Bir süredir bir oyun hakkında gerçek bir yıkım hissetmedim. Bu oyunun durumundaki yıkım, en iyi stüdyolardan birinin bir ürünü daha hazır olmadan çıkarmak zorunda kalmış gibi görünmesi ve oynamaya devam etmek zorunda kalmanın yarattığı yıkım. Arkane Austin’in kooperatif birinci şahıs vampir nişancı oyunu Redfall erken saatlerden itibaren bile tüm keyfi tüketti.
Arkane, yenilikçi, saat gibi tasarlanmış oyunlarıyla ünlü bir stüdyodur ve oyuncuların zekasını yok etmektense teşvik eder. gibi oyunlar şerefsiz Ve Kurban Kesin olarak tasarlanmış seviyelerde bir sorunu çözmeye yönelik çoklu yaklaşımlarla, özenle hazırlanmış dünyalarda oyuncuları görün. Dünyaları canlı, karanlık ve benzersiz hissettiriyor. Bunların hepsi eksik Redfall.
Redfall hem tasarım hem de grafik açısından Xbox 360 döneminden bir oyun gibi geliyor. Bu oyunda sahip olduğum oyun “hissinden” hiçbir zaman hoşlanmadım: düşmanlar mermilere, yüze vurulan pompalı tüfek patlamaları yerine küçük çakıl taşlarıymış gibi tepki veriyor. Düşmanlar mermi süngerleri kadar hareketli duvarlardır.
Gerçekten de açılış o kadar az ayrıntı veriyor ki, karakterlerin kim olduğu veya neden güçleri olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu. Görünüşe göre, her biri belirli güçlere ve becerilere erişim dışında tamamen aynı şekilde oynayan, görünüşte büyülü dört kişiden birini oynuyorsunuz. Karakterim Jacob’ın düşmanları vurgulayabilen güzel bir sihirli kuzgunu var; Corvid olan her şeye olan takıntım göz önüne alındığında, o bariz bir seçimdi. Ayrıca görünmez olabilir ve yıkıcı hasar için anında kilitlenen güçlü bir keskin nişancı tüfeği kullanabilir. Devinder gibi diğer karakterler, vampirlerle savaşmak için robotları ve diğer cihazları kullanır. Layla sihirli bir kaldırma gücü kullanabilir ve ölü vampir eski erkek arkadaşını çağırabilir. Bu sırada Remi, ekibin geri kalanına yardım etmek için kendi minik robotlarını kullanır.
Redfall kasabası vampirler tarafından istila edildi ve burayı onların pençesinden kurtarmalısınız. Bunun nasıl ortaya çıktığını keşfetmek ve kasaba halkına yardım ederken vampir tanrıları bulup öldürmek için görevleri tamamlayacaksınız. Çok erken yayınlanmış gibi hissetmek açısından, ara sahneler, motor içi statik ekranlara sahip yer tutucular gibi görünüyor ve karakteriniz seslendirme yapıyor. Ana açılış ara sahneleri, konsept sanatı gibi hissettiren ilgi çekici olmayan çizgi film görüntüleridir.
Oyun, ortak oyun için tasarlandı, ancak halka açık bir lobi olmadığı için başkalarıyla oynamayı deneyimlemek genellikle zordu. Bununla birlikte, başka bir kişiyle birlikte oynarsanız, ikiniz arasında kalıcı güçlendirmeler ve bonuslar oluşturabileceğiniz güven sistemini takdir ettim. Jacob ve Devinder gibi Jacob’ın kuzgunu ve görünmezlik güçlerini tartışan belirli karakterler arasında da benzersiz bir diyalog var.
Karakterlerin hepsi harika olsa da, oyun hakkında sevilecek çok az şey var. Görünüşe göre her öğede bir sorun var. Açık dünya haritası pek mantıklı değil, işaretçiler düzgün yerleştirilemiyor ve çoğu zaman imlecim kayboldu. Düşmanlar mimaride sıkışıp kalır ve sizi gördüklerinde bile saldırmazlar veya yanlarında arkadaşları öldüğünde tepki vermezler. Ayrıca, dediğim gibi, düşmanlardan yanıt gelmediği için savaş acımasız geliyor. Vampirler neredeyse hiç zarar vermez veya tehdit oluşturmaz ve haritanın boşluğu nedeniyle – savaşacak düşman bulmakta zorlanacaksınız – asla heybetli hissetmediler. Gizlilik bile yok: düşmanların arkasına sinsice yaklaşmak, benzersiz bir alt etme animasyonuyla sonuçlanmıyor. Bunun yerine, onları dirseklersiniz ve yere yığılırlar.
