Oyun kazandıran asteroit numune yakalama alıştırması

Kapsül, 1960’ların bilim kurgu filminden bir şeye benziyordu. Yerde, hafifçe eğimli, beyaz ısı kalkanı yer yer dökülmüş, uzaydan hızla gelip kayan bir yıldız gibi gökyüzünde hızla ilerledikten sonra nasıl bekleneceğine benziyordu. Görünüşüne rağmen, mini buzdolabı büyüklüğündeki nesne aslında Dünya yüzeyini hiç terk etmemişti.

Bunun yerine, Mayıs 2021’de asteroit Bennu’dan gemide tahminen yarım kilo bozulmamış asteroit malzemesiyle ayrıldığından beri uzayda seyreden NASA’nın OSIRIS-REx uzay aracına monte edilmiş örnek kapsülün bir kopyasıydı. Eğitim amacıyla mühendisler, kopya kapsülü, uzay aracının inşa edildiği Colorado, Littleton yakınlarındaki Lockheed Martin kampüsündeki bir alana yerleştirdiler.

NASA, Lockheed Martin ve Arizona Üniversitesi’nden OSIRIS-REx ekip üyeleri, kapsülü kurtarma provası yapmak için 27 ve 28 Haziran’da Littleton’da toplandılar. Gerçek olan, 24 Eylül’de Savunma Bakanlığı’nın Utah Test ve Eğitim Alanına inecek.

Tucson’daki Arizona Üniversitesi’nde gezegen bilimleri profesörü olan görev Baş Araştırmacısı Dante Lauretta, “Burada tam anlamıyla bir oyun alanındayız” dedi. “Gerçek şey için ortalığı karıştıracak ve pratik yapacak yerimiz var.”

Haziran tatbikatı için kurtarma ekibi üyeleri, kendilerini kapsül iniş alanına uçuracak dört helikopteri temsil eden tahta kazıkların yanında yerlerini aldılar.

Bir asteroitten toplanan 4,5 milyar yıllık malzemeyi taşıyan, paraşütle gökten düşen bir konteyneri yerden almak büyük bir olay. Bennu örneği, tüm Dünya yaşamında bulunan organik bileşikleri içerebilen ilkel materyal içerir. Bu malzeme, güneşin ve gezegenlerin güneş sistemi haline gelen dönen gaz ve toz bulutunda doğduğu bir zaman hakkında fikir verebilir. OSIRIS-REx misyonunun ana hedefi, organik moleküllerin evrimini güneş sistemi tarihi boyunca anlamaktır.

Bu tür bozulmamış asteroit malzemesi, yere düşen ve yüzeyde toplanan göktaşlarının aksine, Dünya’nın çevresinden korunduğu için araştırmacılar için değerlidir. Bu nedenle Colorado’daki ekip, kapsülün maruz kalabileceği her şeyden (toprak, hava, organik madde vb.)

Kapsülün etrafındaki çevresel koşulları belgelemenin bilim için kritik olacağını söyleyen Lauretta, “Bu şekilde, yaşamın kökeni için temel gibi görünen bir şey bulursak, hiç şüphemiz kalmayacak ve bunun bir bu belgelenmiş tarih nedeniyle kirletici.”

Herhangi bir ekip üyesi çevresel kanıt toplamak için kapsüle yaklaşmadan önce, Lockheed Martin’in güvenlik mühendisi Vicki Thiem, kapsülün ateşli inişinden soğumasını sağlamak için 24 Eylül’de yapacağı sıcaklığı ölçme provası yaptı. atmosfer.

Daha sonra güvenlik ekibi, kapsülün etrafındaki alanı, kapsülden yayılabilecek gazlar gibi olası tehlikelere karşı inceleme alıştırması yaptı. Kapsül emniyete alındıktan sonra, Lauretta ve ekibi araziyi incelediler ve numune almaları gereken yerde bir “uzaklaşma bölgesi” belirlemek için yere küçük kırmızı bayraklar diktiler.

Kapsül taşınmaya hazır olduğunda, iki kişi 100 kiloluk (45 kilo) kopyayı metal bir sandığa kaldırdı ve birden fazla teflon tabakasına ve bir muşambaya sardı. Daha sonra sandığı, gerçek hayatta bir helikoptere bağlanacak ve kapsülün açılacağı ve numune kutusunun çıkarılacağı bir hangarda kurulmuş temiz bir odaya uçurulacak bir kabloya sabitlenmiş bir kablo demetine sardılar. Numunenin Dünya’ya inişinden sonraki gün, teneke kutu ve kapsül, numunenin bakılacağı, saklanacağı ve küresel bilim insanlarına dağıtılacağı NASA’nın Houston’daki Johnson Uzay Merkezi’ne götürülecek.

OSIRIS-REx ekibinin, kapsülün bu sonbaharda ineceği Utah askeri eğitim alanında, her biri giderek daha gerçekçi koşullara sahip iki provası kaldı.