Yılın en çok beklenen oyunum Monster Hunter Wilds’in yayınlanmasının zirvesindeyiz. Yıllardır, en sevdiğim oyunlardan birine bu takibi bekliyordum. Bir bağlam vermek için Monster Hunter World’e 300 saatten fazla döktüm.
İncelemeler şimdi canlı olarak, Monster Hunter Wilds çoğunlukla olumlu bir resepsiyon kazandı. Bununla birlikte, Windows Central’daki kendi Wilds incelememiz oyunun zorluk eksikliğini eleştirdi-birçok uzun süredir hayranlar için franchise’ın öncülüyle çelişen bir şey. Oyunu erken oynama ayrıcalığına sahip olduktan sonra, kendi düşüncelerimi, özellikle de bazı kontrpuanları paylaşmak istedim.
Azaltılmış zorluğun kıdemli oyuncular için bir kalkış gibi hissedebileceğini kabul etsem de, bunu genel bir pozitif olarak görüyorum. Oyunu yeni gelenler ve sıradan hayranlar için daha erişilebilir hale getiriyor, bu da franchise için her zamankinden daha fazla ana akım başarıya yol açabilecek bir şey. Bununla birlikte, Wilds ile kendi büyük hayal kırıklığım var.
Bu diziyi oynamanın ana yolum olan çok oyunculu deneyim, her zamanki gibi kıvrımlı ve tıknaz olmaya devam ediyor. 2025’te, bu modası geçmiş sistemler için Monster Hunter World’in başlatıldığı 2018’de yaptığımdan çok daha az sabrım var. Sonuç olarak, kendimi Wilds’e neredeyse zaman ayırdığımı görmüyorum ve bu çok heyecanlandığım bir oyun için gerçek bir düşüş.
Kooperatif deneyimi için daha yüksek umutlarım vardı
Ben de erken erişimi olan ortağımla Conster Hunter Wilds oynuyorum – oynamaya çalışıyordum. Dizide önceki oyunları birlikte oynadık ve Wilds’teki kooperatif deneyiminin daha akıcı olacağına dair umudum vardı. Kampanya modunda bir cutscene ile işiniz bittiğinde, kontrollerle kendinizle uğraşma ihtiyacını ortadan kaldırdıktan sonra, ‘bağlantı partinize’ otomatik olarak bir davet gönderme gibi bazı iyileştirmeler var. Ancak, davetiye deneyim çok daha az sezgiseldir.
Örneğin, ikimiz de bir canavarla ilk kez tanıştığımızda, cutscene’ini ayrı ayrı izledik (canavar ortaya çıkıyor, bu arada hala inanılmaz). Cutscene sona erdiğinde, eşimin oyunuma katılmasını beklerken savaşa atıldım.
Bu arada, davetiyeyi kabul etmek için menülerde gezinmek zorunda kaldılar, canavar onlara saldırmaya devam ederken, potansiyel olarak onları süreçten çıkardı. Kabul eder ettikleri anda, görevlerini terk etmek ve kampa geri taşınmaya zorlandılar, sonra bana yeniden katılmaya geri döndüler Benim misal.
Bu süreç, özellikle hızlı seyahat noktaları sınırlı olduğunda oyunun başlarında sinir bozucu. Neden hikayeyi paylaşılan bir örnekle birlikte deneyimleyemiyoruz? Neden Görev Konumuna yürüyemeyiz ve Cutscene’i yan yana izleyemiyoruz? Bunun yerine, Cutsenes aracılığıyla oturmak veya ayarlarla uğraşmaktan daha fazla zaman harcadık. Cutscenes artık atlanabilir ve otomatik invalitler eklenirken, süreç aşırı karmaşık ve ayrık kalır.
İşte nasıl oynadığına dair daha sıkı bir özet:
- Parti yukarı.
- Bir görev başlat.
- Aynı partide kalsanız da, oyun sizi ve eşinizi ayrı örneklere ayırır.
- Her oyuncu canavarı bulur ve cutscene izler.
- Cutscene sona erdiğinde, bir davet otomatik olarak parti üyelerine gönderilir.
- Davet, kamptan başlayarak ev sahibinin örneğini kabul eder ve yükler.
- Ayrı durumlarda canavarla mücadele eden herhangi bir ilerleme kaybolur.
