LG Gram Style incelemesi: güzel bir karmaşa

Bu noktada, bir LG Gram satın almak isteyenlerin tam olarak ne aldıklarını bildiklerini hissediyorum. Gram seyahat etmek için yapılır. İnanılmaz derecede hafifler (eskiden bir kilogram veya yaklaşık 2,2 pound ağırlığındaydılar, dolayısıyla lakap) ve harika pil ömürleri var – ve bunların çoğu da bu.

LG Gram Style, bu denkleme yeni bir faktör ekliyor ve tam da adında var. Bu yılın başlarında CES’te Gram Style’ı ilk gördüğümde, bunun 2023’ün en güzel dizüstü bilgisayarı olabileceğini tahmin etmiştim. HP Spectre istisnası dışında (adil olmak gerekirse, tamamen farklı bir hava), piyasada bu kadar havalı görünen bir bilgisayar yok. Ve güncel bir liste ile ucuz bir dizüstü bilgisayar olmasa da fiyatı 1.699$daha büyük Gramlar gittikçe ekonomiktir.

Bu, onu satın almanız gerektiği anlamına gelmez – muhtemelen almamanız için en az bir talihsiz neden vardır, buna değineceğim – ama yine de onu etrafta taşıyacak birini biraz kıskanıyorum.

Style’ın benzersiz estetiğinin en önemli parçası, onu kullanırken gerçekten görmediğiniz bir şey: kapak. Önden bakıldığında beyaz olan ancak aydınlatmaya ve görüş açısına bağlı olarak maviden turuncuya ve pembeye kadar her yerde görünebilen yanardöner bir yüzeyle kaplanmıştır. Yine de, efekt gösterişli veya iğrenç değil; Yoldan geçen biri, sadece pembemsi veya turuncumsu (üzgünüm, renkler konusunda pek iyi değilim) bir dizüstü bilgisayara bakmadıklarını bilmeyebilir.

Bu eşsiz görünüme sahip olan sadece kapak değil, avuç içi dayanağı da öyle. Aslında Gram Style, klavye destesinin alt bölümünün, belirgin bir dokunmatik yüzeyi olmayan kesintisiz bir cam parçası olmasıyla geçen yılki Dell XPS 13 Plus’ın izini sürüyor. Elbette bir dokunmatik yüzey var, ancak nerede olduğunu bilmeniz gerekiyor. Tıkladığınızda (ya da benim yaklaşık 3.000 kez yaptığım gibi yanlışlıkla avucunuzla fırçaladığınızda), sol ve sağ sınırlarını belirlemek için birkaç saniyeliğine bazı LED’ler açılır. LG, Gram’a arkadan aydınlatmalı bir klavye koyabilirse, bu güzel ışık şeritlerinin neden kalıcı bir şey olamayacağından emin değilim, ama yine de.

Gerçek Gram modasında, Stil de oldukça hafiftir. 2,76 libre (yani, teknik olarak bir kilogramdan fazla), birkaç 13 inçlik ultrabooktan daha hafif ve 15 inç MacBook Air’den belirgin şekilde daha hafif. 16 inçlik bir dizüstü bilgisayar için kesinlikle etkileyici. Bulacaksın bazı daha ince ve daha hafif seçenekler var (çoğu diğer Gram modelleri olacak), ancak bu, kategori için alabileceğiniz en hafif modele yakın. Söylemeye gerek yok, onu yanımda taşımayı seviyordum ve bunu bir kolum ve diğer şeyler üstüne yığılmış haldeyken hiç sorun yaşamadım.

Yapı, sırayla, genellikle bu fiyata aldığınızdan biraz daha zayıf. Klavye destesinde ve ekranda biraz esneklik var. Çerçeveler de oldukça görünür bir şekilde plastik, ki ben Gerçekten 2023 yılında görmeyi sevmiyorum. Bu da başka bir standart LG Gram olayı; bu şasiler çoğu zaman en sağlamları değildir ve bu, ağırlık azaltmalarının büyük bir yoludur.

Gram’ın kasası hakkında sevdiğim diğer şeyler:

• Ses, hoş bir surround kalitesiyle, bu kadar ince bir dizüstü bilgisayar için şaşırtıcı derecede iyi. Billie Eilish’in “Ne İçin Yapıldım?” son zamanlarda ve bu konuşmacılar, sesinin nefes kesici niteliklerini çok iyi aktarıyor.
• Ekran 16:10 3200 x 2000 piksel 120Hz OLED’dir ve muazzamdır. Sunduğu detaylar oldukça keskin. Parlaklık fazlasıyla yeterli. Biraz parlama var ama önemli değil. OLED’lerde her zaman olduğu gibi koyu siyahları seviyorum.
• Bağlantı noktası seçimi, iki USB-C (biri şarj için kullanılır), bir kulaklık jakı, bir USB-A ve bir microSD içerir. Bu, 16 inçlik bir dizüstü bilgisayar için biraz seyrek, ancak dilenciler günümüzün ince ve hafif alanında seçici olamazlar.
• BEN Aşk Gram klavyeler, buna dahildir. O kadar çok seyahat ve o kadar sağlam bir tıklama var ki, üzerine yazmak diğer dizüstü bilgisayarlardan çok mekanik klavyemde yazmak gibi geliyor.

Ciddi olarak tartışmamız gereken bir konu var. Bu dokunmatik yüzey.

