Kısa süre önce Avustralya’ya bir göktaşı düştü ve bir insansız hava aracı bölgeyi taradı ve onu buldu.

Drone’lar son yıllarda her yerde karşımıza çıkmaya başladı. Son zamanlarda Dayanıklılığı keşfetmekten savaşlara katılmaya kadar, dronlar birden fazla şekilde tarih yazdı. Artık özgeçmişlerine ekleyecekleri yeni bir iş unvanı var: göktaşı avcısı.

Avustralya’daki Curtin Üniversitesi’nden bir ekip, bir drone için bu yeni kullanım durumunu ortaya çıkardı ve kısa süre önce ilk başarılı yeni göktaşı bulgularını bildirdi. Ekip, Desert Fireball Network (DFN) adlı bir gözlem sistemi kullanarak, sadece dört gün içinde yeni bir göktaşının izini sürdü ve buldu.

Göktaşı bulma bulmacasının ilk parçası, göktaşlarını veya Dünya atmosferine girerken yaygın olarak adlandırıldığı gibi “kayan yıldızları” izleyen bir dizi gözlemevi olan DFN idi. Biri Mundrabilla istasyonunda ve diğeri O’Malley siding’de olmak üzere iki DFN gözlemevi, 1 Nisan 2021’de Dünya atmosferine 3.1 saniye girerken bir ateş topu aldı. göktaşı (sırasıyla 149 km ve 471 km). Bu mesafe, tam olarak iniş alanında bir miktar belirsizliğe yol açtı, ancak arama yapmak için potansiyel alanı yönetilebilir bir 5,1 km ile sınırlandırmayı başardılar.².

Bu, hâlâ kapsanacak çok fazla alan ve tipik bir göktaşı arama tekniğini kullanmak için dağılmış gönüllü gruplara sahip olmak muhtemelen savunulamaz olurdu. Böylece Curtin’deki grup, süreçte yardımcı olması için bir drone ve AI algoritmasına döndü. Düşen meteorları aramak için bir yapay zeka türü olan bir sinir ağı algoritması geliştirmiş ve eğitmişlerdi. Benzer ortamlarda bilinen meteorların resimlerini kullanarak, algoritmayı neyin aranacağı konusunda eğittiler. Ardından, algoritmayı beslemek için görüntüleri toplamak için bir drone yayınladılar.

Bu süreç, tüm araştırma alanını kapsayacak şekilde monte edilmiş bir kameraya sahip bir DJI M300 için yaklaşık üç gün sürdü. Neyse ki, Batı Avustralya Outback’i nispeten açıktır ve her birinin meteorlar gibi benzersiz kayaları tespit etmesini sağlar. Ve yaptıklarını fark et. Drone’dan alınan görüntüleri 125 x 125 piksel karolara bölen ve ardından bu karoları analiz ederek potansiyel göktaşlarını arayan algoritma, ilk günden itibaren bir görüntüde aradıkları göktaşını buldu.

Ancak bu sonuç, bakılması ilginç olma eşiğini geçen birkaç sonuçtan sadece biriydi. Bu nedenle, bir drone ile bölgeyi üç gün boyunca taradıktan sonra, araştırma ekibi göktaşını yürüyerek bulmak için dışarı çıktı. Aramalarına odaklanmak için algoritmanın ilgilendikleri bir öğeyi döndürdüğü alanlara odaklandılar. Ve orada, 70 g göktaşı bozulmamış kumda buldular. Dahası, uzay kayasının son dinlenme yeri, DFN’nin gözlem ağı tarafından hesaplanan, orijinal olarak önerilen uçuş yolundan sadece 50 m uzaktaydı.

Bu sonuçlar, ateş topu takibi ve drone gözetiminin bir kombinasyonunun gelecekteki çalışmaları için iyiye işaret ediyor. Ancak, Outback aslında böyle bir arama yapmak için nispeten kolay bir ortam sunar. Banliyö yerleşimleri veya ormanlar gibi diğer alanlar, modern teknolojinin bu şekilde kaynaşmasına meydan okuyabilir. Şimdilik, Curtin Üniversitesi’nden ekip ve her yerdeki göktaşı avcıları, drone destekli birçok arama görevinin ilki olacağı kesin olan bu başarının sevincini yaşayabilir.