Çocuklar bisiklete bindi! Bu nasıl yapılabilir?
Çocukları uzun vadede bisiklete binme konusunda heyecanlandırmak için bisiklet sürmeyi eğlenceli tutmak özellikle önemlidir. Ustalaşmış zorluklar ve başarılar burada önemli unsurlardır. Ek olarak, ebeveynler bisiklete nasıl binileceğini göstermeli ve günlük gezileri bisikletle yapmalıdır. Ailenizle daha uzun bisiklet gezilerinde, beden eğitiminde veya arkadaşlarınızla boş zamanlarınızda düzenli egzersiz yapmak da gereklidir. Bir çocuk ancak bisikletiyle güvende ve kendinden emin olduğunda, ana odak noktası trafiğe ve diğer bisikletçilere olabilir.
Tabii ki ebeveynler, çocuklarının güvenli bir şekilde okula gitmelerini veya öğleden sonra arkadaşlarını ziyaret etmelerini istiyor. Okulda trafik eğitimi nasıl olmalıdır?
Çocukların arkadaşlarına ya da okula bisiklet sürmelerinin mutlaka okuldaki “trafik eğitimi” ile bir ilgisi yoktur. Daha ziyade, ebeveynler ve hareketlilik davranışları ile başlar. Çocuklar henüz bisikleti tek başlarına kullanamıyor olsalar bile, ebeveynler bir rol model olabilir ve çocuklarının kendi başlarına rotalarla güvenli bir şekilde başa çıkabileceğinden emin olana kadar çocukları ile günlük yaşamda mesafeler kat edebilirler. Bu sadece pratik içerir.
Ebeveynlerin örnek aldığı şey elbette biçimlendiricidir. Bunu okulda trafik eğitimiyle değiştiremezsin, değil mi?
Birini diğeriyle değiştirmekle ilgili değil. Ancak, tüm aktörlerin mümkün olan en iyi kombinasyonu ve karşılıklı desteği hakkında düşünüyorum: içeride daha sürdürülebilir hareketliliğe doğru. Sonuç olarak, hareketlilik eğitimi yaşam boyu bir öğrenme sürecidir. Ebeveynler burada yalnızca mümkün olan en iyi başlangıcı verebilir. Hepimiz her zaman öğrenmeye devam etmeliyiz: Bir uygulamayla veya yolcu taşımacılığı gibi yeni mobilite biçimleriyle yolumuzu bulmak “binicilik” veya “Hizmet Olarak Mobilite“veya küçük elektrikli araçlar gibi e-scooter.
Okulda başka neler olabilir?
Tüm okul yıllarına yayılmış birçok farklı yapı taşı ve önlemin iyi olacağını düşünüyorum. Bunun bir kısmı, düzenli olarak – yüksek sınıflarda bile – yapılması gereken bisiklet ve trafik dersleridir. İçerik, bisiklet üzerinde antrenman yapmanın yanı sıra zorlu trafik durumlarını netleştirme olabilir. Başka bir yapı taşı, okulda çevre ve iklim korumasını ele alan veya bisikletle taşınabilecek her şeyi eğlenceli ve heyecan verici bir şekilde gösteren bir tema haftası olabilir. Ayrıca bir Atölye basit bisiklet onarımlarına uygundur. Sonuç olarak, bu, çocukların eğlenerek ve bir başarı duygusu yaşayarak bisiklete karşı olumlu bir algıya sahip oldukları anlamına gelir.
Sekiz yaşına gelen çocukların karayolu trafiğinin tehlikelerini anlayabilecekleri söylenir. Yine de, önceki yıllarda bağımsız olarak araba kullanmaya başlamalısınız, değil mi?
Çocuklar bisiklet sürmeyi ne kadar erken öğrenirlerse ve ne kadar sık kullanılırlarsa, bu ulaşım modunu kullanırken o kadar güvenli olurlar. Her şeyden önce bisiklet mutlaka yapılmalıdır. Bu erken yaşlardan itibaren yapılabilir. Denge bisikleti bunun için idealdir ve en gençlerin bile faydasını hissedebilir. Biraz kas gücü ile zaten denge alıştırması yapabilir ve ayrıca ebeveynlerin önünden geçebilirseniz bir başarı duygusuna sahip olabilirsiniz. Bisikleti bir “oyun cihazı” olarak kullanmak, günlük kullanımda bisikletle daha fazla sürüş keyfi için ön koşuldur. Trafik eğitimi sadece bisiklete binmekle kalmaz, çocuklar günlük gezilerinde ebeveynlerine eşlik eder etmez, örneğin yürüyerek trafiğe çıkar çıkmaz başlar. Ayrıca kurallar ve oryantasyon bilgisini de içerir. Vb. ve böylece çocukların bağımsızlığını desteklemeye hizmet eder. Ayrıca yürümek veya bisiklete binmek çocukların gelişimini ve sağlığını destekler.
“Ebeveynlerin taksisi” bu olumlu etkileri ortadan kaldırıyor mu? Başka bir deyişle, çocuklarını kreş ve okul girişine arabayla getiren ebeveynler.
Özellikle okul çevresinde çok fazla araç trafiği olduğu zaman velilerin çocukları için korkmaları anlaşılabilir. Ancak birçoğu, büyük hacimli trafiğin nedeninin bir parçası olduğunun farkında değil. Ebeveynler çocuklarını okul kapılarının önüne ne kadar çok sürerse, okula giden yol o kadar tehlikelidir ve ayrıca okul bahçesi tüm çocuklar için o kadar tehlikelidir. Ayrıca yetişkinler, çocukların okula giden yolda kendi başlarına başa çıkma yeterliklerine sahip olduklarını inkar etmektedirler. Araştırmalar, okula yürüyerek veya tek başına bisiklete binen çocukların çevrelerini çok daha aktif ve detaylı olarak algıladıklarını ve aynı zamanda daha iyi oryantasyon öğrendiklerini göstermektedir.
Ama kırsal kesim ne olacak? Mesafeler uzundur ve ebeveynler genellikle çocuklarını okula götürmekten başka bir seçenek görmezler. Gerçekten bunun alternatifi yok mu?
Daha kırsal alanlarda çok sayıda “ebeveyn taksisi” bulunan okullar için, ortak hareketlilik konseptini düşünmekte fayda var. Örneğin, çocuklar değişen ebeveynler eşliğinde okula birlikte gidebilirler. Bu mümkün değilse, araba havuzları da oluşturulabilir veya çocuklar farklı ulaşım araçlarını kullanabilir ve örneğin, arabayla bir sonraki otobüs durağına giden yolun sadece bir kısmını kapsayabilir. Okuldan belirli bir mesafede indirme ve alma bölgeleri kurmak, en azından okulun önündeki durumu rahatlatmak için bir çözüm olabilir, ancak genel olarak veli taksinin nedenini bir bütün olarak düzeltmez.
Bu, farklı hareketlilik kavramlarına bir örnek oluşturup oluşturmamalarının ebeveynlerin ellerinde olduğu bir noktaya yeniden yol açar – ama tam tersine, çocuklar ebeveynlerini de etkileyebilir mi?
Tabii ki çocuklar da yetişkinleri bisiklete binmeye motive edebilir, örneğin okulda tartışılırsa, arkadaşları içeride bisiklet sürüyorsa veya ortam teşvik ediyorsa. Burada çocukların etkisi büyük. Sadece beslenmeyi düşün. Her aile, çocukların burada ebeveynleri etkileyebileceğini bilir.
