Joker: Folie À Deux Çarşamba günü Todd Phillips’in eleştirel ve gişede büyük başarı yakalayan filminin devamı niteliğinde kamuoyuna duyuruldu Joker 2024 Venedik Film Festivali’nde prömiyeri yapılan filmin ilk eleştirileri de gelmeye başladı.
Warner Bros. filminde Joaquin Phoenix, Arthur Fleck/Joker rolünde, Phoenix’e 2019 filmindeki performansıyla en iyi erkek oyuncu Oscar’ını getiren bir rolde oynuyor. Devam filminde aksiyona katılanlar arasında, Joker’in suçtaki eşit derecede hasarlı yoldaşı Harley Quinn rolünde Lady Gaga da yer alıyor. Joker: Folie À DeuxArthur Fleck, Joker olarak işlediği suçlardan dolayı yargılanmayı beklerken Arkham’da kurumlaştırılmıştır. Daha önce yayınlanan fragmanlara göre, Gaga’nın Harley Quinn’iyle gerçek aşkı ve ayrıca “içinde her zaman olan müziği” bulduğu yer burasıdır.
Joker: Folie À Deux Ayrıca Brendan Gleeson ve Catherine Keener da rol alıyor. Zazie Beetz, JokerDevam filminin 4 Ekim’de vizyona girmesi planlanıyor.
Eleştirmenlerin bu konu hakkında neler söylediğini görmek için okumaya devam edin Joker: Folie À DeuxŞimdiye kadar karışık eleştiriler alan .
Hollywood Muhabiri‘nin baş film eleştirmeni David Rooney şöyle diyor: Folie À Deux “düzensiz”, Gaga’nın performansının övgüye değer olduğunu yazarken, devam filminin “anlatısal olarak biraz zayıf ve zaman zaman sıkıcı” olması nedeniyle tökezlediğini belirtiyor. “Phillips ve ilk filmdeki ortak yazar Scott Silver, Joker bir değil iki Martin Scorsese filminin sağlam temellerine sahipti, Taksi şoförü Ve Komedinin Kralıhikayelerini asacakları ve tonlarını belirleyecekleri bir yer. Bu, sağlam bir hikaye temeli olmaktan çok bir kendini beğenmişlik üzerine kurulu.”
Londra’nın Jo-Ann Titmarsh gazetesi için yazıyor Akşam StandardıRooney’nin görüşüne katılıyor ve filmin “heyecan verici bir titreme” ve “çılgının kontrolü ele geçirmesi hissinden” yoksun olduğunu belirtiyor. “Büyüleyici ve karmaşık ana karakterine rağmen, film nihayetinde sıkıcı ve ağır ilerliyor, bizi hiçbir yere, yavaşça götürmüyor.” diye ekliyor.
Bu sırada, Akbaba‘nin Allison Willmore, filmin ana sorunlarından birinin Arthur’un “Phoenix’in karakteri son derece acı dolu zihinsel ve çökük göğüslü fiziksel ayrıntılarla tasvir etmek için ne kadar çaba sarf etse de, o kadar da ilginç olmaması” olduğunu düşünüyor. Ayrıca Arthur’un “kontrolü ele geçirdiğini düşündüğünde” bile “dünya için ve daha da önemlisi, karakteri o kadar çok aşağılamaya maruz bırakan yönetmen için bir yumruk torbası haline geldiğini, yönetmenin de karakteri acınacak bir hale getirmeyi bırakıp espriyi uzun ve karmaşık bir şakaya benzetmeye başladığını” yazıyor.
KoruyucuPeter Bradshaw, başrolünde oynadığı rolün aldığı tantana rağmen Gaga’nın devam filminde yeterince kullanılmadığını düşünüyor ve filmin “kurgulanmış hikayesinin” [Gaga’s] “Karakterin gelişme şansı çok yüksektir.”
Ancak bazı eleştirmenler Phillips’in Joker ve sevgilisine getirdiği yeni yorumu çok beğendi.
“Phillips ve Silver, hiç kimsenin beklemediği bir şeyi ortaya koydu: İlk filmin sonuçlarını (hem ekranda hem de ekran dışında) keşfetmenin ilgi çekici bir yolunu bulan, toplumsal açıdan sorumlu bir Joker filmi.” NMEMatthew Turner şöyle yazıyor:Joker Ancak hayranlar çok fazla ağlamamalı; Warner Bros. ihtiyaç duyulması halinde serinin devam edebilmesi için kapıyı biraz açık bırakmanın akıllıca bir yolunu bulmuş.”
Bağımsız‘nin Geoffrey Macnab’ı, Phillips’in müzikal numaralar ve çeşitli klasiklere yapılan göndermelerle “en azından bir yüzyıllık Hollywood turu” ile “yönetmen koltuğunda açıkça eğlendiğini” düşünüyor. Phoenix’in performansının “güçlü ve heyecan verici” olmaya devam ettiğini, izleyicilerin “ihtiyaç ve dengesizliğine rağmen Arthur’a ilgi göstermelerine” olanak tanıdığını buldu.
John Nugent’ta İmparatorluk Ayrıca müzikal anların hikayeye yardımcı olduğunu düşünüyor ve şöyle yazıyor: “Phoenix ve Gaga’nın şarkılarının alışılmadık, cilasız sunumu o kadar çok satıyor ki diyalog ağırlıklı bir senaryo satmıyor — Burt Bacharach’ın ‘Close To You’su nadiren bu kadar ürpertici bir şekilde icra edilmiştir — ancak ilk film amansızca baskıcı ve kasvetliyken, burada tuhaf bir şekilde umutlu bir ton var. Özellikle Arthur’un ‘For Once In My Life’ performansı, sessiz tehdit ve gerçekten içten tutkunun ilginç bir karışımı.”
