Filmlerde kamera operatörü olarak görev yapan Lou Barlia, Aşk hikayesi, Son istek, çeneler ve büyük soğuk ile Brighton Sahili Anıları, Çelik Manolyalar ve Frankie ve Johnny, öldü. 92 yaşındaydı.
Ailesi, Barlia’nın mezotelyoma ile kısa bir savaşın ardından 25 Haziran’da Las Vegas’taki evinde öldüğünü duyurdu.
Barlia, kırk yıllık kariyerinde ayrıca bir vizörden baktı. Sırpça (1973), İkinci Caddenin Tutsağı (1975), Sonraki Durak, Greenwich Köyü (1976), tokat atışı (1977), evlenmemiş bir kadın (1978), Laura Mars’ın Gözleri (1978), Süpermen (1978), Gloria (1980), Bay anne (1983), tesadüfi turist (1988), hudson şahin (1991) ve Bruno (2000), diğer birçok film arasında.
Emekli olduğu 2000 yılında, Operasyon Kameramanları Derneği’nden ömür boyu başarı ödülü aldı.
New York’ta doğup büyüyen Barlia, fotoğrafçılıkla olan aşk ilişkisine, babasının şehirdeki tren raylarında bulduğu bir kamerayı eve getirdiği ilk gençlik yıllarında başladı.
New York’taki Endüstriyel Sanat Okulu’nda okudu ve Kore Savaşı sırasında ABD Ordusu muharebe kameramanı olarak görev yaptı ve bu arada Bronz Yıldız ve diğer alıntıları aldı.
Barlia, Arthur Hiller’s ile ilk büyük filmini çekmeden önce 1950’lerde reklamlarda, belgesellerde ve TV şovlarında iş buldu. Aşk hikayesi (1970).
Ailesi, Barlia’nın fotoğrafçılık, kameralar, arabalar, uçma (lisanslı ve enstrüman onaylı), fitness ve teknik aletlere olan ilgisini hiçbir zaman kaybetmediğini belirtti.
Hayatta kalanlar arasında oğulları Kevin ve David; eşleri Daniela ve Karleen; ve torunları Michele, Nicole ve Bodie.