- Daha da kötüsü, bir davetini kabul etmeye çalışırken canavar tarafından kesintiye uğrayabilirsiniz.
Çok oyunculu canavar avcısı geriye doğru gitti
Benim için en şaşırtıcı olan şey, Monster Hunter Rise ve Nesiller Ultimate’ın kooperatifi çok daha iyi ele alması. Nesiller içinde, cutscenes parti üyelerinizi eyleme entegre etti ve bu kesintilerden tamamen kaçındı.
Wilds, yıllarca süren oyuncu geri bildirimlerine rağmen, el odaklı başlıklarından ipuçlarını almak yerine kooperatif sistemini dünyadan taşıyor gibi görünüyor.
Dünya ve Wilds girişleri kuşkusuz, vahşi doğada daha iddialı hisseden “sinematik hikaye anlatımına” daha keskin bir odaklanmaya sahiptir. Ancak, bu odak geleneksel olarak oynanan bir franchise’da yanlış yerleştirilmiş hissediyor. Hikaye anlatımı sonucunda çok oyunculu deneyimin acı çekmesini istemiyorum.
Sanki Rise’nin arkasındaki taşınabilir ekip eğlence ve erişilebilirliğe öncelik vermiş gibi, ana ekibi sinematik gerçekçiliğe sabit kalıyor – bu da takdire şayan oyun sistemlerinde gereksiz karmaşıklığa yol açıyor.
Yeni avcıları karşılamak için geleneğinden ayrılmak
Olumlu bir kayda göre, oyunun dünyadan daha kolay olduğunu incelememize katılıyorum, inkar edilemez bir şekilde eğlenceli ve çene düşüren anlarla dolu. Zorluktaki değişim muhtemelen birçok yeni oyuncuyu avcı sıralarına getirecek, bu da seri için harika bir şey.
Bir yay ana olarak, yeni odak modunu ve açıkça işaretlenmiş canavar yaralanmalarına sıfırlama yeteneğini seviyorum. Bu yeni unsurlar avları daha yönetilebilir hale getiriyor ve ben ‘özellikle biraz el tutmayı umursamıyorum-özellikle de diğer birçok heyecan verici sürümle dolu bir yılda. Odak modu yetenekleri ve daha az eziyet ağır dişli ilerlemesi gibi akıcı mekanikler, oyunu deneyimli oyuncular için daha az zorlayıcı hissettirebilir, ancak en azından lansmanda daha fazla oyuncuyu katlamak için bir amaca hizmet ederler. Bu zorluk homurdanmaları, daha sonra bazı etli DLC ile de kolayca sabitlenebilir.
Çok oyunculu ile ilgili hayal kırıklıklarıma rağmen, Monster Hunter Wilds’in erişilebilirliği sayesinde en azından solo oyun perspektifinden dünyanın popülaritesini aşma potansiyeline sahip olduğuna gerçekten inanıyorum. Genel olarak, daha fazla insanın bunu ilk canavar avcı deneyimi olarak aldığını ve franchise’a daldığını görmekten heyecan duyuyorum.
Ancak, birine en başından beri arkadaşlarıyla oyuna atlayamayacaklarını söylemekten daha hızlı bir şey öldürmez. Bunun yerine, sonsuz bir menüde gezinmeli ve gerçekten birlikte oynayabilmeden önce cutscenes aracılığıyla oturmalıdırlar. Bu, bana göre, franchise’ın en büyük tökezleme bloğu gibi geliyor ve hayranlar olarak daha iyi sistemler için lobi yapmamız gerektiğini hissediyorum.
Monster Hunter World, ana cazibe dizisinin ilk molasıydı. Wilds, baştan sona basit bir kooperatif deneyimi olduğunda, bir adım geriye doğru hissediyor.
Belki de bu, gelecekteki güncellemelerde veya DLC’de ele alınacaktır, ancak çok oyunculu erişilebilirliğin zaten daha yüksek bir öncelik olmaması, özellikle de oyun arkadaşlarla en iyi deneyimli olduğunda sinir bozucudur.
Monster Hunter Wilds, yeni oyuncuları katlara davet eden bir dengeyi vurmak için takdire şayan bir girişimde bulunuyor, ancak kıvrımlı kooperatif sisteminin hala uzun bir yolu var. Bu nedenle, selefleriyle yaptığım gibi aynı miktarda (wo) insan saatini bu başlığa batıracağımdan emin değilim.
