Uzayın jeopolitiği yeni bir şey değil. Soğuk Savaş rekabeti, Uzay Yarışını teşvik etti ve uzay, o zamandan beri ulusal rekabet kapsamında kaldı. Yüksek riskli ülkelerdeki insani yardım kuruluşlarına ve mülteci akışlarına yardımcı olmak için askeri karar alma sürecini desteklemek için GPS kontrolünden uydu tabanlı iletişime veya kesin görüntülere kadar, hükümetlerin dış uzayda neler olduğu konusunda açık ve mevcut bir çıkarı vardır. Daha yakın zamanlarda, uzay küresel güvenlikte bir savaş alanı olarak ortaya çıktı.
Ancak bu emsallere rağmen, son derece uzmanlaşmış şirketler uzayın jeopolitiğini giderek daha fazla şekillendiriyor. Birincisi, hükümetler uzayda hareket etmek için özel yeteneklere giderek daha fazla bağımlı olduklarından, uzay şirketleri benzeri görülmemiş bir düzeyde etkilemek Ulusal uzay operasyonlarında belirli ayrıntıların ve yeteneklerin geliştirilmesi üzerine. İlk kez, uzay üzerindeki stratejik rekabet, kamu sektörü kadar özel sektöre de dayanmaktadır. Ve bağımsız aktörler olarak New Space firmalarının çok daha önemli bir yeri var. mevcudiyet uzayda. Kendi özel ekipmanlarını fırlatarak, uzayda ve uzayda küresel güvenliğin uzun süredir anlaşılma biçimini değiştirdiler. Kısacası, uzay artık sadece hükümetlerle ilgili değil.
Eşitlere yakın mı?
Bu, New Space şirketlerinin hükümetleri uzaydan tamamen uzaklaştırdığı anlamına gelmez; uzaya yapılan kamu yatırımları hala özel yatırımlardan daha yüksek. Örneğin, 2008’den 2017’ye kadar devlet destekli finansman büyüdü %44 ve özel sektör uzay fırlatmalarında daha düşük bir paya sahipti. Beş yıl sonra, rakamlar oldukça benzer.
Ancak özel firmaların uzayda nasıl çalıştıklarının doğası da değişiyor. Uzayda uzmanlaşmış şirketler, Boeing, Lockheed Martin veya Raytheon gibi eski firmaların yaptığı gibi hükümet projelerini desteklemeye devam ediyor. Bununla birlikte, New Space firmaları hükümete göre daha yüksek bir özerklik ve karar verme düzeyi kazanmıştır.
1980’lerde uydu destekli uzaktan algılamada ticari pazar için hükümet projelerine sınırlı erişim vardı. Ancak, istihbarat topluluğu bir kez ihtiyaç yüksek çözünürlüklü görüntüler – örneğin, gezegendeki askeri kuvvetlerin hareketlerini izlemek için – hükümet kısıtlamaları yeni bir pazar bu ürünleri geliştirmek için uzmanlaşmış özel uzay şirketleri için.
New Space firmaları hizmet portföylerinde yüksek düzeyde uzmanlaşma sağladıkça, hükümetler ve özel firmalar arasındaki ilişki “ana müteahhitler” olmaktan çıkıp neredeyse eşit bir kamu-özel ortaklığı haline geldi. Daha önce NASA, “ne” ve “nasıl” yeteneklerinin geliştirilmesi gerektiğini tanımlamıştı; şimdi hükümet, hedefi (“ne”) ve üst düzey gereksinimleri tanımlarken, bunun nasıl yapılacağının ayrıntılarını sanayiye bırakıyor.
