Kötü çözünürlüklerZDNet

Cumhurbaşkanı ve Hükümet, sağlık kartını aşı kartına dönüştüren bir metinle siyasi yılı başlatarak Grinch oynamaya karar verdi.

Bir iletişim sorunu

Hükümet içinde özellikle bir işlev tehlikelidir: Sözcülük. Gazeteci Anne Saurat-Dubois’in “Meslek paratonnerre” kitabı bu konuda çok aydınlatıcı. Medya ve gazetecilik konuşmasını kontrol eden bir bakandan, başkanlık ve hükümet gafları için bir paratoner işlevine kadar, işlev belirli bir esneklik gerektirir.

Çağımızda, siyasette artık mesele yapmak değil, aynı zamanda bilinir kılmaktır. ORTF’nin ortadan kaybolmasından sonra doğan yeni nesil politikacıların bu paradigmayı anladığı düşünülebilirdi. Cumhurbaşkanı ile yapılan son röportaj -ki sadece röportajın adı var- tatbikatın hala kontrol altında olmadığını gösteriyor.

Fransızlar gerçekten de bir Cumhurbaşkanı’nın bayağılığa düşecek kadar doğruyu söylemesini mi bekliyorlar? Çalışmalarına gönderilecek 1000 kalbi araştırmak anketörlerin görevidir. Neredeyse bunun gerçekten bununla ilgili olmadığını söylemek istiyoruz. Yeni Şansölye Olaf Scholz’un şu sözleriyle karşılaştırarak kendimizi eğlendirebiliriz: Almanlar “aşılanacak, iyileşecek ya da ölecek”.

Farklı bir tarz, farklı bir kültür, ama sonuçta aynı mesaj: insanları aşı olmaya çağırmak, en azından hastalığın ciddi biçimlerinden kişinin kendisi için kaçınması. Aşı olabilir ve hastalığı “yakalayabilir” ve iletebilirsiniz. Ancak yoğun bakımda kalmak, dört yıldızlı bir kaplıcada kalmak gibi değildir.

Kızgın kelime ve bir hedef sorunu

Okumanın bu noktasında, Zapping Décrypté’nin neden bir dizi, film, dizi veya kitap yerine bu konudan bahsettiğini merak ediyorsunuz. Her şeyden önce, bu satırların yazarı, hassas ve volkanik bir metni inceleyerek yıla başlamaktaki derin rahatsızlığını gizlemek için zorlanmış olmalı. Tartışmaların uzamasının büyük ölçüde Cumhurbaşkanı ile yapılan ünlü röportajdan kaynaklandığını da belirtmek gerekir. Parlamenter mekanikten kurtulalım, o konuda Project Arcadia var.

Aşısız insan çekirdeği nedeniyle belirli kısıtlamalara katlanmak zorunda kalan Fransızların sıkıntısını anlayabiliriz. “Kimin hatası? Her zaman olduğu gibi, İnternet – çürük bir çiviye koyu renkli oje gibi – başta belirli medya ve belirli siyasi figürler tarafından yapılan hataları, yanlışları ve hataları kamufle etmek için çok kullanışlı bir günah keçisidir. Herkes sosyal medyaya, web sitelerine, Facebook’ta paylaşım yapan sarhoş amcaya vb.

Bu sütunlarda ender rastlanan bir şey, size bir aile anekdotu anlatacağım. Noel hafta sonu babamla sohbet et. İkincisi, CNews setine davet edilen tıp mesleğinden kaynaklanan bir kişinin güvenilirliği hakkında ne olduğunu soruyor. Ona hiçbir şekilde itibar edilmemesi gerektiğini ve genel olarak CNews’e davet edilen kişilerin ciddiye alınmaması gerektiğini açıklıyorum.

Babam sosyal medya bağımlısı değil. Ömrünü internette haber okuyarak geçirmiyor. Ne Facebook sayfası var ne de Twitter hesabı. Çok kitap okur, çok film izler. “İş” gününü bitirdiğinde (“inşaat aletlerini kırılana kadar test etmek” olarak bilinir – kısacası, evin etrafındaki işleri yapar), zincirleri takar, yaklaşık yirmi dakika boyunca sürekli bilgi verir. Onun için, sadece kendi kuşağından değil, diğer insanlar için de kendini ifade etmek üzere bir televizyona davet edilmek, ciddiyet ve yetkinliğin garantisidir. İnsanların ciddi bir çalışma temelinde özenle seçildiği ve kendilerine bir mikrofon verilmesinin, kendilerini ifade ettikleri alanda uzmanlığa sahip olmaları nedeniyle olduğu önermesinden yola çıkar. Burada seçilen örnek CNews’dir, ancak hemen hemen tüm medya, bir alanda veya diğerinde aynı ahlaksızlığı gösterir. Teknisyenler bunu çok iyi biliyorlar: Bir e-postanın Paris-New York uçak yolculuğundan daha fazla Co² yaktığını açıklayan ilk moron, belirli başlıklarda aynı onurları almaya hak kazanıyor. Özellikle uluslararası ilişkiler konusuna girmeyeceğiz, hepimizi rahatsız edecek.

