Pokemon Ultimate Journeys Bölüm 1 İnceleme – Dolgu, Bol Dolgu

Pokemon Journeys için uzun bir yol oldu ve şovun son bölümleri Japonya’da, burada ABD’de yayınlanmaya başlarken, Pokemon Ultimate Journeys ilk bölümünü yeni yayınladı. Dizinin fragmanına dayanarak buna girerken çok heyecanlıydım ve bugüne kadarki en iyi bölümlerden biri olacağını umuyordum. Pokemon Ultimate Journeys Part 1 İncelememin size göstereceği gibi, bu umut bana verilmedi.

Netflix gruplarıyla ilgili geçmiş incelemelerimi okuduysanız, onlarla ilgili hislerimin tutarsız olduğunu bilirsiniz. Bazı partiler inanılmazdı, bazıları ise gerçekten değildi. Son parti çok eğlenceliydi, ama bu dolgu doluydu! Ana üç ana hikayeden herhangi biri için önemli bir bölümümüz olmadan önce, temelde 12’nin 8. bölümüne kadar sürdüğünü söylerken abartmıyorum. İlk iki bölüm, Galar’dan Allister aracılığıyla kilit bir karakter tanıttı, ancak bir veya iki tanesinin dışındaki dolgu hikayeleri ve sahneleri ile doluydu. Ayrıca, Gigantamax Gengar aracılığıyla bu hikayelerin sonucu gelecekteki bir savaşta boşa gitti ve bu beni mutlu etmedi.

Diğer ilk sekiz bölümde, dizide daha önce dürüstçe yapılmış hikayeler, bu sefer yankılanmayan nostalji eylemleri ve Pokemon tarihinin en aptal bölümlerinden birinin devamı bölümü vardı… ve bu da bir o kadar aptaldı. Bu Slowpoke bölümü…hayır…sadece…hayır.

Ardından, sekizinci bölümde ilgili hikaye bölümüne geldiğimizde… Elimizdeki hikayeye çok kızdım. Chloe’nin, onları “Dream Pokemon”larına dönüştürmek üzere olan Eevees ile iki eğitmenle tanıştığı bir bölümdü. Bunun dışında… tesadüfen… her biri istemedikleri Pokemon’u alırlar. Ve sevmeleri gereken Pokemon’u kucaklamak yerine… onları terk ederler. Çok sinir bozucuydu. Bunlar, şovun tarihindeki en bencil iki kişiydi ve “Eevee’mi seviyorum!” dan yola çıktılar. için “Neden bu hale geldiler? Bunu kullanamam!”

Şu anda sert bir eleştirmen gibi göründüğümü biliyorum ama bunun nedeni, bu serinin düşündürücü hikayeler ve hikayeler sunabileceğini BİLİYORUM. Bunu geçmiş bölümlerde zaten gördük ve bu yüzden bu şovu yüksek bir standartta tutuyorum. 3-8. bölümlerin hepsinde belirli bir güreşçinin söyleyeceği gibi “orta” bölümler vardı ve bazıları bundan daha kötüydü! Bu bölümlerin bitmesini bekleyemedim ve bu sevdiğim bir seri hakkında söylemek istediğim bir şey değil.

Sonra, gerçek anlamlı bölümlere geldiğimizde, keşke daha çok onlar gibi olabilseydik! Marnie’nin olduğu bölüm, Ash ve Leon’un Leon’un karakterine daha çok giren macerası gibi çok eğlenceliydi. Bunlar karakterleri göstermek ve finale doğru ilerlemek için harika bir iş çıkardılar ve keşke daha az dolgu ve daha fazlasına sahip olsaydık.

Tarikatın son bölümü kolayca en sinir bozucu olanlardan biriydi. Bu başka bir Project Mew göreviydi ve Goh hiç olmadığı kadar iğrençti. Gary ile olan rekabeti Ash’in onunla yaşadığı seviyeye yakın bile değil, çünkü esas olarak Gary bir pislikti ve o zamanlar ondan nefret ediyordunuz, ama şimdi pislik Goh! Mew’i elde etme hedefinde ona yardımcı olsa bile, Gary ile çalışma fikrine dayanamıyor. Bölümün “mesajı” da, kişiliğin “anı satmaya” çalışmak için 180’li yıllardan dolayı sonunda kayboldu.

Oh evet, ve Goh’un Pokemon’u yakalaması bu noktada temelde komik. Sadece kabul etmelisin.

Bu Pokemon Ultimate Journeys Bölüm 1 İncelemesinin biraz asık suratlı ve ekşi olduğunu biliyorum, ama bana öyle geldi. Pokemon’un bir “çocuk şovu” olduğunu biliyorum ama bu, çocukları himaye etmeniz gerektiği anlamına gelmez. Harika hikayelerden öğrenebilirler ve burada birkaç tane vardı. Ama sona ne kadar yakın olduğumuz düşünülürse, üç hikayeyi de destansı bir sonuca doğru hızlandıracağımızı düşünürdünüz ve bunu hiç anlamadık. Ve şimdi, bir sonraki parti için üç ay beklememiz ve daha iyi olmasını ummamız gerekiyor.

Gitmeden önce: