12 Temmuz’da NASA’nın piyasaya sürülmüş Webb teleskobunun ilk görüntüleri. Şimdi, uzay ajansı bu görüntülerden gelen verileri seslere çevirerek, duymak teleskopun gördüğü kozmik harikalar.
Yakın-kızılötesi ve orta-kızılötesindeki Webb görüntüleri, insan gözünün göremediği dalga boylarını kapsar. Teleskopun görüntüleri, ham verilerden görebildiğimiz ışığa çevrilir, ayrıntılı bir süreç burada. Sonize edilmiş görüntüler, bu kızılötesi dalga boylarını alarak ve bunları ses perdeleriyle eşleştirerek bir adım daha ileri gider. Karina Bulutsusu’nun Kozmik Uçurumlarını, Güney Halka Bulutsusu’nu (hem yakın-kızılötesi hem de orta-kızılötesinde) ve suyun varlığını gösteren ötegezegen WASP-96b’nin atmosferinin tayfını betimliyorlar.
Bu sonifikasyonlar, kendi adlarıyla, görüntüdeki farklı kaynaklardan gelen verileri farklı seslere çevirir. Geniş gaz ve toz sütunlarını ve genç yıldızları betimleyen Karina Bulutsusu görüntüsü durumunda, daha parlak ışık, daha soluk kaynaklardan daha yüksek sesle yapılmıştır. Görüntüde ışık kaynağı ne kadar düşükse, sesin atanan frekansı o kadar düşüktü.
Webb teleskopu Aralık 2021’de fırlatıldı ve bir ay sonra uzaydaki gözlem noktasına – Dünya’dan yaklaşık bir milyon mil – ulaştı. Teleskop daha sonra cihazlarını devreye almak ve aynalarını hizalamak için aylar geçirdi, ancak şimdi tamamen çalışır durumda ve evrendeki en sönük ve en eski ışık kaynaklarından bazılarının dikkat çekici keskin görüntülerini alıyor.
NASA’da Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü’nde kıdemli bir eğitim ve sosyal yardım bilimcisi olan Quyen Hart, “Bu kompozisyonlar, Webb’in ilk verilerindeki ayrıntılı bilgileri deneyimlemek için farklı bir yol sağlıyor” dedi. serbest bırakmak.
G/O Media komisyon alabilir
Hart, “Yazılı açıklamaların görsel görüntülerin benzersiz çevirileri olmasına benzer şekilde, sonifikasyonlar da renk, parlaklık, yıldız konumları veya su emme imzaları gibi bilgileri ses olarak kodlayarak görsel görüntüleri çevirir” dedi.
Güney Halka Bulutsusu’nun sesi iki yönlüydü. Bulutsu, süpernova kalıntısının farklı özelliklerini vurgulayan hem yakın kızılötesi hem de orta kızılötesi ışıkta görüntülendi. Yakından dinlerseniz, orta kızılötesi ışığın yakın kızılötesi ışığa göre daha uzun dalga boylarına sahip olmasına karşılık gelen, orta kızılötesi görüntüden çevrilen sesin daha düşük olduğunu duyarsınız. Genel olarak, Güney Halkası sesi, Karina Bulutsusu sesinden biraz daha ürkütücü.
Gaz devinin atmosferinin bileşenlerini temsil eden veri noktalarının bir grafiği olan ötegezegen spektrumu –biraz geliyor düşen bir örs belirtmek için çizgi filmlerde kullanılan uzun slaytlar gibi. NASA ekibi, gezegenin atmosferinde H20-su imzasını taşıyan verilerdeki noktaları belirtmek için işaretler ekledi.
Webb görüntülerinin müzikal makyajı, NASA’nın sonifikasyonu Kahraman gökada kümesinin merkezindeki kara deliğin görüntüsü. Bu sesin, Webb ses manzaralarının kaprisli ve eterik titreşimlerinden çok daha uğursuz olduğunu göreceksiniz.
Perseus sesi de düzinelerce oktav kadar transpoze edildi – Perseus kara deliğini çevreleyen gazdaki dalgalanmaların gerçek sesi, yaklaşık 262 Hz olan orta C’nin yaklaşık 57 oktav altındadır.
Webb teleskopu, göz kamaştırıcı derin alanlardan belirli yıldız kümelerine kadar yeni hedefleri gözlemledikçe, bu seslendirilmiş görüntülerden daha fazlasını beklemeliyiz. Kozmosu deneyimlemenin başka bir yolu ve (çoğunlukla) kulakları yoran bir yol.
Devamı: Bir Kara Deliğin ‘Yankısının’ Sesini Duyun
