Çizgi roman hayranlarının Comic-Con’u var, motosiklet tutkunlarının Sturgis’i var, film fanatiğinin Cannes’ı ve motor kafalarının Goodwood’u var. Hobiniz veya ilginiz ne olursa olsun, muhtemelen onu kutlamak için yapılacaklar listenizde bir devasa etkinlik vardır.
Oyuncular için bu olay genellikle E3’tür – ya da en azından öyleydi. E3 teknik olarak bir ticaret fuarı olsa da, etkinlik yıllar içinde bir oyun kutlaması haline geldi: medya gelecek en büyük oyunlar hakkında haber yapmak için katılırken, hayranlar en yeni çıkanları öğrenmek ve benzer düşünen kişiler arasında yer almak için geliyor . Bunu sadece oyuncular için bir cennet olarak tanımlayabilirim. Ortalama bir insan başka nerede şans piyasaya sürülmeden önce yaklaşan Borderlands oynamak için? En sevdikleri Twitch yayıncısıyla bedenen tanışmak için mi? Ya da 13 Reasons Why’ın kadrosuna katıl?
Ancak Covid-19 pandemisi, çevrimiçi olarak yayınlanan konferanslarla yüz yüze bir gösteri olarak önceki biçiminin aksine, etkinliğin son yıllarda tamamen çevrimiçi hale geldiğini gördü. Bu haftanın başlarında, organizatör ESA, bir kez daha, bu yıl şahsen bir E3 olmayacağını doğruladı – aslında, dijital mi yoksa başka bir şekilde bir E3 olup olmayacağı belli değil.
Şu anda dünyanın öngörülemezliği göz önüne alındığında mantıklı, ancak bunun sadece bir Covid savunma önlemi olmadığını hissetmeye başlıyor. Bunun yerine, E3’ü yavaşça ve sessizce meraya çıkarmanın bir yolu gibi görünüyor. E3 ölmüş gibi görünüyor ve geçmesine üzülmeden edemiyorum.
Ait olunan yer
E3’e yalnızca bir kez gittim: E3 2019. Birçok oyuncu gibi, etkinlik de çocukluğumdan beri yapılacaklar listemdeydi ve hayal kırıklığına uğramadığını söylemekten memnuniyet duyuyorum. LA Kongre Merkezi’ndeki uğultu bulaşıcıydı ve olasılıklar neredeyse sonsuz görünüyordu. Yardım edemezsin ama içine sarılırsın. “İşte bu yüzden bu işi yapıyorum,” diye mırıldandım, dev stantlara girip her zaman hayran olduğum geliştiricileri bir anlığına yakalarken. Halo Infinite duyurulduğunda ağladığımı itiraf etmekten korkmuyorum.
Ama E3’ü özel hissettiren sadece haberlerin yarattığı adrenalin ya da saygın meslektaşlar arasında olmak değil, aidiyet duygusuydu: bunlar benim adamlarımdı. Gençler, bütün gün boyunca bekledikleri oyunu ellerine geçirdikten sonra heyecanla sersemliyorlar, uğuldayan çocukları için çantalar dolusu bedava ürün taşıyan ebeveynler, Kratos kılığına giren biri büyük boy bir çubuk kraker yiyor. Hayranlar bu yıllık hacı hak ediyor.
Ancak bu, taraftarların kutlamanın bir parçası olduğunu hissetmek için bizzat katılmaları gerektiği anlamına gelmiyor. Los Angeles’a gitmek herkesin erişimine açık değil ve pandemi, fiziksel konumu nedeniyle E3’ün her zaman çevrimiçi, dijital bir dünyada bir şekilde dokunulmaz hale geldiğini vurguladı. Geoff Keighley’nin her yerden yayın yapan Summer Game Fest’i sadece bunu vurguladı.
