Korku zamanın başlangıcından beri insan kültürünün bir parçası olmuştur. hep anlattık korku, ölümlülük, hastalık ve varoluş mücadelesi hikayeleri, belki de gerçek hayatlarımızdaki varlıklarıyla baş etmenin bir yolu olarak. Tüm dünyası sizi ele geçirmeye çalışan bir mağara adamı (mağara insanı?) olduğunuzda, korkuyla bir bağlantı hissetmek kolaydır. Bu duygular sanki zaman ve kültür boyunca evrensel. Vampirler, kurt adamlar ve hortlaklar gibi canavarlar var. dünyanın her köşesi. Kolektif bilincimizin kaçınılmaz bir parçası gibi görünüyorlar.
Olduğu söyleniyor, kendime hiçbir zaman korku hayranı demedim. Aslında, hayatımın çoğu için tam tersini söylerdim. Korku filmlerinden aktif olarak kaçınmak için elimden geleni yaptım çünkü iyiyim, korkmaktan korkuyorum. Çocukken bile sadece reklamlar için Yüzük Ve Kin birçok uykusuz geceye neden oldu. Vücudumda cesur bir kemik olduğundan şüpheliyim. Ama benimle bağlantı kuran hikayelerin son birkaç yılına dönüp baktığımda, yazdığım hikayelerde bir trend fark ettim. Çok fazla korku var. Sanırım belki de gerçekten korkuyu seviyorum? Yetişkin hayatımın çoğunda bundan kaçınmama rağmen. Tüyler ürpertici, gizemli, hatta bazen hastalıklı olanı seviyorum (başımdan geçti gerçek bir suç aşaması en iyimiz gibi).
Korku, ilkel kertenkele beyinlerimizle diğer birçok türün yapamayacağı şekilde konuşur. Bağırsaklarımıza ulaşır ve bize günlük hayatımızı çevreleyen korku, trajedi ve kederi güvenli ve uzak bir şekilde deneyimlemenin bir yolunu sunar. Büyük ekrandaki şeyler bazılarımız için biraz fazla gerçek olabileceğinden, özellikle kitaplardaki korku. Seni sen yapan hikayeleri düşündüğünde hissetmek bir şey, korku listenin başında gelir. Her zaman keyifli olmayabilir ama Her zaman heyecan verici. Ve korku çizgi romanları? Hikaye anlatımının ve ürperti uyandıran titreşimlerin genişliği sonsuzdur. Kendini yeni ilan eden bir korku hayranı olarak, sizi bütün gece ayakta tutacak en iyi 13 tüyler ürpertici okumamın bir listesi burada.
–Nicole Gouxyazar Evcil Hayvan Peeves
