NASA’nın Kepler uzay teleskobu tarafından toplanan eski verilerde belirgin şekilde Jüpiter benzeri özelliklere sahip bir ötegezegen keşfedildi. Dikkat çekici bir şekilde, Kepler, uzay tabanlı bir gözlemevi için bir ilk olan yerçekimi mikro-mercekleme kullanarak gözlem yaptı.
Yeni araştırma, Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimlerinde yayınlanacak şekilde ayarlandı ve K2-2016-BLG-0005Lb’yi açıklıyor, Jüpiter ile kabaca aynı kütleye sahip ve Jüpiter’in Güneşimizden uzaklığına benzer bir konumda yörüngede dönen güneş dışı bir gezegen. Kepler tarafından 2016 yılında toplanan veriler, tespitin anahtarıydı. A ön baskı çalışmanın bir kısmı arXiv’de mevcuttur.
Manchester Üniversitesi’nden doktora öğrencisi David Specht liderliğindeki bilim adamları, “Bu keşif, mikro mercekleme gözlemleri için tasarlanmamış ve birçok yönden bu tür bilim için son derece yetersiz olan bir uzay teleskopu kullanılarak yapıldı.” kağıda yazdı. “Yine de, büyük ölçüde uzaydan gözlemlemeyle kolaylaştırılan kesintisiz yüksek gözlem kadansı sayesinde, yüksek hassasiyette doğrudan bir gezegen kütlesi ölçümü sağladı.”
Bilim adamları, K2-2016-BLG-0005Lb’nin “uzay temelli verilerden keşfedilen ilk bağlı mikro merceklemeli ötegezegen” olduğunu söylüyor. Gerçekten de Kepler, şanlı dokuz yıllık kariyeri boyunca (görev 2018’de sona erdi) 2.700’den fazla onaylanmış ötegezegeni tespit etmeyi başardı, ancak bu Kepler’in ilk kezya da bu konuda herhangi bir uzay tabanlı teleskop, bir mikro mercekleme olayı aracılığıyla bir güneş dışı gezegeni tespit etmeyi başardı.
Albert Einstein tarafından tahmin edilen kütleçekimsel mikro mercekleme, bir tür kozmik gökbilimcilerin, yıldızlar gibi ön plan nesneleri tarafından gizlenecek olan gök cisimlerinin abartılı görünümlerini görmelerini sağlayan büyüteç. Ağır nesneler ışığın çok uzak mesafelerde bükülmesine neden olur. Bu, astronomların, ışık ön plan nesnesinin etrafında kıvrılırken arka plandaki bir yıldızdan gelen ışığı bizim görüş noktamızdan görmelerini sağlar.
Araştırmanın ortak yazarı ve Bilim ve Teknoloji Tesisleri Konseyi’nin baş araştırmacısı Eamonn Kerins bana bir e-postada “Gezegenler, yalnızca arka plandaki bir yıldızla neredeyse mükemmel bir şekilde sıralandıklarında yıldız ışığını büyütürler” diye yazdı. “Kabaca galaksimizdeki 100 milyon yıldızdan sadece birinin ışığı, gezegenlerin yerçekimi alanı tarafından gözle görülür şekilde bozulur. Ve bozulmalar meydana geldiğinde, çok kısalar, birkaç saatten belki bir güne kadar sürüyorlar.”
Kerins, astronomların birkaç ayda bir milyonlarca yıldızın parlaklığını araştırmaları gerektiğinden, bu tür sinyallerin tespit edilmesinin çok zor olduğunu söyledi. yıllar. Ardından, sinyalleri bulma umuduyla büyük miktarda veriyi ayrıştırmak zorunda kalıyorlar. Dış gezegenleri tespit etmek için geçiş yöntemine dayanan Kepler (yıldızların periyodik olarak karartılması, önlerinden geçen gezegenlerin göstergesidir).), gerçekten bunun için inşa edilmedi.
“Kepler ile ilgili temel sorun, kamerasının bize bir tür görüntü veren büyük piksellere sahip olmasıdır. Minecraft iç galaksinin görünümü. Bütün yıldızlar gerçekten bloklu görünüyor, ve her pikselde birçoğu var, ”diye açıkladı Kerins. “Anahtar, Kepler’in piksellerinin çok kalabalık yıldız alanlarında nasıl tepki verdiğini çok doğru bir şekilde modellemekti. Alandaki yıldızların çoğu değişmez, böylece değişen mercekli yıldızdan mümkün olan en net sinyali oluşturmak için Kepler’in kamera davranışını bu yıldızlarla inceleyebiliriz.” Eklediği: “Zordu!”
Gökbilimciler, 2016 yılına ait Kepler verilerine, özellikle de Kepler K2 görevinin Kampanya 9 verilerine bakıyorlardı. Yeni bir arama algoritması, veri setinden beş aday mikro mercekleme sinyalini işaretledi. Araştırma 2021’den itibaren), bunlardan biri—g yakınında görüldüalaktik şişkinlik – yeni araştırmaya göre “net” bir mikro mercekleme olayı olarak bulundu.
Öyle oldu ki, beş – evet beş – yer tabanlı anketler, uzayda aynı yeri aynı anda taradı, yani Optik Yerçekimi Mercekleme Deneyi (OGLE-IV), Kanada-Fransa-Hawaii Teleskobu (CFHT), Mikro mercekleme Astrofizik (MOA-2), Kore Mikrolensing Teleskop Ağı (KMTNet) ve Birleşik Krallık Kızılötesi Teleskopu (UKIRT) ile ilgili gözlemler. Bu gözlemevlerinden elde edilen veriler, Kepler verilerini doğrulamak ve Jüpiter benzeri gezegeni daha da karakterize etmek için kullanıldı. gezegen. Bilim adamları, bu kampanyaların doğru zamanda doğru noktaya baktığını, ancak 2021 çalışmasının “yer tabanlı anketlerin hiçbiri K2-2016-BLG-0005’i önceden işaretlemediğini” yazıyor.
Yeni tespit edilen ötegezegen, Dünya’dan 17.000 ışıkyılı uzaklıkta. Jüpiter ile hemen hemen aynı kütleye ve ev sahibi yıldızına olan uzaklık açısından benzer bir yörüngeye sahiptir. Kerins, bu gezegenin “şimdiye kadar herhangi bir yöntemle bulunan Jüpiter’in en yakın kuzenlerinden biri” olduğunu söyledi. “Ayrıca, Kepler tarafından bulunan binlerce gezegenden en uzak olanın bizden neredeyse iki katı uzaklıkta” dedi ve ekledi, “bu yeni yöntemi kullanarak, Kepler’in erişimini kitlesel olarak genişletebildik.”
Kepler artık ortalıkta yok ama NASA yaklaşıyor Nancy Grace Roman Uzay TeleskobuBu on yılın sonunda piyasaya sürülmesi planlanan , özellikle mikro mercekleme kullanarak gezegenleri bulmak için inşa ediliyor. Kerins, Roma teleskopunun diğer yıldız sistemlerinin gezegen mimarilerini ve diğer şeylerin yanı sıra Samanyolu’ndaki potansiyel olarak yaşanabilir dünyaların bolluğunu ortaya çıkaracağından umutlu. “Harika bir yolculuk olacak,” dedi.
