Jovian ayı Io’nun kuzey kutup bölgesini ortaya koyan bu görüntü, 15 Ekim’de NASA’dan Juno tarafından çekildi. Görüntünün üst kısmında, gündüz-gece ayrım çizgisinin yakınında görülebilen dağ zirvelerinden üçü, uzay aracının JunoCam’i tarafından ilk kez burada gözlemlendi. Katkıda bulunanlar: Görüntü verileri: NASA/JPL-Caltech/SwRI/MSSS, Görüntü işleme: Ted Stryk
Yörünge aracı 56 uçuş gerçekleştirdi Jüpiter ve gaz devinin en büyük dört uydusundan üçüyle yakın karşılaşmaları belgeledi.
NASAJuno uzay aracı 30 Aralık Cumartesi günü Jüpiter’in uydusu Io’ya şimdiye kadar herhangi bir uzay aracının yaptığı en yakın uçuşu gerçekleştirecek. 20 yıl. Güneş sistemimizdeki en volkanik dünyanın yüzeyinden yaklaşık 930 mil (1.500 kilometre) uzakta olan geçişin, Juno cihazlarının bir yangın hortumu oluşturmasına olanak sağlaması bekleniyor.
Juno’nun baş araştırmacısı, San Antonio, Teksas’taki Güneybatı Araştırma Enstitüsü’nden Scott Bolton, “Bu uçuştan elde edilen verileri önceki gözlemlerimizle birleştirerek Juno bilim ekibi, Io’daki volkanların nasıl değiştiğini inceliyor” dedi. “Ne sıklıkta patlak verdiklerini, ne kadar parlak ve sıcak olduklarını, lav akışının şeklinin nasıl değiştiğini ve Io’nun aktivitesinin Jüpiter’in manyetosferindeki yüklü parçacıkların akışıyla nasıl bağlantılı olduğunu arıyoruz.”
Io’nun ikinci ultra yakın uçuşu 3 Şubat 2024’te yapılacak ve Juno yine yüzeyin yaklaşık 930 mil (1.500 kilometre) yakınına gelecek.
Uzay aracı, Io’nun volkanik aktivitesini yaklaşık 6.830 mil (11.000 kilometre) ile 62.100 mil (100.000 kilometre) arasında değişen mesafelerden izliyor ve ayın kuzey ve güney kutuplarının ilk görüntülerini sağlıyor. Uzay aracı ayrıca Jüpiter’in buzlu uyduları Ganymede ve Europa’nın yakın uçuşlarını da gerçekleştirdi.
Jüpiter’in uydusu Io’nun bu JunoCam görüntüsü, (görünmeyen) yanardağ Prometheus’tan fırlatılan bir malzeme bulutunu yakalıyor. Kırmızı okla gösterilen tüy, sonlandırıcının (gündüz ve geceyi ayıran çizgi) altındaki karanlıkta yalnızca görülebiliyor. Görüntü, NASA’nın Juno uzay aracı tarafından 15 Ekim’de çekildi. Kredi: NASA/JPL-Caltech/SwRI/MSSS
“Aralık ve Şubat aylarında gerçekleştireceğimiz yakın uçuşlarla Juno, Io’nun devasa volkanik aktivitesinin kaynağını, kabuğunun altında bir magma okyanusunun olup olmadığını ve bu işkence görmüş ayı acımasızca sıkıştıran Jüpiter’den gelen gelgit kuvvetlerinin önemini araştıracak.” dedi Bolton.
Şimdi, Jüpiter’in kökenini araştırmaya yönelik genişletilmiş misyonunun üçüncü yılında, güneş enerjisiyle çalışan uzay aracı, gaz devinin bazı iç uydularının bulunduğu halka sistemini de keşfedecek.
Bunu Resimle
Juno’daki üç kameranın tümü, Io’nun yakın uçuşu sırasında aktif olacak. Jovian Kızılötesi Auroral Haritalayıcı (JİRAMKızılötesi görüntü alan ), ay yüzeyini kaplayan volkanlar ve kalderaların yaydığı ısı izlerini toplayacak. Misyonun Yıldız Referans Birimi (aynı zamanda değerli bilim sağlayan bir navigasyon yıldız kamerası), yüzeyin bugüne kadarki en yüksek çözünürlüklü görüntüsünü elde edecek. Ve JunoCam görüntüleyici görünür ışıkta renkli görüntüler çekecek.
