Gerçekten uzaylı yaratıklarla ilişki kurmak zordur çünkü onlar çok uzaylılardır. En iyi şekilde farkına varılanlar, onları insanlıktan farklı kılan ve dolayısıyla anlaşılması zor kılan farklı kültürlere, biyolojilere ve inanç sistemlerine sahiptir. Netflix filmindeki uzaylı Uzay adamı yakın tarihli bir örnek: kıvranan dokunaçları olan dev bir örümcek, rahatsız edici derecede insan ağzı, Paul Dano’nun sakinleştirici sesi ve zamanı doğrusal olmayan bir şekilde deneyimleme yeteneği. Ve yine de, bu tuhaf yaratık aynı zamanda çok bağ kurulabilir. Meraklı, anlayışlı ve stresi azaltmak için yaratıkların rahatlıklarına eğilimli; Elbette ürkütücü ama onu bir bakıma seviyorum. Ve tükenmiş bir astronot rolünde dikkat çekici derecede ölçülü Adam Sandler ile eşleştirildiğinde, onun varlığı üzücü ve dinlendirici bir bilim kurgu yaratıyor.
Johan Renck’in yönettiği ve romandan uyarlanan Bohemyalı Uzay Adamı Yazan: Jaroslav Kalfař, Uzay adamı Jakub (Sandler) adındaki Çek astronotu, Jüpiter’in yakınında bir yerde Chopra Bulutu adı verilen garip bir fenomeni keşfetmek için tek başına bir yolculuğa çıkıyor. Jakub’un konuşabileceği çok az kişi var; amiri Peter (Kunal Nayyar) işleri yolunda tutmak için her zaman kulağında ve 80’lerdeki gibi görünen bir cihaz sayesinde karısı Lenka (Carey Mulligan) ile görüntülü sohbet edebiliyor. Atari salonu kabini – ancak fiziksel olarak izole edilmiş durumda. Lenka ile yapılan görüşmeler giderek azaldıkça işler daha da kötüleşiyor. Bu, uzayın sessizliğinde tek başınıza düşünerek çok fazla zaman geçirmenize yol açar.
Ve sonra birdenbire artık yalnız değil. Çok erken bir tarihte uzay adamı, Jakub’a, sonunda Hanus (Dano) adını vereceği gizemli bir uzaylı katılır. Dev örümceğin insanlara karşı bir hayranlığı var ve tarihimizi, dilimizi ve geleneklerimizi öğrenmek için belirsiz bir süre harcadı. Ama özellikle Jakub’dan etkileniyor: Kendisi de yalnız bir kaşif olan Hanus, yalnız uzay adamına ilgi duyduğunu hissediyor. Ve Jakub, kocaman konuşan bir örümceğin normalde boş dünyasında aniden ortaya çıkmasının şokunu atlattıktan sonra ikisi hızla bağlantı kurar.
Hanus, Jakub’un düşüncelerine ve anılarına bakma yeteneğine sahip ve bunu geçmişini keşfetmek için kullanıyor, ancak çoğunlukla Lenka ile kötüleşen ilişkisini anlamak için. Bu biraz Lekesiz zihnin sonsuz güneş ışığıancak Hanus bir nevi terapist rolü üstleniyor: Kendi tarafsız bakış açısıyla, Jakub’un hayatındaki ayrıntıları kullanarak işlerin nasıl ve neden bu şekilde gittiğini anlıyor ve bulguları konusunda acımasızca dürüst olabiliyor. Uzay adamı sevimli ama tuhaf bir arkadaş hikayesi olarak başlıyor ama sonunda yalnızlığın ham bir keşfine ve kendi kişisel başarısızlıklarımızla yüzleşmeye dönüşüyor.
Filmin büyük bir kısmı küçük bir uzay gemisinin sınırları içinde iki karakterle geçtiğinden, performanslar filmin bu kadar iyi sonuç vermesinin büyük bir nedeni. Sandler ilk başta biraz tuhaf geliyor – bir bakıma Çek aksanı kullanıyor ama aynı zamanda hiç de öyle değil – ama burada kendisinin yeni bir yanını gösteriyor; bu, düpedüz aptallık ya da gergin sinirler değil. Hem zihinsel hem de fiziksel olarak mücadele eden birinin bitkin görünümüyle sessiz ve içine kapanık biri. Bu arada Dano, zaman zaman duygusal hale gelen yabancı bir bakış açısına sahip (örneğin ırkı suçluluk hissetmiyor) dönüşümlü olarak soğukkanlı ve sıcak. (Nutella’nın tadının kendi dünyasındaki larva lezzetine çok benzediği ortaya çıktı.) İkisi birbiriyle iyi anlaşıyor: Jakub gerçeği görmezden gelmek isterken Hanus gerçeği yüzeye çıkarmaktan kendini alamıyor.
Sonunda hikaye temel bilimkurgu gizemine geri dönüyor ve Uzay adamı klişe bir mutlu sona dönüşmeden, bu konuları doğal hissettirecek ve umut verici bir şekilde bitecek şekilde birbirine bağlama konusunda çok iyi bir iş çıkarıyor. Üzücü evet ama rahatlatıcı bir şekilde ve neredeyse konuşan bir örümceğe sarılma isteği uyandırıyor. Hanus asla buna yanaşmasa bile.
Uzay adamı şu anda Netflix’te yayınlanıyor.