E3 ve Yaz Oyunu Festivali
Bununla birlikte, Summer Game Fest de E3’e kıyasla biraz ayrık hissediyor. E3’ün birkaç yoğun etkinlik ve konferans günü olduğu yerde, Summer Game Fest bunun yerine yayıncının bireysel konferansları için kapsamlı bir etkinlik olarak hareket eder. Bu, duyuruların daha yaygın olduğu anlamına gelir ve açıkçası, pek de öyle değil. hissetmek özellikle 2021’de bazı konferansların ya E3 2021 ya da Summer Game Fest başlığı altında ya da her ikisinin birden altında yer aldığı bir etkinlik gibi.
“Geliştirilmiş bir dijital deneyimle, E3 evde veya gösteride oyuncular için büyüleyici bir deneyim olabilir. Kısacası: E3’ün artık önce yüz yüze tanıtılmasına gerek yok.”
Bazıları E3’ü tercih etse de, özellikle bu belirsiz zamanlarda, Summer Game Fest’in kesinlikle daha erişilebilir olduğu inkar edilemez (bol miktarda reklam ve sponsorluk göz ardı edilirse). E3’ün öncelikle yüz yüze bir etkinlik olduğu ve konferansların yayınlandığı bir yerde, Summer Game Fest tamamen dijitaldir, konferansları küresel olarak yayınlar, ancak aynı zamanda hayranlara evde deneyebilecekleri indirilebilir veya yayınlanabilir demolar sunar ve oyun içi etkinlikler için yayıncılarla ekip kurar .
Burada anahtar olan ikincisidir. Yaz Oyunu Festivali Haydi Dünyanın dört bir yanındaki oyuncular, etkinlikle evlerinin rahatlığında etkileşime giriyor – bu, mevcut iklimde hiç bu kadar önemli olmamıştı. Buna karşılık, E3’ün son dijital teklifleri aynı kalibrede değildi, bu da artık hem ulusal hem de uluslararası seyahatin zorlu hale gelmesiyle birlikte giderek modası geçmiş hale geldiği anlamına geliyor.
E3’ün tekrar alakalı hale gelmesi için, en azından dijital biçiminde Keighley’nin etkinliğine daha çok benzemesi gerekir. E3 uygulaması ve sitesi, yalnızca bir program ve harita kılavuzundan daha fazlası olarak hareket etmeli, bunun yerine etkileşimli etkinlikler, yarışmalar ve hareket halindeyken her yerden konferans izleme olanağı sunmalıdır. İzleyiciyi içerikle gerçekten etkileşime geçmeye teşvik etmek için bazı ön izlemeler ve röportajlar bile içerebilir, bu da E3’ü yalnızca bir şov değil, etkileşimde bulunulması gereken bir marka haline getirir. Summer Game Fest’in zekice yaptığı şey, ister sosyal medya hashtag’leri, ister ünlü destekleri veya oyun içi etkinlikler aracılığıyla olsun, konferanslarını ve içeriğini birbirine bağlı hissettirmektir. Geoff Keighley, endüstrinin nabzını sıkıca tutuyor ve bunu gösteriyor.
Ancak Summer Game Fest’in (Kickoff Live gösterisini engelleyin) kişisel bir unsurunun yokluğu kesinlikle hissedilir ve E3’ün gerçekten parladığı yer burasıdır. Bunun nedeni, E3’ün her şeyden önce yüz yüze bir etkinlik olarak pazarlanması ve oyuncuların keşfetmesi için panayır benzeri bir bonanza sunmasıdır. Bu duygu dijital olarak tam olarak yakalanamıyor: Sizin kadar heyecanlı binlerce kişiyle bir salonda olma hissi. Bu unsur, E3’ün sadece bir parçası, ancak belki de çok fazla dayanıyordu. Konferanslar küresel olarak yayınlandığından ve oyuncular yayıncılar aracılığıyla evlerinde (sınırlı da olsa) demolara erişebildiğinden, E3 sağlam bir hibrit etkinliğin temeline sahiptir. Ancak Covid sonrası bir dünyada başarılı olmak için tüm paketin daha düzgün bir yay ile sarılması gerekiyor.