Dokunsal bir dokunmatik yüzey yapmanın mümkün olduğunu biliyorum çünkü Apple bunu yıllardır yapıyor. Ancak, Windows alanında denenen bu gerçekten korkunç olanlarla karşılaşmaya devam ediyorum ve ne yazık ki, Stil’in görünmez olanı bir istisna değil. Bu iyi değil. Avuç içlerini iyi reddetmiyor ve yazarken elim hafifçe fırçalarsa yanıyor. Tıklama çok fazla güç gerektirir. Oldukça sert vurduğumda bile, tıklama denemelerimin kabaca yüzde 40 oranında gerçekleşmediğini tahmin ediyorum. Bu, özellikle cihazı düz olmayan bir yüzeyde kullanıyorsanız geçerlidir; kucağımda kullanmaya çalıştığımda, yanlış tıklamalar kaydedip gerçek tıklamaları kaçırdığımda, her şey karıştı. Dell’in XPS 13 Plus’ındaki görünmez dokunmatik yüzey kötüydü ama o kadar da kötü değildi.

Bu, LG’nin gelecekte geliştirebileceğini umduğum bir şey, ancak şu an için bu bilgisayar için bir başlangıç ​​değil.

Style, 12 çekirdekli Core i7-1360P tarafından desteklenmektedir. (Bizim modelimizde ayrıca 32 GB RAM ve 1 TB depolama alanı vardı.) Teorik olarak oldukça hızlı olmalı, ancak bu ince gövdede bazı soğutma sorunlarıyla karşı karşıya olduğu açık. Yalnızca birkaç Chrome sekmesi kullanırken bile, klavye sürekli olarak kızarmıştı. Premiere Pro’daki daha ağır işler sırasında, CPU genellikle 90’ların ortalarına (Celsius) giriyordu.

Style’ın performansı, ofis işleri için tek başına kullanıldığında tamamen iyiydi. Ancak onu harici bir monitöre bağladığımda ve yaklaşık 10 Chrome sekmesi çalıştırdığımda, her şeyin çalkalandığını söyleyebilirim. Aç-kapa fanlar ve bobin vızıltısı duydum. Performans, rahatsız edici olmayan ancak farkedilebilir bir dereceye kadar biraz gecikti.

The Style, Premiere Pro için PugetBench’te 184 puan aldı ve dışa aktarma testimizi yedi dakika 29 saniyede tamamladı. Bu, video düzenleme odaklı bir dizüstü bilgisayar olmasa da, ultra taşınabilir kategoride bile olağanüstü puanlar değil.

Oyun sonuçları için 26 fps gördüm Tomb Raider’ın Gölgesi11 fps Ufuk Sıfır Şafakve 12 fps Kırmızı Ölü Kefaret 2 (tümü en yüksek grafik ön ayarında ve 1920 x 1200 çözünürlükte). Bunlar temelde, bu işlemcinin 12. Nesil versiyonu ile Gram 17’de gördüğümüz puanların aynısı. Söylemeye gerek yok, bu, AAA oyunları veya gerçekten herhangi bir işlemci yoğun çalışma için ideal satın alma işleminiz değil.

İşte madalyonun diğer yüzü: pil ömrü harikaydı. Diğer yorumcuların Style’ın pil ömründen şikayet ettiğini biliyorum, ancak benim ünitem övgüye değer bir iş çıkardı. Tek bir şarjla sürekli olarak sekiz saatten fazla zaman geçirdim (ekran yarı parlaklıkta ve Pil Tasarrufu ayarı açıkken). Bu, P serisi bir makinede gördüğüm en iyi pil ömürlerinden biri (özellikle iş yüküm söz konusu olduğunda) ve daha fazla Windows ultra taşınabilir cihazının bu sekiz saatlik sınıra ulaştığını görmek isterim.

Bununla birlikte, Gram’ın içinde 80Wh’lik büyük bir batarya olduğunu belirtmeliyim, bu da bu rakamı biraz daha az etkileyici kılıyor. Bu davulu asırlardır çalıyorum, ancak arkadakiler için tekrarlayacağım: Kullanılabilir pil ömrünü uzatmak için bir dizüstü bilgisayara P serisi bir çip koymak ve performansını gülünç bir dereceye kadar düşürmek hiç mantıklı değil ve şirketlerin neden bu düşük voltajlı / uzun pil ömrü durumları için U serisi işlemcileri kullanmadıklarını bilmiyorum.

LG Gram Style, hem ilginç bir deney hem de komik bir şekilde pratik olmayan bir satın alma. LG’yi bu cihazı tasarlarken ortaya koyduğu yaratıcılık için takdir etmeliyim ve gerçekten olağanüstü özelliklerin bir kombinasyonuna sahip. Ekran, ses, klavye ve genel kasa (ne yazık ki çerçeveler bir yana), bu yıl test ettiğim en iyiler arasında.

Ne yazık ki dokunmatik yüzey, daha düşük güçlü işlemciye aldırış etmeyenlere bile hevesle önermemi engelliyor. Bu bir faktördür, ancak birçok kişinin bu dizüstü bilgisayarın geri kalan özelliklerine erişmesinin birincil yolu budur ve gerçekten zarif görünse de şu anda kullanımı eğlenceli değildir. Söylemesi bana ne kadar acı verse de, çoğu insanın normal bir eski Gram ile daha iyi bir deneyim yaşayacağını düşünüyorum.