklı zamanlarda uyarılmış Samanyolu diskinden gelgit kollarının kalıntıları olduğunu belirten hipotezi formüle ettiler.
Laporte, daha önceki bir çalışmada, dış diskteki, Anticenter Akımı olarak adlandırılan iplik benzeri yapılardan birinin, ağırlıklı olarak sekiz milyar yıldan daha yaşlı yıldızlara sahip olduğunu, “potansiyel olarak çok yaşlı hale getirdiğini” gösterdiklerine dikkat çekiyor. sadece Yay tarafından, ancak daha çok Sosis kökenli. “Başka bir olasılık,” diye ekliyor araştırmacı, “tüm bu yapıların aslında gerçek disk alt yapıları olmaması, bunun yerine diskin projeksiyonda görülen dikey yoğunluk dalgalarının tepelerini oluşturması ve diskin yüksek düzeyde altyapıya sahip olduğuna dair optik bir yanılsama oluşturması olabilir.”
Ekip, her bir altyapıdaki yıldız popülasyonlarındaki benzerlikleri ve farklılıkları incelemek için WEAVE spektrografı ile özel bir takip programı sağladı. Radyal hızlar, kimyasal bolluklar ve potansiyel olarak yıldız yaşlarının incelenmesi yoluyla, yakında yapılacak WEAVE, SDSS-V ve PFS araştırmaları da altyapıların kökenlerine ışık tutacaktır.
Referans: “Kinematik tozu yener: Samanyolu’nun bozuk dış diskindeki iç içe geçmiş altyapıyı ortaya çıkarmak” Chervin FP Laporte, Sergey E Koposov, Vasily Belokurov, 18 Ekim 2021, Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimleri: Mektuplar.
DOI: 10.1093/mnrasl/slab109