Sonuç olarak, hükümetler, uzayda uzmanlaşmış firmalara, yalnızca acil taleplere özel yanıtlar sağlamak için değil, aynı zamanda küresel stratejik rekabetin ön saflarında yer almalarına yardımcı olmak için giderek daha fazla güveniyor. Bu durum Avrupa BirliğiYeni başlayanlar için en az 1 milyar dolarlık CASSINI Uzay Yatırım Fonu ve Çin hükümetinin D60 2014 yılında uzay şirketlerine büyük özel yatırımları mümkün kılma kararı. O zamana kadar, Çin pazarı iki devlete ait işletmeyle (CASIC ve CASC) sınırlıydı. Ancak 2014’ten bu yana, uzay endüstrisi katlanarak büyüdü – bkz. Galaktik Enerji veya Uzay – mallarını üçüncü ülkelere ihraç ediyor. Dijital İpek YoluKuşak ve Yol Girişiminin bir parçası, özellikle Latin Amerika ve Karayipler ve Afrika’da veya MinoSpace olarak yabancı yetenekli işgücünü çekmek yapmak.
Bu döngü New Space firmaları için erdemli bir döngü haline geldi: Uzayda rekabetçi kalabilmek için hükümetler bazı hizmet ve ürünlerine bağımlı hale geldi. Eyaletler arası siyaset, uzay firmalarının daha büyük bir etkilemek hükümetlerin birbirleriyle rekabet etme şekillerinde.
kalabalık sınır
Uzay firmaları aynı zamanda uzayın jeopolitiğini sadece mevcudiyet, kendisi bir yenilik. Örneğin, Çin hükümeti belirtilmiş uzay istasyonunun StarLink uydularıyla karşılaştığında önleyici çarpışmadan kaçınma kontrolünü etkinleştirmek zorunda kaldığını söyledi. Ayrıca NASA, Uluslararası Uzay İstasyonu’ndan bir uzay yürüyüşünü erteledi. endişeler Özel ve kamu aktörleri tarafından üretilen enkazı ayırt etmek o kadar kolay olmasa da, uzay enkazı hakkında.
Uzayda özerk hareket eden New Space firmalarının yükselişi, şimdiye kadar ele alınmamış bazı jeopolitik boşluklara ışık tuttu. Özel sektör liderliğindeki bir uzay kapasitesinin terörist gruplar, organize suçlar veya diğer yasadışı aktörler tarafından “kaçırılması” durumunda demokratik ülkeler için doğabilecek riskleri bir düşünelim. Ya da insanların korunması ve refahı için hassas verileri yöneten bir uyduya yapılacak herhangi bir siber saldırıda hükümetler ve özel sektör arasında karşılıklı güven ihtiyacı.
Kamu ve özel paydaşlar arasında ortak kurallar olmadan, politika boşlukları devam edecektir. Basitçe söylemek gerekirse, bu firmaların uçuşa geçtiği eşi görülmemiş hız, mevcut çok taraflı forumların bu acil zorlukların üstesinden gelmek için gerekli mekanizmaları henüz yaratmadığı anlamına geliyor. Bu, demokratik ilkeleri destekleyen ülkeler için ilgi çekici olmalıdır, çünkü uzayın geleneksel zorluklarına ek olarak, özel firmaların daha büyük bir role sahip olduğu yeni sorunlar vardır ve bunların demokratik bir perspektiften ele alınması gerekir.
New Space şirketlerinin dış uzay üzerindeki küresel rekabeti yeniden şekillendirdiği kuşkusuz açıktır. Hükümetlerin diğer ülkelerle etkileşim ve rekabet etme biçimlerini etkiliyorlar ve ayrıca “havada” gerçekler yaratarak uzayda daha büyük, özerk bir varlığa sahipler.
Uzayda bu kadar çok aktör varken, aralarında ortak anlayış ve kurallar olmadan artık hareket edemeyiz. Artık Yeni Uzay çağını, küresel güvenlik etkilerini ve ister ülkeler ister özel şirketler olsun, bireysel ve gelişmekte olan oyuncuların ihtiyaç ve taleplerini ele almak için küresel çok paydaşlı diyaloglar kurmaya acil bir ihtiyaç var.
Hükümetler, siyasi temsilin özü olduğu için küresel normların karar vermesinde önemli bir rol oynamaya devam edecekler. Ancak, uzay işbirliğinin yeni çağı zaten burada; şimdi yeni normlar ve protokoller oluşturma zamanı.
