Akıllı ev hala bozuk ve şaşırtıcı bir şekilde sorun birlikte çalışabilirlik değil. Sorun şu ki, konu bağlı cihazlar olduğunda tüketiciler satın alıyor yazılım gibi davranan donanım. Oldukça öngörülebilir ve yerleşik yollarla arızalanan donanımın aksine, yazılım, anlaşılmaz ve şaşırtıcı şekillerde bozulur. Bu kopukluğu sınıflandırmak zordur. Bağlı cihazlarınıza gerçekten sahip olmadığınızı veya onlara güvenemeyeceğinizi hissedebilirsiniz. Tüketiciler için işlerin daha iyi olmasını istiyorsak hem üreticilerin hem de düzenleyicilerin harekete geçmesine ihtiyacımız var.
Bağlantılı bir ampul satın aldığımda onun bir ampul gibi davranmasını beklerim. Kırıldığında normalde bir ampulün kırılacağı şekilde kırılmasını beklerim. Belki düşürdüğümde cam kırılır. Belki LED yanmıştır.
Ancak bağlı cihazların kırılma şekli tamamen farklıdır. Örneğin, o ampulü yönetmek için kullandığım akıllı ev kumandası o ampulle konuşmayı bıraktığında kırılıyorlar. Veya belki de ampul şirketi iflas ettiğinde ve yazılım desteği sağlamayı bıraktığında bozulur. Veya, kullanıcıların Philips Hue ampullerini kullanmak için bir hesap oluşturmasını zorunlu kılacak şekilde politikasını yakın zamanda değiştiren Philips Hue’da olduğu gibi, ışığı üreten şirketin uyguladığı yeni şartlara artık uymak istemediğime karar verdiğimde bozuluyorlar. ampul.
Başka bir örnek ise Echo akıllı hoparlörüm. Alexa’ya “dans partisini başlat” diyorduk ve oturma odamızda ve mutfağımızda müziğimiz ve ışıklarımız açılıyordu. Bu durum geçen ay Alexa’nın IFTTT entegrasyonunu desteklemeyi bırakmasıyla bozuldu. Garaj kapısı açıcımın yapımcısının herkesin API erişimini kesme kararı sayesinde garaj kapım bile arızalardan muaf değil.
Fizik yasaları sözleşme hukukuna karşı
Son zamanlarda akıllı evim arızalandığında bunun nedeni, bir yerlerdeki bir yöneticinin, bağlı cihazların birbirleriyle nasıl konuştuğunu düzenleyen bir iş anlaşmasının şartlarını değiştirmeye karar vermesidir. Dijital dünyada bu tür sözleşme anlaşmazlıkları yaygındır. Disney’in Charter ile kablolu yayın ücretleri konusunda kavga ettiği ABD Açık sırasında televizyon programlarına erişim konusunda yaşanan son kavgaya tanık olun.
Ancak fiziksel dünyada sözleşme kanunlarına göre değil, fizik veya kimya kanunlarına göre bozulan ürünlere alışığız.
İnternet bağlantısına sahip cihazların sayısı arttıkça ve internet bağlantısı olmadan satılan cihazların sayısı azaldıkça, iş anlaşmaları değişse bile işlevselliğin nasıl korunacağı sorusu daha anlamlı hale gelecektir. Çoğu durumda, özelliklerin veya işlevlerin kaybı, ürünün genel olarak ölmesinden ziyade bir sıkıntıyı temsil eder; bu da, bir alıcının beklendiği gibi davranan bir ürünü alma hakkının nasıl korunacağını çözmeyi daha da zorlaştırır.
Ama denemeliyiz. Samsung’un Family Hub buzdolaplarının alıcılarının Başlangıçta Google Takvim özelliğini kullanabiliyor günlerini cihazlarında yönetmek ve daha sonra Google’ın API’sini takvime göre değiştirmesi ve Samsung’un bu değişikliği hesaba katacak şekilde buzdolabının yazılımını güncellemesinin aylar alması nedeniyle bu yeteneği kaybetti. Ayrıca Chamberlain myQ garaj açıcısını Google Home uygulamasına bağlayıp daha sonra görebileceğim için satın almam da doğru değil. bu bağlantı kopması Google, API’leri yönetme biçimini değiştirdikten ve Chamberlain bu değişikliği desteklememeye karar verdikten sonra.
Dramatik değil ama bu kullanım durumları için cihaz bozuldu. Ve bundan sonra neyin kırılabileceğine dair hiçbir fikir yok.
Peki bu konuda ne yapabiliriz? Kullanıcı beklentilerinin belirlenmesine yardımcı olacak, bağlı cihazlara tek seferlik satın alma yerine abonelik muamelesi yapmak gibi üreticilerin yapabileceği birkaç şey vardır. Veya üreticiler, bir ürünün, kullanıcı satın aldıktan sonra belirli bir süre boyunca çalışmasını sağlamak için iş ortaklarıyla önceden ödemeler ve sözleşmeler yapabilir. Bir akıllı cihaz bir yazılım güncellemesi nedeniyle öldüğünde veya kullanımdan kaldırıldığında bir başka popüler çığlık da, bu ürünlerin herhangi bir yerdeki uzak bir sunucuya bağlanmaya gerek kalmadan yerel olarak çalışması gerektiğidir.
