Bir film yapımcısı olarak Céline Sciamma, herkesin eşit olmadığı bilinen ilişkilerde bile eşitliğin var olabileceği dünyalar yaratıyor. 2019 yılında, bir sanatçı ile konusu arasındaki oyun alanını eşitlemeyi başardı. Yanan Bir Kadının Portresi, ve bunu yaparken son hafızanın en silinmez ekran aşklarından birini yarattı. Üç yıl sonra, Sciamma son filminde benzer bir şey yapmaya çalışır: minyon anne†
İncelikle, sessizce yürek burkan bir fantezi olan film, bir anne (Nina Meurisse) ile küçük kızı Nelly (Joséphine Sanz) arasındaki uçurumu kapatmaya cüret ediyor. Film başladığında, çift, kadının kalan eşyalarını temizlemek için Nelly’nin yakın zamanda ölen büyükannesinin evine birlikte yolculuk ediyor. Arabayla oraya giderken, Nelly arka koltuktan annesine sessizce atıştırmalıklar veriyor, ikisi bir dizi sessiz vuruş ve baş hareketiyle iletişim kuruyor.
Geldikten kısa bir süre sonra, Nelly’nin annesi evden ayrılır ve kızı ve kocasını (Stéphane Varupenne) zor işi onsuz bitirmeleri için bırakır. Nelly, zamanının çoğunu orada yakındaki ormanı keşfederek geçirir ve sonunda Marion (Gabrielle Sanz) adlı başka bir kız tarafından yapılan bir kaleye rastlar. İkili yaklaşık olarak aynı yaştadır ve çarpıcı biçimde benzer görünmektedir (onları oynayan aktörler, gerçek hayatta özellikle ikizlerdir) ve Marion’un evine kısa bir yolculuk, Nelly’nin yeni arkadaşının aslında annesinin bir versiyonu olduğunu keşfetmesine yol açar. takım elbise.
Sadece 72 dakika süren film, Nelly’nin annesinin genç haliyle tanışmasını sağlayan sihri açıklamak için asla durmaz. Filmi yöneten ve senaryosunu yazan Sciamma, bataklıkla ilgilenmiyor minyon anne gereksiz herhangi bir açıklama veya zorlama mantık duygusu ile aşağı. Bunun yerine, filmi ölçülü bir hızda anlatıyor ve Marion ve Nelly’nin oyun tarihlerini, onu annesine yaklaştırmanın bir yolu olarak kullanarak, basit hikayesini fazla karmaşık hale getirmekten kaçınıyor.
Film, süresi boyunca, Nelly’nin en sevdiklerini tam olarak anlamasını engelleyen dağınıklığı ve duvarları yavaş yavaş ortadan kaldırıyor. Filmdeki her sahne, Nelly’nin hem annesiyle hem de nefes kesici bir şekilde sevecen birkaç sohbet aracılığıyla babasıyla olan ilişkisini daha da güçlendirmeye ve derinleştirmeye hizmet ediyor. Film tarafından çekildi Yanan Bir Kadının Portresi görüntü yönetmeni Claire Mathon ve onun yumuşak, sıcak görünümü, Sciamma’nın senaryosunda mevcut olan hassasiyet ve empatiyi daha da güçlendiriyor.
Filmi tartışırken, Sciamma sık sık alıntı üzerinde bir etkisi olarak Hayao Miyazaki’nin çalışması minyon anneve Japon animatörün filmleri ile son filmi arasındaki bağlantı yadsınamaz. Miyazaki’nin birçok filmi gibi, minyon anne Bir çocuğun dünyasının, herhangi bir köşede veya duvardaki gölgelerin hareketlerinde sihrin bulunabileceği bir dünya olduğunu anlar. Bu sihri, yakındaki bir ormana yapılacak basit bir yolculuğun, bir ebeveyn ve çocukları arasındaki anlayış boşluğunu kapatma gücüne sahip olduğu, derin bir insan hikayesi anlatmak için kullanır.
minyon anne 22 Nisan Cuma günü sinemalarda.
