Bethesda, PCGamesN’i Arkane’nin yeni FPS oyunu Redfall’da bir tur atması için Londra’daki stüdyosuna davet etme nezaketini gösterdi. Kapılar açılırken, kan kırmızısı ışık havuzları tarafından karşılandım – her şey kıpkırmızıya boyanmış, ancak uğursuz gölgelerin pusuda beklediği girintilere kadar ulaşamıyor. Sektördeki en iyi oyun bilgisayarlarından bazıları, odanın diğer ucundaki projektör ekranından dev sanal vampirler beni incelerken tehditkar bir şekilde mırıldanıyor. Oldukça tonu ayarlar.
Arkane Austin’in stüdyo direktörü Harvey Smith, bir zamanlar tuhaf bir ada olan ve bir dizi başarısız tıbbi deneyle cehenneme dönüşen Redfall kasabasına kısa ama tatlı bir giriş yapıyor. Kargaşanın arkasındaki kişinin Dr Addison olduğunu ve testlerinin ürettiği artık ölümsüz olan kan emicilerin bir zamanlar kasabanın elit yüzde birinin bir parçası olduğunu öğreniyoruz. Bundan ne istersen al.
Benim görevim, artık ‘Boş Adam’ olarak bilinen çarpık ve çarpık bir vampir varlığı olan Addison hakkında daha fazla bilgi edinmek. Bunu yapmak için, onun iç mabedini (namı diğer hırpalanmış eski malikanesini) aşmalı ve etrafı gözetlemeliyiz. Doğal olarak, bu herhangi bir komplikasyon olmadan gerçekleşir ve Redfall, bir grup cesur gencin ‘vampirin’ maskeli huysuz yaşlı bir adam olduğunu keşfetmeden önce New England mimarisi hakkında pek çok şey öğrendiği sevimli bir tıkla ve tıkla macerasına dönüşür.
Şaka yapıyorum; şeyleri öldürürüz. Oyunun merkez alanı olarak hizmet veren ve çok çeşitli silahlar, tıbbi malzemeler ve daha fazlasını sunan sayısız NPC satıcısına ev sahipliği yapan Redfall itfaiye istasyonunda doğuyorum. Benim kişisel favorim, Redfall’ın yerel rahibi, aksesuar olarak büyük boy bir haçla geleneksel siyah rahip kıyafeti giyen, ağır dövmeli bir kadın. Bu karşılaşma tek başına bana gerçekten yapacağım hissini verdi, Gerçekten bu oyun gibi
Ancak NPC’leri unutun; Redfall dünyasında sanal kişiliğim olarak kimi seçtim? Aralarından seçim yapabileceğiniz dört farklı karakter var. Son derece batıl inançlı Devinder Crousley, küstah yarı vampir Layla Ellison, keskin nişancı keskin nişancı Jacob Boyer ve cesur dövüş gazisi Remi de la Rosa var. Devinder’in şakacı kişiliği ve okült takıntısı muhtemelen bana en çok hitap etse de, ben Layla’yı seçiyorum ve onun ‘nihai’ yeteneğinin eski vampir erkek arkadaşını onun için savaşmaya çağırdığını keşfettiğimde geriye dönüp bakmıyorum. Utandırıcı? potansiyel olarak. İlginç ve sırıtmaya neden olan? Kesinlikle.
Layla, Addison’ın başarısız deneylerinden biridir ve kana susamış bir canavar olmasa da vampirlerin bazı telekinetik yeteneklerini elinde tutar. Onu saldırılardan koruyan ve açıkken tekrar tetiklenirse, düşmanları izlerinde durduran büyük bir şok dalgası yayan bir spektral mor şemsiye çağırabilir. Ayrıca, Mideniz gizemli bir şekilde bıraktığınız yerde yüzerken yüzlerce fit serbest düşmenizi sağlayan ikonik Disney tema parkı olan Tower of Terror’u anımsatan eski zamanlara ait bir asansörü de canlandırabilir. 20’li yıllara olan ilgim göz önüne alındığında, bu kesinlikle bir oyunda gördüğüm en sevdiğim yeteneklerden biri – güzel bir şekilde canlandırılmış, gerçekten kullanışlı ve sizin ve takım arkadaşlarınızın bazı gerçekten mide bulandırıcı kombinasyonlar yaratmak için yetenekleri zincirlemenize olanak tanıyor. . Ding ding, asansör burada; şimdi biraz kıç tekmeleyelim.
Ve sonra, elbette, Layla’nın eski sevgilisi var – nasıl unutabilirim. İşler biraz zorlaştığında sana yardım etmesi için vampir sevgilisini çağırabilirsin ve o mutlak bir oyun değiştiricidir. Düşman ateşini çekerken yeniden konumlandırabilir (veya doğrudan kaçabilir) veya onları sıkıştırıp kazığa oturtmak için dikkat dağıtmayı kullanabilirsiniz.
