Uluslararası Uzay İstasyonunun sonu nihayet yaklaşıyor ve NASA, uzay istasyonunun emekliye ayrıldığını ilan ediyor. 2030’daki yörünge karakolu ve ertesi yılın başlarında çarpıcı bir yörüngeden çıkma.
Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez, Uluslararası Uzay İstasyonu bile. Yazı bir süredir duvarda duruyor ama NASA bunu bu haftanın başlarında resmileştirdi, duyuru ISS operasyonlarının 2030’a kadar süreceğini, ancak daha fazla sürmeyeceğini söyledi. Emekli olduktan sonra, uzay istasyonu kontrollü bir yeniden giriş yapacak ve Pasifik okyanusunun Point Nemo olarak bilinen uzak bir kısmına çarpacak. Bunların hepsi NASA’nın uzay istasyonu sorumluluklarını özel sektöre devretme ve bu süreçte çok fazla para biriktirme planının bir parçası.
NASA’nın ticari alan direktörü Phil McAlister, yaptığı açıklamada, “Özel sektör, NASA’nın yardımıyla, ticari düşük Dünya yörüngesi destinasyonlarını geliştirme ve işletme konusunda teknik ve finansal olarak yetenekli” dedi. “Uzayda güvenli, güvenilir ve uygun maliyetli destinasyonlar geliştirmelerine yardımcı olmak için öğrendiğimiz dersleri ve operasyon deneyimlerimizi özel sektörle paylaşmayı dört gözle bekliyoruz.”
Ayrıntılı bir geçişte bildiri Kongreye gönderilen NASA, ISS’nin yok olmasından sonraki yıl 1,3 milyar dolar ve 2033 yılına kadar yılda 1,8 milyar dolar tasarruf sağlamayı beklediğini söyledi. derin uzay”, rapora göre. Ancak görevi 2030’a uzatarak, NASA “bir başka üretken on yıllık araştırma ilerlemesini sürdürecek ve 2020’lerin sonlarında düşük Dünya yörüngesindeki yeteneklerin bir veya daha fazla ticari olarak sahip olunan ve işletilen varış noktasına sorunsuz bir şekilde geçişini sağlayacaktır.”
Harvard-Smithsonian Astrofizik Merkezi’nden bir astronom olan Jonathan McDowell, bir e-postada, yeni raporun Rusya gibi diğer ISS ortaklarının ISS’yi 2030’a kadar sürdürmeyi kabul edeceklerine dair iddiaları içermediği konusunda uyardı. daha erken,” diye açıkladı. Doğru tespit. Görünüşe göre Rusya, kanıtladığı gibi, çoktan kontrol etti tehditler ayrılmanın ve bozulan ISS varlıklarının durumu.
ISS, 2000 yılından beri yörüngede ve 22 yıllık tarihi boyunca ardı ardına astronotlara ev sahipliği yapıyor. Şimdiye kadar yapılmış en büyük yörünge karakolu; 15 farklı ülkeyi kapsayan çarpıcı bir işbirliği. Geçen yılın sonlarında Biden yönetimi sessizce Genişletilmiş istasyonun ömrü 2024’ten 2030’a kadar, ancak yeni raporun işaret ettiği gibi, bu görev uzantısı sonuncusunu temsil ediyor.
NASA, planında, bazı modülleri ayırmak ve bunları diğer uzay istasyonlarına eklemek için potansiyel bir strateji de dahil olmak üzere hizmetten çıkarma sürecini açıklıyor. 2030’da bir noktada, son mürettebat, şüphesiz duygusal ve tarihi bir anda ISS’den ayrılmak zorunda kalacak.
2031’in başlarında ve gemide kimse yokken, kontrolörler istasyonun irtifasını Dünya atmosferinin hemen üstüne düşürmek için iticiler kullanacak. ISS daha sonra atmosfere ölümcül dalışını yapacak ve ardından Point Nemo yakınlarındaki Güney Pasifik Okyanusunda Issız Bölge’ye (SPOUA) sıçrayan enkaz parçaları izleyecek. Bu nokta takma adı taşır “uzay aracı mezarlığıUzay ajanslarının son 50 yılda Rusya’nın Mir uzay istasyonu da dahil olmak üzere yüzlerce uzay parçasını yağmaladığı yer. Point Nemo, yerleşim alanlarının yakınında değil, en yakını 1.670 mil (2.690 km) uzaklıkta.
Kulağa basit geliyor, ancak gerekli hassasiyet derecesi biraz ekstra çalışma gerektirecektir. Buradaki zorluk, ISS’nin McDowell’in açıkladığı gibi, mevcut konumundan gerekli son düşük yörüngeye tek bir yanmada doğrudan seyahate izin verecek kadar büyük bir motorla donatılmamış olmasıdır. ISS operatörlerinin “son yanmadan önce yörüngesini aşamalı olarak düşürmesi” gerekecek. “Fakat onu çok fazla alçaltamazsınız, aksi takdirde sürüklenme (rüzgarlar) duruş kontrolünü kaybetmenize neden olur ve kuvvetler nedeniyle istasyon devrilmeye başlar.” McDowell, yörüngeyi indirmek için iki Rus İlerleme uzay aracının ve “sonra onu boşaltmak için üçüncü bir uzay aracının” kullanılmasını gerektirecek şekilde, son yanmayı yapmadan önce istasyonun yeterince indirilmesi gerekecek.
Gerçekten de ve NASA’nın raporunda açıkladığı gibi, istasyon “UUU’nun ve ziyaret araçlarının tahrik yeteneklerini kullanarak” yörüngeden çıkma manevralarını gerçekleştirecek, yani Progress ve muhtemelen Cygnus uzay aracı. Ardından, SPOUA’nın üzerinde “son hedef yer yolunu ve enkaz ayak izini hizalamak için manevralar gerçekleştirdikten sonra”, ISS operatörleri “ISS’ye yeniden giriş yakma işlemini gerçekleştirecek, ISS’yi mümkün olduğunca düşürmek ve güvenli atmosferik girişi sağlamak için son itici gücü sağlayacak, ” rapora göre.
ISS’nin sonu kesin olarak görünürken, NASA uzayda sürekli bir insan varlığını sürdürmek için özel sektöre yönelecek. Bu amaçla, NASA zaten tahsis edilmiş Fonlar Blue Origin, Nanoracks ve Northrop Grumman’a dağıtılarak, Ticari Düşük Dünya Hedefleri programının bir parçası olarak 415,6 milyon dolar. Ancak, bu firmalar tarafından inşa edilen uzay istasyonlarının zamanında hazır olmayacağı ve bir boşluk olacak ISS emekli oluncaya kadar sadece sekiz yıl sonra.
McDowell’in uyardığı gibi, diğer ISS ortakları 2030 uzatmasını taahhüt etmezse bu durum daha da kötüleşebilir. Çin gibi Rusya da önümüzdeki yıllarda kendi uzay istasyonunu inşa etmeyi planlıyor. Görünüşe göre bir devrin sonundayız. Açıkça söylemek gerekirse, böyle bir uluslararası işbirliği yakın zamanda gerçekleşmeyecek.
Daha: NASA’nın Yeni Megaroketinin Sunumu En Az Mart’a Kadar Ertelendi.