Belki de E3 bundan bir adım daha ileri gidebilir, kendi içinde bir oyun içi olay haline gelebilir veya (ve söylemekten nefret ediyorum) bir metaverse deneyimine dönüşebilir ve yüz yüze olaya erişemeyenlerin yerçekimini ve ölçeğini deneyimlemelerine izin verebilir. Evlerinden hiç çıkmadan konferans Animal Crossing’de E3’e katıldığınızı, bir kabine girdiğinizi ve yakında çıkacak bir Nintendo oyununun ön gösterimini izlediğinizi hayal edin. Günümüzde, olasılık alemlerinin dışında değil.
Gelişmiş bir dijital deneyim ile E3, evde veya gösteride oyuncular için büyüleyici bir deneyim olabilir. Kısacası: E3’ün artık önce şahsen tanıtılmasına gerek yok. Küresel erişim için dijital bir teklifle, ancak bunu ilk elden deneyimlemek isteyenler için bir sözleşmeyle hibrit bir modele odaklanarak, ESA bir kazanan olabilir. Bu, Summer Game Fest’in şu anda sunmadığı bir şeyi sunan bu yüz yüze unsurla, hayranların yüz yüze veya çevrimiçi olarak oyun oynamayı kutlamak için bir araya gelebileceği anlamına gelir.
Bununla birlikte, pandemi bittiğinde Summer Game Fest’in bu boşluğu doldurduğunu görebiliriz. Ve, E3 organizatörlerinin ESA’nın kaybettiği iyilik göz önüne alındığında (2019’da etkinlikte çalışanların kişisel bilgilerini sızdıran veri ihlalini hatırlıyor musunuz?), bu olası bir seçenek olabilir.
tabuttaki son çivi
E3 birkaç yıldır son ayaklarında, pandemi sadece tabutuna son çivi oldu.
Son yıllarda Sony, kendi etkinliklerine ev sahipliği yapmak için E3’ü atlamayı seçti ve E3 2020’nin iptalinin ardından, diğer yayıncılar da Yaz Oyunu festivaline katılarak veya tek başına katılarak aynı yolu izledi.
Çok mantıklı. Ne de olsa yayıncılar kendi konferanslarına ev sahipliği yapıyor – hatta bir Yaz Oyunu Festivali başlığı altında bile – mesajlaşmalarını kontrol etmelerine ve konferanslarını beğenilerine göre düzenlemelerine izin veriyor. Ama daha da önemlisi, büyük duyuruların biraz nefes almasına izin veriyor. Bu nedenle, hayranlar ve medya, belki de genel bir etkinlikten birkaç büyük duyuruya odaklanmak yerine, bir yayıncının konferansından önemli duyuruları seçebilirler.
Ancak bu, yayıncılara ve geliştiricilere fayda sağlarken, fırsat duygusunu bir şekilde sulandırdığını hissetmekten kendimi alamıyorum. E3, bir rollercoaster duyuruları ve oyun yılının bir ayağıdır, ancak bu duyuruları aylara yaymak, ilginin azalmasına ve ortalama bir kişi için takip etmesi zor konferanslara neden olabilir – özellikle Summer Game Fest’in aylar süren programı ile. Bir Summer Game Fest etkinliğinin ne olduğunu ve neyin olmadığını takip etmekte bile zorlandığımı biliyorum.
Nihayetinde, E3 sonunda son nefesini verirse, yerini alacak bir etkinliğe ihtiyacımız var: Oyunları birlikte kutlamak için bir etkinlik, İkisi de şahsen ve çevrimiçi. Oyuncuların Sturgis’lerine, Cannes’larına ve Comic-Con’larına ihtiyaçları var. Şu anda, Geoff Keighley, eğer isterse E3’ün halefini başlatmaya hazırlanıyor, ancak ESA’nın sonunda bir araya gelip hayranların hak ettiği modernize edilmiş E3’ü barındıracağı umuduna tutunmaktan kendimi alıkoyamıyorum.