JunoCam, halkın katılımı için uzay aracına dahil edildi ve Jüpiter’in sekiz uçuşuna kadar çalışacak şekilde tasarlandı. Io’nun yaklaşan uçuşu, Juno’nun Jüpiter etrafındaki 57. yörüngesi olacak; burada uzay aracı ve kameralar, güneş sisteminin en zorlu radyasyon ortamlarından birine dayanmış durumda.
NASA’nın Jet Propulsion Laboratuvarı’nda Juno’nun proje yöneticisi Ed Hirst, “Tüm bu radyasyonun kümülatif etkileri son birkaç yörüngede JunoCam’de gösterilmeye başlandı” dedi (JPL) Güney Kaliforniya’da. “Son uçuştan alınan resimler, görüntüleyicinin dinamik aralığında bir azalma ve ‘şeritli’ gürültünün ortaya çıktığını gösteriyor. Mühendislik ekibimiz radyasyon hasarını hafifletmek ve görüntüleme cihazını çalışır durumda tutmak için çözümler üzerinde çalışıyor.”
Daha fazla Io, lütfen
Birkaç ay süren çalışma ve değerlendirmelerden sonra Juno ekibi, genişletilmiş görev planına yedi yeni uzak Io yakın uçuşu (toplamda 18) eklemek için uzay aracının planlanan gelecekteki yörüngesini ayarladı. 3 Şubat’taki yakın Io geçişinden sonra, uzay aracı her iki yörüngede de Io’nun yanından uçacak ve her yörünge giderek uzaklaşacak: İlki Io’nun yaklaşık 10.250 mil (16.500 kilometre) üzerinde bir yükseklikte olacak ve sonuncusu yaklaşık 71.450 mil (115.000 kilometre).
Io’nun 30 Aralık’taki uçuşu sırasında Juno üzerindeki çekim kuvveti, uzay aracının Jüpiter etrafındaki yörüngesini 38 günden 35 güne düşürecek. Juno’nun yörüngesi, 3 Şubat uçuşundan 33 gün sonra düşecek.
Bundan sonra, Juno’nun yeni yörüngesi, Jüpiter’in, yörünge aracı gezegene en yakın konumdayken, perijove adı verilen bir dönemde, Güneş’i uzay aracından yaklaşık beş dakika boyunca bloke etmesiyle sonuçlanacak. Her ne kadar güneş enerjisiyle çalışan uzay aracı Ekim 2013’te Dünya’nın yanından geçişinden bu yana ilk kez karanlıkla karşılaşacak olsa da, bu süre genel çalışmasını etkilemeyecek kadar kısa olacak. Uzay aracı, 3 Şubat’taki gün dönümü haricinde, 2025’in sonlarına doğru sona erecek olan uzatılmış görevinin geri kalanı boyunca, Jüpiter’in her yakın uçuşunda buna benzer güneş tutulmalarıyla karşılaşacak.
Uzay aracı, Nisan 2024’ten itibaren Juno’nun ışınlarını kullanan bir dizi örtülme deneyi gerçekleştirecek. Yerçekimi Bilimi deneyi Gezegenin şekli ve iç yapısı hakkında önemli bilgiler sağlayan Jüpiter’in üst atmosferik yapısını araştırmak.
Misyon Hakkında Daha Fazla Bilgi
Pasadena, Kaliforniya’da bulunan Caltech’in bir bölümü olan JPL, San Antonio’daki Güneybatı Araştırma Enstitüsü’nün baş araştırmacısı Scott J. Bolton için Juno misyonunu yönetmektedir. Juno, NASA’nın Alabama, Huntsville’deki Marshall Uzay Uçuş Merkezi’nde, ajansın Washington’daki Bilim Misyonu Direktörlüğü için yönetilen NASA’nın Yeni Sınırlar Programının bir parçasıdır. Denver’daki Lockheed Martin Space, uzay aracını inşa etti ve işletti.