Sonuç olarak, Layla’nın kiti dengeli bir his veriyor ve kapsamlı bir yetenek ağacı aracılığıyla onu oyun tarzınıza uyarlamak için bol miktarda potansiyel sunuyor. Kafa patlatmaya geri dönebilmek için şemsiyesini katlamakla ilgili bazı diş çıkarma sorunları yaşasam da, bu deneyimden keyif aldım – Redfall’ın dövüşü çok temiz geliyor. Silah değiştirmek kolaydır ve aralarından seçim yapabileceğiniz çok şey vardır; hepimizin alışık olduğu denenmiş ve test edilmiş cesur Far Cry 2 tarzı FPS mekaniği.
Çekim konusunda gerçekten yenilik yapmasa da, vampirlerin kendileri şiddetlidir. Arkanıza ışınlanabilirler, sınıflarına bağlı olarak farklı güçlere sahiptirler ve çevik ve çeviktirler: iyi bir kan emicinin olması gereken her şey. Üç ya da dördü boşverin, birini alt etmek zordur ve bir kavgada sayıları dolduracak beyinleri yıkanmış İçi Boş Adam tarikatçılarını işin içine soktuğunuzda, zorluk katlanarak artar.
Bunu ilk elden bir yuvayı, Far Cry 2’nin koruma karakollarına (yanal karakollar) benzer bir vampir aktivitesi kovanı temizlemeye çalışırken deneyimledim. İlk denememde kesinlikle katledildim çünkü yiyecekleriyle oynuyormuş gibi etrafımda fırlayan iki alıngan şeytanın olduğu bir odaya girdim ve galyayı ancak ana görevi bitirdikten sonra geri dönecek şekilde buldum. Sonra, artık hem asansörü hem de şemsiyeyi kullanmakta ustalaşarak, söz konusu cehennem deliğini şık bir şekilde serbest bırakmayı başardım. Bu vampirler parlak Twilight çocukları değil; onlar gerçek anlaşma.
Tüm bu olumlu yönlere rağmen, solo deneyimimi pek doymamış hissederek bırakıyorum. Görevimdeki ana hikayeye sadece bir göz attım, bu yoğun ve heyecan verici olsa da (burada spoiler yok, endişelenmeyin) daha fazlasını istememe neden oldu. Şemsiyenin de kapanmayı reddetmesi nedeniyle birkaç kez çok fazla öldüm, bu da hızla çok sinir bozucu bir hal aldı – özellikle de itfaiye binasına geri döndüğüm ve koşmak zorunda kaldığım için tüm yolu geri adanın diğer ucundaki Boş Adam’ın malikanesine. Dağınık güvenli evler gelecekte bunu ortadan kaldıracak olsa da, oldukça can sıkıcıydı ve çok büyük, anlamsız bir zaman kaybı gibi hissettirdi.
Sanırım daha büyük çizilmemiş kaşıntı, yalnız olmamdı. Redfall’ın bir grup oyuncuyla gerçekten canlanacağını düşünüyorum. Birbirlerine heyecanla bağıran bir ayaktakımı kahraman grubunun kooperatif dövüşünün amacı, tüm dünyanın ve onun savaş karşılaşmalarının altında gizleniyor gibi görünüyor. Şimdiden eski güzel Left 4 Dead çok oyunculu günlerini, hatta onun ruhani halefi Back 4 Blood’ı anımsatıyor. Hikaye ilgi çekici olsa da, savaşı tanımlamaktan çok çerçeveliyor gibi görünüyor.
Hikayeyi önermek istemiyorum kötü – beni canlı canlı yeme, oyun içinde bundan bıktım. Aslında, gördüğüm parça hareket ediyor, sarsıyor ve öfke uyandırıyordu. Daha fazlasını görmek istiyorum, bir ısırık daha istiyorum, ancak çok oyunculu modu deneyene kadar Redfall’u iyi bir oyundan 2023’ün en iyi PC oyunlarından birine dönüştürebilecek küçük bir yıldız tozu serpiştirmiyor gibi hissediyorum. aynı şekilde hissettiriyor gibi görünüyor – takım çalışması yönü oyunun fragmanlarında bile merkezde yer alıyor – bu yüzden bu gezinin yalnızca tek oyunculu olduğunu keşfetmek beni biraz şaşırttı. Gördüğüm şeyi beğendim ve tabii ki Arkane’nin bunun tek oyunculu bir oyun olarak çalışmasını istemesine sevindim, ama derinlerde bir yerde, gerçekte olan bu gibi gelmiyor için.
