NASA deneyi yüksek yüklü ay tozuna ışık tutuyor

NASA, Artemis kampanyası kapsamında astronotları ay yüzeyine geri göndermeye hazırlanırken, araştırmacılar ay regolitini veya ay tozunu ve bunun potansiyel olarak zararlı etkilerini daha iyi anlamak için yakın zamanda yapılan bir yörünge altı uçuş testinden elde edilen verileri inceliyor. NASA ve Central Florida Üniversitesi tarafından ortaklaşa geliştirilen deney, bu aşındırıcı toz taneciklerinin astronotlarla, onların uzay kıyafetleriyle ve aydaki diğer ekipmanlarla nasıl etkileşime girdiğine ışık tutuyor.

Elektrostatik Regolith Etkileşim Deneyi (ERIE), 19 Aralık’ta Blue Origin’in New Shepard insansız roketiyle Batı Teksas’taki Fırlatma Alanı Bir’den fırlatılan 14 NASA destekli yükten biriydi. Uçuş testi sırasında ERIE, ajansın Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’ndeki araştırmacıların mikro yerçekiminde triboşarj veya sürtünme kaynaklı yükler üzerinde çalışmasına yardımcı olmak için veri topladı.

Ay, güneş rüzgarı ve güneşten gelen ultraviyole ışık gibi olaylarla oldukça yüklüdür. Bu koşullar altında, regolit taneleri ay araştırmacılarının ve onların ekipmanlarının ilgisini çeker; bunu, bir balonun bir kişinin kafasına sürtülmesiyle oluşan statik elektriğe benzer şekilde düşünün. Yeterli regolit, aletlerin aşırı ısınmasına veya istenildiği gibi çalışmamasına neden olabilir.

NASA’nın ERIE yükü içindeki triboelektrik sensör kartı bileşeni araştırmacısı Krystal Acosta, “Örneğin, bir astronot kıyafetine toz bulaşırsa ve onu yaşam alanına geri getirirseniz, bu toz yapışabilir ve kabinin etrafında uçabilir” dedi. “En büyük sorunlardan biri, Ay’da herhangi bir şeyi elektriksel olarak topraklamanın mümkün olmaması. Yani iniş yapan bir araç, gezici veya Ay’daki herhangi bir nesne bile kutupluluğa sahip olacak. Şu anda toz yükleme sorununa iyi bir çözüm yok. “

Bir Kennedy ekibi, New Shepard’da 351.248 fit yüksekliğe ulaşan ERIE yükünün içindeki triboelektrik sensör kartını tasarladı ve üretti. Bu uçuşun mikro yerçekimi aşamasında, regolit parçacıklarını simüle eden toz taneleri ERIE’deki sekiz yalıtkanla çarpışarak bir triboşarj oluşturdu. Elektrometre, mikro yerçekimi sırasında uygulanan bir elektrik alanından geçerken simüle edilmiş regolitin negatif ve pozitif yükünü ölçtü.

Elektrostatik Ortamlar ve Uzay Aracı Şarjı sorumlusu Jay Phillips, “Tozun yüklenmesine neyin neden olduğunu, nasıl hareket ettiğini ve sonunda nereye yerleştiğini bilmek istiyoruz. Tozun, yüzeyleri çizebilecek ve termal radyatörleri engelleyebilecek pürüzlü kenarları var” dedi. NASA Kennedy.

ERIE yükü, New Shepard kapsülünün yörünge altı uçuşu sırasında mikro yerçekiminde yaklaşık üç dakika geçirdi; bu uçuş, Teksas çölünde Dünya’ya güvenli bir şekilde geri inmeden önce yaklaşık 10 dakika sürdü. Etkileşimler bir kamera tarafından kaydedildi ve Philips ile ekibi verileri inceliyor.

Sonuçlar, ay yüzeyine yönelik gelecekteki görevler için başvuruları bilgilendirecek. Örneğin astronotlar, bir gezginin tekerlekleri üzerindeki triboelektrik sensörleri kullanarak araç ile ay yüzeyindeki regolit arasındaki pozitif ve negatif yükleri ölçebilir. Nihai hedef, görevler sırasında astronot kıyafetlerine ve elektronik eşyalara yapışmasını ve zarar vermesini önleyecek teknolojiler geliştirmektir.

Uçuş, NASA’nın Uzay Teknolojisi Misyon Direktörlüğü’nün bir parçası olan ve endüstri uçuş sağlayıcılarıyla uzay teknolojilerini hızlı bir şekilde sergileyen Uçuş Olanakları programı tarafından desteklendi.