Araştırmaya göre, bir araştırmacının Webb uzay teleskop görüntüleri analizi, hepimizin bir kara deliğe sıkıştığını gösterebilir. yayınlanmış Kraliyet Astronomi Derneği’nin aylık bildirimlerinde.
Kansas Eyalet Üniversitesi’nden bir gökbilimci ve çalışmanın baş yazarı Lior Shamir, Gizmodo’ya bir e -posta ile “Çalışmanın ana bulgusu, Dünya’dan görüldüğü gibi evrendeki galaksilerin büyük çoğunluğunun aynı yönde dönmesidir” dedi. “Bu, mevcut mevcut kozmolojik modelle aynı fikirde olmayan başka bir gözlem ekliyor.”
Mevcut kozmolojik model, Lambda CDM (Soğuk Karanlık Madde kısaltması), yıllar boyunca çok sayıda stres testi ile karşılaşmıştır. Böyle bir test, hizmet dışı bırakılan Planck uydusundan elde edilen verilerin, evrenin yuvarlak olup olmadığını daha iyi açıklanacağını gösterdi.
Shamir, “Lambda CDM’nin en azından eksik” olduğu giderek daha açık hale geliyor. “Belki de bu gözlemin avantajı, herkesin sadece erken evrenin görüntülerine bakarak kolayca görebilmesidir.”
Shamir’in çalışması, Webb Teleskopunun ileri derin ekstragalaktik araştırmasında veya jades’teki 263 galaksiyi inceledi. Galaksilerin yaklaşık üçte ikisi saat yönünde döndü, sadece üçüncü bir üçüncü ise ters yönde döndü. Hareket kantitatif olarak tespit edilmesine rağmen, Shamir, Webb’in keskin görüşünün her bir galaksinin rotasyonunun yönünü görsel olarak belirlemeyi mümkün kıldığını söyledi.
Shamir, “Bence bu galaksilerin Samanyolu’nun hareketine göre hareketi nedeniyle Samanyolu’na göre ters yönde dönen daha fazla sayıda galaks görüyoruz” dedi. “Hareket onları daha parlak hale getiriyor ve bu yüzden daha fazlasını görüyoruz. Ama yanılmış olabilirim ve bu durumda gerçek evrenin aynı yönde dönen daha fazla galaksisi var. ”
Shamir, kara deliklerin döndüğünü açıkladı ve sonuç olarak saat yönünde dönen daha fazla kara delik olabilir. Bu, evrenimizin kendisinin bir kara delikte bulunabileceği bir ipucu olarak alınır.
Kara delikleri, o kadar yoğun bir yerçekimi ile uzay -zaman bölgeleri olarak algılıyoruz ki, ışık bile olay ufku olarak bilinen belirli bir sınırın ötesine kaçabilir. Bu noktanın ötesinde, bir kara delik içindeki yoğun paketlenmiş madde görünmez kalır – dolayısıyla adı. Ancak bazı teorik kara delikler, dış gözlemciye statik, sonlu bir boyut olarak kalırken, içlerindeki bir gözlemciye sonsuz genişleme olarak algılanabilir.
Böylece, bebek evrenlerinin kendi algımızın ötesinde ve daha büyük bir kozmos içinde kendi içinde bulunması da mümkün olabilir. Bu şekilde, evrenimiz de daha büyük, uh, evrende bir kara deliğin içinde olabilir, böylece “evren” kelimesine meydan okur ve tüm çoklu evren kavramını tanıtmaktadır. Fikir yeni değil, ancak galaktik rotasyon çalışması, evrenin neredeyse kesinlikle gözümüzü ışık şeklinde karşıladığından daha fazlası olduğuna dair başka bir kanıt serisi olduğunu gösteriyor.
Ancak galaktik rotasyonda düzensiz bölünme için başka bir olasılık daha var: Samanyolu’nun kendi dönme hızının ekibin ölçümleri üzerinde bir etkisi var. Daha fazla gözlem tutarsızlığı giderebilir.
Bu arada, Jades’in uzak kozmos hakkında daha fazla bilgi vermesini bekleyin. 2023’te gökbilimciler, Jades görüntülerinde karanlık madde tarafından güçlendirilen yıldızları tespit edebileceklerini düşündüler ve geçen yıl (garip bir şekilde parlak olan) görülen en uzak galaksi proje tarafından tespit edildi. Söylemek yeterli, Jades tam cevap almadan önce daha fazla gizem verecek.