kötü örnek

Medyanın hataları için – ironi olmadan – iyi bir mazereti var. Politikacıların örneğini takip ediyorlar, özellikle her şeyden önce: Cumhurbaşkanı. Sağlık alanında, Senato şarlatanları – olası yasal işlemlerden kaçınmak için isim verilmez – duyulmaları ve görüşlerini bildirmeleri için davet eder. Cumhurbaşkanı kendisi Didier Raoult adını verdi. Başka bir alanda, milletvekilleri Ulusal Meclisin kapılarını, mezhepsel sapmaları teşvik eden şaşkın insanlara ardına kadar açıyorlar. Örnekler üzerinde durmadan devam edebiliriz, ancak kamu karar vericilerimizin kulaklarına sahip olan dolandırıcıların sayısı hakkında bir fikir edinmek için Resmi Gazete’ye başvurmanız yeterlidir.

Daha da eğlenceli: Bazı siteler, hem Kültür Bakanlığı hem de gazetecilik mesleği tarafından, aktif sarhoşluk önlemlerine tam olarak katılırken çevrimiçi basın hizmetleri olarak tanınır. Bu siteler vergi muafiyetlerinden yararlanmaktadır. Aşısız insanların aptal olduğunu söylemek kolay, ancak onları yanlış bilgilendiren insanlara ses vermek için her şey yapılıyor.

Ömrünü haber veya meclis sitelerinde geçirmeyen bir kişi, bir şahsiyetin kamu karar vericileri tarafından dinlendiğini veya sözde ana akım medya tarafından davet edildiğini gördüğünde, onun başlangıç ​​postülası bu şahsiyetin layık olduğunu düşünmek olacaktır. dikkat. Bu nedenle iddialarını ciddiye alacaktır. 7/24 haber kanallarında, en yüksek kalitenin her zaman ulaşılabilir olmak olan bir adres defteri olduğunu bilmiyor. Parlamento dairelerinde, duruşmaların bazen her yıl aynı isimleri kullanan yöneticiler tarafından yapıldığını bilmiyor. Bazı medyaların, bazen doğrudan demokrasi olmayan yabancı güçler tarafından finanse edildiğini bilmiyor. Bu nedenle, söz konusu Youtubeur, kamu karar vericilerinden bir tür açık çek alan kaynakları kullandığında, bir Youtuber’ı sözlerine almakla neden onu suçluyorsunuz?

Aktif sarhoşluk önlemleri etrafında bütün bir ekonomi olduğunu da bilmiyor. Yanlış bilgi para kazandırır. Çok para. Bir YouTube kanalının reklam gelirini tahmin etmek için kullanılabilecek bazı araçlar vardır ve rakamlar şaşırtıcıdır. Reklam gelirinden, bağlı kuruluş pazarlamasından elde edilen gelirden, Ponzi planlarından vb. bahsetmiyorum bile. Dezenformasyonla mücadele etmek, karmaşıklığı denkleme geri koymak ve özellikle Fransızların ilki olduğunuzda sadece utanç vermek değil demektir.

Anne Saurat-Dubois kitabında, özellikle Édouard Philippe’in popüler başarısının unsurlarından birine geri dönüyor. Pozisyonlarında özlü ve bilmediği zaman “bu aşamada”, “şimdilik”, “mevcut bilgi durumunda” vb. Ancak bir salgın kesin bir gündem vermez. Oldukça güçlü bir belirsizlik dozuna katlanmak zorundayız. İyi çerçevelenmiş bir hayatı olan insanlar için çok rahatsız edici bir şey. Hiçbir şey siyasete çok olumlu ifadelerden daha fazla zarar vermez çünkü onları çıkarmak hiç bu kadar kolay olmamıştı. İnsanların T anında tüm cevaplara sahip olmadığımız gerçeğini bütünleştirmeleri için, her birinin hitabet önlemleri almayı öğrenmesi veya yeniden öğrenmesi gerekir. Bu nedenle, gelecek nesil seçilmiş yetkililere aşağıdaki tavsiyelerde bulunacağız: