Mars Reconnaissance Orbiter, Mars’ta önceden düşünülenden daha uzun süre akan su buldu

Caltech araştırmacıları, Mars Reconnaissance Orbiter’ı kullanarak yüzey suyunun 2 milyar yıl kadar kısa bir süre önce geride tuz mineralleri bıraktığını belirledi.

Mars, bir zamanlar milyarlarca yıl önce nehirler ve göletler ile dalgalandı ve mikrobiyal yaşam için potansiyel bir yaşam alanı sağladı. Gezegenin atmosferi zamanla inceldikçe, bu su buharlaştı ve NASA’nın Mars Keşif Yörünge Aracı’nın (MRO) bugün çalıştığı donmuş çöl dünyasını terk etti.

Genellikle Mars’ın suyunun yaklaşık 3 milyar yıl önce buharlaştığına inanılır. Ancak, MRO’nun son 15 yılda Mars’ta biriktirdiği verileri inceleyen iki bilim insanı, bu zaman çizelgesini önemli ölçüde azaltan kanıtlar buldu: Araştırmaları, Kızıl Gezegende 2 milyar ila 2,5 milyar yıl kadar yakın bir tarihte, yani su aktığı anlamına gelen sıvı su belirtileri ortaya koyuyor. orada önceki tahminlerden yaklaşık bir milyar yıl daha uzun.

Bulgular—yayınlandı AGÜ Gelişmeleri 27 Aralık 2021’de — manzara boyunca akan buzlu erimiş su buharlaştıkça geride kalan klorür tuzu birikintilerini merkezleyin.

Bazı vadi ağlarının şekli, son zamanlarda Mars’ta suyun akmış olabileceğini ima ederken, tuz birikintileri, sıvı suyun varlığını doğrulayan ilk mineral kanıtını sağlıyor. Keşif, Mars’ta oluşmuş olsaydı, mikrobiyal yaşamın ne kadar süre hayatta kalabileceği hakkında yeni soruları gündeme getiriyor. En azından Dünya’da suyun olduğu yerde hayat vardır.

Çalışmanın baş yazarı Ellen Leask, araştırmanın çoğunu Pasadena’daki Caltech’teki doktora çalışmasının bir parçası olarak gerçekleştirdi. O ve Caltech profesörü Bethany Ehlmann, Mars’ın güney yarımküresinin kil bakımından zengin dağlık alanlarındaki klorür tuzlarını haritalamak için Kompakt Keşif Görüntüleme Spektrometresi (CRISM) adlı MRO cihazından gelen verileri kullandılar – çarpma kraterleriyle dolu arazi. Bu kraterler, tuzları tarihlemenin bir anahtarıydı: Bir arazide ne kadar az krater varsa, o kadar genç. Bilim adamları, yüzeyin bir alanındaki kraterlerin sayısını sayarak yaşını tahmin edebilirler.

MRO, bu amaç için mükemmel olan iki kameraya sahiptir. Siyah-beyaz geniş açılı lensi ile Bağlam Kamerası, bilim adamlarının klorürlerin kapsamını haritalamasına yardımcı oluyor. Bilim adamları, yakınlaştırmak için Yüksek Çözünürlüklü Görüntüleme Bilim Deneyi (HiRISE) renkli kameraya yönelerek uzaydan bir Mars gezgini kadar küçük ayrıntıları görmelerini sağlıyor.

Dijital yükseklik haritaları oluşturmak için her iki kamerayı da kullanan Leask ve Ehlmann, tuzun birçoğunun, bir zamanlar sığ göletlere ev sahipliği yapan, hafif eğimli volkanik ovalardaki çöküntülerde olduğunu buldu. Bilim adamları ayrıca yakınlarda dolambaçlı, kuru kanallar buldular – bir zamanlar yüzey akışını (ara sıra buzun erimesinden veya permafrosttan) bu göletlere besleyen eski akışlar. Krater sayımı ve volkanik arazinin tepesindeki tuzların kanıtı, tortuları tarihlendirmelerine izin verdi.

CRISM’in müdür yardımcısı Ehlmann, “Muhteşem olan şey, on yılı aşkın bir süredir yüksek çözünürlüklü görüntü, stereo ve kızılötesi veriler sağlamanın ardından, MRO’nun nehir bağlantılı bu antik tuz havuzlarının doğası ve zamanlaması hakkında yeni keşifler yapmasıdır” dedi. araştırmacı. Ortak yazarı Leask, şu anda Johns Hopkins Üniversitesi’nin CRISM’i yöneten Uygulamalı Fizik Laboratuvarı’nda doktora sonrası araştırmacıdır.

Tuz mineralleri ilk olarak 14 yıl önce NASA’nın 2001 yılında fırlatılan Mars Odyssey yörünge aracı tarafından keşfedildi. Odyssey’den daha yüksek çözünürlüklü araçlara sahip olan MRO, 2005 yılında fırlatıldı ve o zamandan beri Mars’ın diğer birçok özelliğinin yanı sıra tuzlar üzerinde çalışıyor. . Her ikisi de NASA’nın Güney Kaliforniya’daki Jet Propulsion Laboratuvarı tarafından yönetiliyor.

JPL’de misyonun proje bilimcisi yardımcısı Leslie Tamppari, “MRO’nun değerinin bir kısmı, gezegen hakkındaki görüşümüzün zaman içinde daha ayrıntılı hale gelmeye devam etmesidir” dedi. “Enstrümanlarımızla gezegenin haritasını ne kadar çok çıkarırsak, tarihini o kadar iyi anlayabiliriz.”