Bir bilim muhabiri olarak, insanların çevremizdeki çevre ile – genellikle dikkatsizce – nasıl etkileşime girdiğine dair birçok hikayeyi takip ediyorum. Yine de, bu yılki çarpıcı fotoğraflar Yılın Yaban Hayatı Fotoğrafçısı yarışması beni salla. Ele aldığım bazı çetrefilli konulara tüylü yüzler koyuyor. Görüntüler, doğal olmayan dünyamızda gezinmeye zorlanan vahşi yaşamın çok samimi bir görüntüsüdür.
İnsanlar, yaşam alanlarını yok eden kentsel yayılma ve adapte oldukları dünya değiştikçe hayvanları yeni bölgelere iten iklim değişikliği yoluyla, kendimiz ve vahşi komşularımız arasında bir çarpışma rotası tasarladılar. Vahşi yaşam fotoğrafçılığı yarışmasının da bize gösterdiği gibi, doğal dünyada merak edilecek ve korunacak çok şey var. Karine Aigner’in kazanan fotoğrafında hiçbir insanlık izi yok, sadece bir dişinin dikkati için onu dışarı çıkaran bir kaktüs arısı topu var.
Ama beni durduran görüntüler, vahşi yaşam ve kentsel yaşam arasındaki çizginin bulanıklaştığı görüntülerdi. Kendiniz bakabilirsiniz. Bir resim bin kelimeye bedeldir, değil mi? Aşağıdaki resimler ve başlıklar, Londra’daki Doğa Tarihi Müzesi tarafından düzenlenen yıllık yarışmaya çalışmalarını sunan dünyanın dört bir yanındaki fotoğrafçılardan alınmıştır. Fotoğraf da olacak sergi yarından itibaren müzede
Yukarıdaki görsel, yarışmada “kentsel vahşi yaşam” kategorisini kazandı. Kutup Ayıları, iklim değişikliğinin en önemli poster çocuğu haline geldi. Devlerin küçülen deniz buzu üzerindeki yalnız resimlerini görmüş olabilirsiniz. Burada, fotoğrafçı Dmitry Kokh onları Rusya’nın Chukotka kentindeki Kolyuchin Adası’ndaki hayalet bir kasabayı keşfederken yakalıyor. Doğa Tarihi Müzesi’ne göre Kokh, adanın yanında seyrederken ayılara rastladı ve evlerin hareket ettiğini görünce şaşırdı. Kokh, dürbünü patlattıktan sonra, terk edilmiş yerleşim yerinde 20’den fazla ayı olduğunu fark etti ve onları fotoğraflamak için düşük gürültülü bir drone kullandı.
Küresel sıcaklıkların artmasıyla birlikte, kutup ayıları, genellikle avlandıkları deniz buzu yok olurken, insan yerleşimlerine yaklaşmaya çalışıyor. Doğa Tarihi Müzesi, ayıların “son derece meraklı” olduğunu ve terk edilmiş yapıları yiyecek için arayacağını belirtiyor.
Daniel Mideros, bu gözlüklü fotoğrafla “çevrelerindeki hayvanlar” kategorisini kazandı. Bir zamanlar yemyeşil bir vadiye bakan ayı, şimdi tarım için ormansızlaştırılmış ve Ekvador’un kentsel yerleşimi Quito’ya bakıyor. Paddington Bear’ın temeli olarak kabul edilen bu tür üzerindehassasUluslararası Doğayı Koruma Birliği’ne göre, büyük ölçüde habitat kaybı nedeniyle nüfusu azalan türler. Mideros, fotoğrafa “Gözlüklü ayının ince görünümü” adını verdi.
Endişelenme. Yukarıdaki fotoğrafta hiçbir tembel hayvan zarar görmemiştir. Fotoğraftaki köpek “tembellik güvenliği eğitim programıTembellik Koruma Vakfı ile. Vakıf, evcil hayvan sahiplerini köpeklerini vahşi hayata saldırmamaları için eğitmeye teşvik ediyor. Fotoğraftaki köpek sadece tembelliği kokladı; sahibi onu çağırdı ve o da itaat etti.
Tembeller zamanlarının çoğunu ağaç gölgeliklerinde geçirirler. Ancak ormanların parçalanmasıyla birlikte, yiyecek bulmak için karada yürüyerek daha riskli yolculuklar yapmak zorunda kalıyorlar. Fotoğrafçı Suzi Eszterhas bu fotoğrafı Kosta Rika, Puerto Viejo de Talamanca’da çekti.
Vahşi hayvanlar sadece insanlarla daha sık karşılaşmıyorlar, aynı zamanda evcil hayvanlarla da karşılaşıyorlar. Bu, Fernando Constantino Martínez Belmar tarafından çekilen yukarıdaki fotoğrafta ürkütücü bir şekilde açık. Bir jaguar ve bir domuz arasında yakaladığı karşılaşma, Río Secreto Doğa Koruma Alanı’ndaki yeniden oluşturulmuş bir Maya Köyü’nde gerçekleşti. Rezervdeki işçiler, her iki domuzu da korumak için hayvanları ayıran çitleri güçlendirdi. ve Doğal Tarih Müzesi, çiftlik hayvanlarını öldürdüğü için “misilleme” ile karşılaşabilecek jaguar.
Yabani ve evcil hayvanlar arasındaki karşılaşmalar, insanlar için de risk oluşturabilir. Bilim adamları virüsün yayılması konusunda daha fazla endişe duyuyorlar. Hareket halindeki daha fazla hayvanla birlikte, iklim değişikliği sayesinde, normalde sahip olamayacakları türlerle karşılaşıyorlar. Bu, virüslerin türden türe ve potansiyel olarak insanlara yayılması için daha fazla fırsat yaratır.
Uzmanlar, bunun sağlığımızın çevrenin ve çevremizdeki vahşi yaşamın sağlığıyla ne kadar bağlantılı olduğunu görmeyi daha da önemli kıldığını söylüyor. denilen bir kavramdır. Tek Sağlık bu sadece COVID-19 salgını sırasında daha fazla aciliyet kazandı. Yine de, “tek sağlığın” gerçekten ne anlama geldiğini – özellikle masamdan yazarken – bu gibi fotoğraflar bana hepimizin ne kadar yakın olduğumuzu gösterene kadar hayal etmek zor olabilir.
