Bana dijital uğraşların saf olabileceğini hatırlatan günlük, 5 harfli bir kelime kaçışı olan Wordle’ı seviyorum. Kaldırımda takılıp çamura düşene ve Lewdle denen bir şey olarak ortaya çıkana kadar.
Wordle oynamaya başladığım andan itibaren, bunun mahkum olduğunu biliyordum. Nasıl günde bir kez kalabilir? İngiltere’deki programcı, gişe rekorları kıran diğer çevrimiçi trendlerin amansız çağrısını duyacak ve bölgeyi düzinelerce farklı Wordle varyasyonuyla dolduracak mıydı?
Bu olmadı, ancak Game of Thrones’daki Duvar gibi, bariyer göründüğü kadar aşılmaz değil. Apple tarafından çabucak kaldırılan uygulama klonları tarafından saldırıya uğradı – ve şimdi bir White Walker Dragon, Lewdle adlı bir şeyle Duvar’ı ihlal etti.
Gerçek Wordle gibi, LEWDLE de günde bir oyun oynamanıza ve ızgaralarınızı twitter üzerinden paylaşmanıza izin verir. Umarız bunu oynarken, bizim yaptığımız kadar eğlenmişsinizdir. Zevk almak. https://t.co/SqcmM1YKky19 Ocak 2022
Evet, düşündüğün şey bu. Beş harfli kelimeler de kullanan, madalyonun diğer tarafında bir çevrimiçi nakavt. Ancak, onlar şunlar beş harfli kelimeler.
“Yüzler” ve hatta “Ölüm” yerine, yanıtların hepsi yaramaz terimler, burada tekrarlamayı reddettiğim kelimeler. Wordle, tamamen beyaz bir arka plana karşı beşe altı bir ızgaradır; Temaya uygun olarak, Lewdle karanlık modda.
Lewdle, eski PC Gamer Baş Editörü ve şu anda Rogue One ve The Book of Eli gibi hitler için saygın bir senarist olan Gary Whitta’nın beynidir. Whitta, son birkaç günü, Microsoft’un Activision Blizzard’ın satın alınmasına rakip olacak bir duyuru olarak büyük açıklamayı abartarak geçirdi.
O değil.
İyi bir şeyle dalga geçmek
Whitta’ya Twitter’da verdiğim yanıt basitti “GaryEksik olan tek şey onaylamayan bir bakışla bir GIF idi.
Yaratıcı dürtüyü destekliyorum ve Lewdle’ın Wordle’ın meteorik popülaritesine bir tür övgü olduğunu biliyorum ama aynı zamanda bir ahududu.
Wordle’ın güzelliği sadece sadeliği ya da biraz asilzade, belli belirsiz Avrupalı havasında değil. Güzel olan şu ki, hepimiz oyunun sevincini paylaşabiliyoruz ve aile ve arkadaşlarla günün kelime sonucunu tartışabiliyoruz (hepinizin anladığını varsayarak). Bu, şu anda parçalanmış toplumumuzu bir araya getirmek için ihtiyacımız olan türden bir şey. Birlikte Wordle oynayabilenler (tamam, gerçekten ayrı) birlikte çalışabilir, birlikte yaşayabilir, geçinebilir.
Müstehcen sonuçlar kolayca paylaşabileceğim sonuçlar değil. Ayrıca, kirli (açıkça okuyun) sonuca ulaşmak için düzinelerce yasadışı beş kelimelik permütasyonlar arasında sürünerek beş ila on dakika harcamak zorunda olduğum bir oyun oynamak istemiyorum.
Biliyorum, hepsi müstehcen eğlenceli, ama neden Wordle’ün şöhretinin sırtına binmek zorunda (oh, bunu neden söyledim?)
Aslında, nedenini biliyorum. Hepimiz bir akımın kölesiyiz ve tüm başarısına rağmen Whitta, senden ya da benden farklı değil. Wordle basit bir kelime oyunundan daha fazlası, kültürel bir fenomen ve bir mem. Her mem, otomatik olarak, o orijinal temanın kaçınılmaz varyasyonları olan daha fazla mem üretir.
Lewdle, “ya olsaydı” düşüncesinin prizması aracılığıyla Wordle’dır. Bu, basit bir bulmaca fikrini doğal bir sonuca iten, daha aşırı bir kelime oyunundan kaçış alıştırmasıdır.
Bu Wordle Blue.
Siz bunu okuduğunuzda, Whitta kısa ve öz bir Wordle mektubu almış olabilir – dua ediyorum ki sadece beş harfli kelimeler içeriyor – Lewdle’ı yıkmalarını talep ediyor.
O zamana kadar bundan mutlu olmak zorunda değilim ve asla Lewdle oynamak zorunda değilim.