Her şeyi yerel ağda tutmak, belirli ağ türlerini çalıştıran kişiler veya kendi sunucularını kurmak isteyenler için kesinlikle bir seçenektir, ancak bu herkes için değildir. Matter’ın sektörde benimsenmesiyle burada bazı gelişmeler görebiliriz çünkü temel işlevleri yerel olarak sağlayabilen daha yeni cihazları evlere taşıyacak. Ancak tüketiciler, çoğu tüketicinin bağlantılı ürünlerin çoğuna yönelik ihtiyaçlarını karşılayacak çözümlere ihtiyaç duyuyor. Bunu, iyi cihaz davranışı için bir temel oluşturmak olarak düşünün. Bunun için de kanunlarımızı, düzenlemelerimizi güncellememiz gerekiyor.
Şu anda mevcut olan veya değerlendirilen üç potansiyel politika seçeneği bulunmaktadır. Şu anda mevcut olan seçenek, Federal Ticaret Komisyonu’nun dahil olmak için yetkisini kullanmasıdır. İkinci seçenek, tüketici IoT cihazları için sağlam, garantili bir minimum destek yetkisi oluşturmak amacıyla Federal İletişim Komisyonu’nun yaklaşan siber güvenlik etiketleme programına dayanacaktır. Son seçenek, yazılım ve donanıma yönelik bir tür federal onarım hakkı yasasıdır.
FTC bizi kurtaracak mı?
FTC’nin bağlı cihazların beklenmedik şekillerde kırılmasını engelleme konusundaki süper gücü, adil olmayan ve aldatıcı eylem veya uygulamaları durdurma yeteneğinden gelir. Bu, FTC’nin 2016 yılında, Google’ın cihaz üreticisini satın almasından yalnızca 18 ay sonra Revolv hub’ını kapatacağını söylediğinde Google’ı araştırmak için kullandığı çubuktur.
Akıllı ev merkezine 300 dolar harcayan alıcılar için Google’ın ürünü kapatması, yatırımlarının tamamen kaybedilmesi anlamına geliyordu. FTC konuyu değerlendirdi ve Google’ın Revolv donanımını kapatmasına izin verirken aynı zamanda şu kararı da verdi: bir blog yazısı yoluyla bazı sorular Üreticilerin akıllı bir ürün geliştirirken göz önünde bulundurması gerekenler. Sinir bozucu bir şekilde, yedi yıl geçmesine rağmen çoğu şirket hâlâ bu sorulara kamuoyuna açık bir yanıt bulamıyor.
Genel olarak FTC, bir şirketin peşinden gidilip gidilmeyeceğini değerlendirirken üç şeye bakar: Uygulama zarar veriyor mu? Kaçınılmaz mı? Ve tüketicilere ya da rekabete sağlanan telafi edici faydalar bu duruma ağır basıyor mu?
Bu özel politikanın yetersiz kaldığı nokta burasıdır. Bir yazılım takviminin buzdolabınızda çalışmayı durdurması zararlı mıdır? Şubat ayında insanlara, kutusunda “Works with Google” etiketi bulunan 50 dolarlık bir garaj kapısı açıcı satıp birkaç ay sonra bu işlevi geri çekmek aldatıcı mı? Garaj kapısı açıcının üreticileri bundan sonra etiketi ambalajdan çıkarırsa ne olur? Peki ya böyle bir birlikte çalışabilirlik sözü verirlerse ve sonra bunu asla vermezlerse? Ring, HomeKit ile ilgili olarak yıllarca yaptı?
Veya, Philips Hue ışık ve ev güvenlik aksesuarları markasının arkasındaki şirket olan Signify örneğinde, tüketicilere bir ürün satmak ve yıllar sonra, ürünlerinin piyasada kalması için onlardan yeni bilgiler sağlamalarını istemek aldatıcı mıdır? çalışma? Ürününüzün alıcısını bir e-posta adresi ararken rehin tutmak adil değil mi?
FTC için bu sayısız örnek rahatsız edicidir, ancak çok azı ajansın zamanına veya ilgisine değecek bir seviyeye yükselmektedir. Ancak akıllı ev teknolojisi sahipleri için bu, binlerce kesintiyle ölüm anlamına geliyor çünkü ürünleri evlerindeki işlevselliği bozacak veya onlardan vermeye istekli olduklarından daha fazlasını talep edecek şekilde davranıyor.
Zararlı veya adil olmayan uygulamanın kaçınılmaz olup olmadığı dikkate alındığında, tüketicilerin akıllı bir ürün satın almayı seçtikleri ve aksi takdirde bu tür belirsizlikten kaçınabilecekleri iddia edilebilir. Uyarı emptoru hala geçerlidir.
