Geçtiğimiz günlerde özel Japon şirketi Astroscale, uzun yıllar boyunca Dünya’nın yörüngesinde sürüklenen uzay enkazlarının görüntülerini yayınladı. Bu görüntüler, Astroscale tarafından özellikle yörünge enkazlarının incelenmesi ve potansiyel olarak ortadan kaldırılması için geliştirilen ADRAS-J uydusu tarafından yalnızca 50 metre mesafeden çekildi.
Astroscale, 14 Haziran’da yayınlanan bir bildiride, ADRAS-J’nin 11’e 4 metrelik ayak izine güvenli ve kontrollü bir yaklaşımı tamamladığını söyledi. Yayın, bu görüntünün ADRAS-J tarafından üst aşamaya göre sabit bir pozisyonda tutulduğu sırada çekildiğini belirterek, uydunun yakın zamanda randevu operasyonlarından sonra hedefin ek görüntülerini almaya çalışacağını da sözlerine ekledi.
Resim, 2009 yılında Dünya gözlem uydusunu yörüngeye fırlatan terk edilmiş bir Japon roketinin kullanılmış üst aşamasını gösteriyor. Görüntüler, uzay nesnesinin zorlu uzay koşullarında uzun yıllar sürüklendikten sonraki durumunu kaydediyor. Bu kadar uzun süre yörüngede kalmasına rağmen roketin gövdesi nispeten hasarsız kaldı.
Astroscale-Japonya’dan Aktif Enkaz Temizleme’nin kısaltması olan ADRAS-J misyonu, bu yıl 18 Şubat’ta yörüngeye fırlatıldı. Nisan ayına gelindiğinde, 150 kilogramlık sonda, 2009 yılında GOSAT uydusunu yörüngeye fırlatan Japon H-2A roketinin üst aşamasıyla başarılı bir şekilde buluşmuştu. ADRAS-J tarafından toplanan veriler ve görüntüler, uzay enkazının durumunun değerlendirilmesine ve bunun olası yakalanması ve yörüngeden çıkarılmasına yönelik teknolojilerin geliştirilmesine yardımcı olacak.
Astroscale Japonya Başkanı Eddie Kato’nun da belirttiği gibi bu proje, uzay enkazı sorununu çözme ve gelecek nesiller için sürdürülebilir bir uzay ortamı yaratma konusunda önemli bir adımdır. ADRAS-J, roketle başarılı bir buluşmanın ardından görevin ikinci aşamasına geçecek; bu aşama, robotik bir kol kullanılarak roket gövdesinin kavranıp çıkarılmasını içerecek.
ADRAS-J, yörüngedeki enkazın yakın plan fotoğraflarını çeken ilk uzay aracı değil. 2003 yılında Hava Kuvvetleri Araştırma Laboratuvarı’nın XSS-10 uydusu, Delta II roketinin üst aşamasını görüntüledi. Ancak ADRAS-J’nin görevi, bir nesnenin etrafında hassas bir şekilde manevra yapması gerektiğinden daha karmaşıktı.