Ana oyuncu kadrosunun yanı sıra, diğer dost karakterler, görevler sağlamaktan başka hiçbir şey yapmazlar. Dünya, hayattan tükenmiş hissediyor (kelime oyununu bağışlayın), çünkü dediğim gibi, ara sahneler yok – hatta ara sahnelerde konuşmalar bile yok! – karakterlerin insani tarafını iletmek için.
Silahlar, en sıkıcı yağmacı atıcılardan farklı olarak renk kodlu çeşitli derecelere sahiptir. Ancak, daha fazla hasar veren daha yüksek seviyeli silahlar için birden fazla bonusa sahip daha nadir silahları hızla terk edeceksiniz. Envanteriniz hızla silahlarla doluyor, ancak envanter sistemi acı verici bir şekilde sezgisel değil: genellikle hangi silahın daha fazla hasar verdiği veya hangisini donattığınız belli değil. Ayrıca, bir silahı çözemez misin? Gerçekten suskundum. Daha da kötüsü, silah çarkı yok. Üç silahınız arasında geçiş yapmalısınız, bu, bazı silahların sonunda vampirleri öldürmek için kazıklara sahip olduğu ve diğerlerinin olmadığı bir oyunda korkunç. Cephaneniz bittiğinde ve kazık tabancası gibi büyük hasar veren bir silah yerine av tüfeğinize hızlı bir şekilde dönmeye çalıştığınızda bu durum daha da kötüleşir. Ve dediğim gibi, silahlar berbat hissettiriyor aykırı Düşmanlar ateş etmeyi iyi hissetseler bile.
Düşmanların olmaması görevlerde rol oynar: Çoğu zaman, oyunun bana sert veya düşman selini fırlatacağı büyük bir set parçasının meydana geleceğini düşünürdüm. Bunun yerine, genellikle yalnız kalırdım. Görev tasarımı da ilginç değil. Her biri ya birini öldürmenizi ya da Bir Şey Yapmak için bir düğmeyi basılı tutmanızı içerir. Arkane’nin ünlü olduğu sürükleyici sim öğeleri yok. Anahtar bulmak gibi görevler veya bulmacalar için tek bir çözüm vardır. Bu Arkane oyununda çeşitlilik yok – yazdığıma inanamadığım bir cümle.
Dediğim gibi, plastik görünümlü karakterler, sert hareket ve tekrarlayan, genellikle kötü işlenmiş dokular ile grafikler, evde yazılacak bir şey değil. Sıklıkla dokular yüklenmeyi reddediyordu, bunun en kötü şöhretli örneği, itfaiye üssünün zeminindeki büyük bir amblemdi. Ve Xbox’ta saniyede yalnızca 30 kare hızında çalışmak durumu daha da kötüleştiriyor. Bununla birlikte, ses tasarımı ve müzik çarpıcı. Film müziği ve seslendirme sanatçıları en sevdiğim kısımlardı.
Sonunda, Redfall cilalanmamış, yetersiz, yetersiz ve rahatsız hissediyor. Artık bunu oynamak zorunda olmadığım için mutluyum. Muhtemelen arkasındaki tüm hikayeyi bilecek olsak da Redfall‘ nin gelişimi sonunda, bu takım elbiselerin ürün istemesinin ve Arkane’deki yetenekli insanlara ihtiyaç duydukları zamanı ve alanı vermemesinin bir sonucu gibi geliyor. Hayal kırıklığına uğradım çünkü Arkane’nin başarılı olmasını istiyorum – kusursuz itibarlarına bir leke olarak bununla kalmamak. Hepimiz daha iyisini hak ediyoruz.
Oyun, özünde o kadar ilgisiz ve itici ki, bir tanesini anlayamıyorum bile. No Man’s Sky veya Siberpunk 2077-tarzı yeniden diriliş: en azından onlar için, iyi koştuklarında keyifli bir deneyim çıkarabildim. Oynarken bir kez bile hissetmedim Redfallher zaman bu stüdyoyla ilişkilendirdiğim tutarlı hassasiyet, tatmin ve parlaklık hissinin tam tersi.
Redfall şu anda Xbox Series X / S ve PC’de mevcut.