Onarım hakkını yeniden düşünmek
Dolayısıyla FTC, ilerleyen tüketiciler için en iyi seçenek olmayabilir. Ancak onarım hakkı hareketi bir miktar umut sağlayabilir. Mevcut onarım hakkı yasalarının çoğu donanıma odaklanıyor ve bağlı cihazların alıcılarının, bir ürünü onarmak için fiziksel araçlara ve tanılama yazılımına erişmesini sağlıyor.
Ancak iFixit’in CEO’su ve onarım hakkı hareketinin savunucusu Kyle Wiens, yazılımın muhtemelen gelecekteki onarım hakkı çabalarının odak noktası olacağını söylüyor. Şirketlerin belirli bir noktadan sonra güvenlik güncellemelerini durdurarak ürünlerin ömrünün sonuna gelmesi veya bir şirketin donanım ve yazılımı birbirine bağlayarak alıcının risk olmadan donanımı değiştirememesi gibi yazılım parçaları eşleşmesi gibi sorunlara dikkat çekiyor. yeni yazılım güncellemelerinden sonra cihazlarının kırılması.
Wiens, “Gelecekte muhtemelen satın aldığımız her şey için internet bağlantısını kesme temel hakkı olmalı” diyor. Buradaki fikir, üretici güvenlik güncellemelerini desteklemeyi bırakmaya veya cihazı kapatmaya karar verse bile, bağlı her cihazın bazı temel işlevleri koruyacağıdır. Bu, Revolv ve hatta Hue Lights gibi kullanım durumlarında yardımcı olabilir, ancak bir şeyi internete bağlamanın değerinin büyük kısmı, diğer cihazlarla veya web hizmetleriyle ilişkiler kurabilme yeteneğidir.
Şu anda üç eyalette donanım merkezli onarım hakkı yasaları var, ancak yazılımın onarımları engellemek ve yazılım anlaşmaları bozulduğunda kullanıcıları şaşırtmak için kullanılabileceği yolları ele alan bir federal yasa yardımcı olabilir.
Sorunun üzerine bir etiket yapıştırın
Ve son olarak FCC’de, tüketici bağlantılı cihazlar için bu ürünlerin güvenli olmasını sağlamaya odaklanan bir siber etiket oluşturma çabası var. FCC, kural koyma sürecinin ortasında Bir etiketin neye benzemesi gerektiğini, ne anlama geldiğini ve tüketicilerin onunla nasıl etkileşime girebileceğini anlamaya çalışıyor.
Bu sürecin bir parçası olarak FCC, desteklenen minimum kullanım ömrünün bir etiketin parçası olarak listelenmesini istedi. Desteklenen bu minimum ömür, bağlı bir cihaz için belirli bir süre boyunca güvenlik güncellemelerini garanti eder.
Üreticileri, tüketicilere bağlı cihazlarının özelliklerinin ve işlevlerinin ne kadar güvenilmez olduğunu açıklamaya zorlamanın pek çok değeri vardır.
Desteklenen bu kullanım ömrü aynı zamanda bir cihazın ilk API’lerini (katılımcı bir şirketin ölümü dışında) ve özelliklerini sağlam tutma konusunda güvenceler içeriyorsa, bu kullanıcılara buzdolaplarının satın aldıktan sonra en az birkaç yıl boyunca takvimlerine bağlanacağı güvencesini verebilir. . Bir siber güvenlik etiketleme programına yazılım güvencesi eklemeyi haklı çıkarmak zordur, ancak üreticileri, bağlı cihazlarının özelliklerinin ve işlevlerinin ne kadar istikrarsız olduğunu tüketicilere açıklamaya zorlamanın pek çok değeri vardır.
Bir cihazın ne kadar süreyle güvende kalacağını veya bir üreticinin cihazın beklendiği gibi çalışmasını sağlamak için bulut hizmetlerine ve mühendislik süresine ne kadar süre yatırım yapmaya istekli olduğunu paylaşmaya yönelik yasal bir zorunluluk oluşturmak, günümüzün bağlantılı cihaz pazarında eksik olan önemli bir unsurdur. Üstelik bu sadece akıllı ürün satın alan tüketicilere zarar veren bir konu değil. Piyasayı sınırlandırıyor.
Şu anda akıllı cihaz alıcılarını harekete geçirip koruyacak siyasi iradeye sahip olduğumuzdan tam olarak emin değilim. Ancak üreticilerin arabalara, cihazlara ve akıllı ev ürünlerine bağlantı eklemenin değerini anladıklarından eminim. Bu nedenle, internet bağlantısının satın aldığımız şeyi nasıl değiştirdiğini, sadece nasıl çalıştığını değil aynı zamanda nasıl bozulduğunu da düşünmeye başlamamız gerekiyor. Bağlantılı cihazlarında biraz daha fazla kesinlik sağlayacak bir dizi kuralın bulunmadığı birçok tüketici için aptal ürünlere bağlı kalmak muhtemelen mantıklı olacaktır.
