Araştırmacılar, Kuzey Kutbu yakınlarında yaşayan dev süngerlerden oluşan geniş bir bahçe keşfettiler. gibi görünebilir soğuk, karanlık derinliklerde hiçbir şey hayatta kalamaz Ama bu gözenekli hayvanlar eşsiz bir besin kaynağı buldular: uzun zaman önce ölmüş deniz komşularının bedenleri.
Almanya’daki Max Planck Deniz Mikrobiyolojisi Enstitüsü’nden bir bilim insanı ekibi, çalışmalarını yayınladı. bulgular Nature Communications’daki süngerler üzerinde. Süngerler, Kuzey Kutbu’ndan birkaç yüz kilometre uzakta, okyanus derinliğinde yaklaşık 0,3 ila 0,5 mil (500 ila 800 metre) arasında bulundu. Sünger bahçeleri, soyu tükenmiş volkanlardan oluşan Langseth Sırtı adı verilen bir sualtı sıradağlarının tepesindeydi.
Max Planck Enstitüsü’nde çalışmanın ilk yazarı ve sünger uzmanı Teresa Morganti bir e-postada, “Bu alan kalıcı olarak buzla kaplı, su sütunundaki besinler ve yiyecekler derin deniz yaşam formlarını zar zor sürdürebiliyor” dedi.
Süngerler, her tür deniz ortamında yaşayabilen basit organizmalardır ve okyanus yaşamının en yaygın biçimlerinden biridir. Çoğu sünger Filtre besleyicileri: Su içlerinden geçerken, yemek için planktonları, bakterileri ve diğer maddeleri zorlarlar. Ancak, buzullarla kaplı okyanus, birçok yaşam biçimini sürdürmek için çok aşırı olduğu için, kaçınılmaz olan Kuzey Kutbu’nda yaşayan bu süngerler için olağan besin kaynakları çok azdır. Bilim adamları ekibi süngerleri ilk keşfettiklerinde, tam olarak neyle beslendiklerinden emin değildiler, bu yüzden analiz etmek için numuneleri laboratuvarlarına geri götürdüler.
Ortalama olarak 300 yaşında olan bu süngerlerin, kendilerine sunulanla yetindiği ortaya çıktı: yani, ekosistemin binlerce yıl önce aktif yanardağlarda gelişen uzun zaman önce ölmüş cesetleri. Langseth yanardağları aktifken, tüp solucanları etraflarında koloniler oluşturdular. havalandırmalardan kaçan kükürtle beslenmek. Araştırmacılar süngerler arasında uzun süredir devam eden tüp kolonilerinin izlerini gözlemledi, ancak yaşayan koloniler yok. Bunun yerine, süngerlerin solucanlardan gelen eski organik maddeyi besin olarak kullandığını ve böylece yiyeceğin kıt olduğu bir yerde gelişmelerini sağladıklarını anlayabildiler.
“Bu keşiflerle ilgili yeni ve heyecan verici olan şey, hiçbir zaman [been] Bundan önce gözlemlenen, buzla kaplı Arktik derin denizi gibi besin açısından en fakir ortamlarda, böyle zengin bir topluluk gelişebilir, ”dedi Morganti. “Süngerlerin soyu tükenmiş bir topluluktan gelen zararlı materyallere dayanan bir ekosistem oluşturması, faydalı bakteri ortaklarını nasıl seçebilmeleri şaşırtıcı.”
İklim değişikliği sayesinde, Kuzey Kutbu hızla ısınıyor, bu da tüm dünyada sonuçlar doğuracak ve muhtemelen süngerlerin yaşam alanlarında değişikliklere neden olabilir. Keşif gezisinin baş bilimcisi ve keşif ekibinin başkanı Antje Boetius, “Deniz buzu geri çekilmesiyle, alglerin büyümesi için daha fazla ışığa sahip olacağız, ancak eriyen deniz buzu yüzeyi tazeliyor ve tabakalaşmayı artırıyor, böylece besinleri tüketiyor.” Max Planck Enstitüsü’ndeki Derin Deniz Ekolojisi ve Teknolojisi Araştırma Grubu, bir e-postada söyledi.
Boetius, Orta Arktik’te, okyanusun buzla kaplı olması nedeniyle daha önce gereksiz kabul edilen korunan deniz alanlarının eksikliğine dikkat çekti. Uzun vadede, giderek daha fazla deniz buzu olmayan Kuzey Kutbu, balıkçılık gibi koruma eksikliğinin bir sorun haline gelebileceği anlamına geliyor. Nakliyeve diğeri insan aktiviteleri artırmak. “Arktik ekosistemlerini korumak için bir konsepte ihtiyacımız var” dedi.
iken mercanların yok edilmesi Çalışmanın yazarları, okyanus ekosistemleri için eşit derecede hayati organizmalar olan süngerlerin de daha fazla araştırma yapmasını umuyor.
Boetius, “Okyanusumuzda yaşayan organizmalar hakkında bilmediğimiz çok şey var” dedi.
